Vergeet oma’s tips, vergeet de beautyblogs, vergeet de fahionblogs. Ook Des heeft gewoon hele goede tips. Al zeg ik het zelf. Voel me absoluut niet te beroerd om die met jullie te delen. En misschien denken jullie nu: Des, fok off met die tips van je.  Ik wil verdorie alles over je bruiloft weten.
Dat snap ik. Het worden natuurlijk feestjes waar zelfs J-Lo een puntje aan kan zuigen (dat las u goed. Feestjes)
Duh. Maar daar heb ik nog geen stukjes over geschreven.  Maar omdat ik zoveel van jullie houd: alsjeblieft.

• Onthaar je bovenlip in fel licht en niet ’s ochtends;
• we weten wel dat elke vrouw een LBD in de kast moet hebben, maar ik ben van mening dat elke vrouw ook minimaal 1 vrolijk jurkje moet hebben. Met zoveel mogelijk kleuren. Voor die donkere grijze dagen als vandaag (kijk eens naar buiten. Ja. Dat bedoel ik). En bovendien kan elke vrouw een kleurig jurkje aan.  Echt;
• echt geen tijd voor make up? Doe dan alleen eye liner streepje. Vult je oog nog sneller dan mascara;
• de lekkerste saladedressing maak ik zelf: 2 eetlepels olijfolie, 1 eetlepel rijstazijn, 1 eetlepel soyasaus , 1 eetlepel vissaus en 3 theelepeltjes basterdzuiker;
• als je chagerijnig bent moet je heel breed glimlachen. Eerst denk je: wtf zit ik hier in mijn eentje nep te lachen. Maar op 1 of andere manier pakken je hersens die glimlach toch op waardoor je toch wel vrolijk wordt;
• onder de noemer “altijd in huis”: citroen want daarmee kun je water altijd nog fris maken. En chocola&roomboter&eieren want daarmee kun je in het ergste geval van PMS nog een heerlijke brownie van maken;
• begin een blog. Een blog is het leukste wat er is om online te hebben. Wat je er ook neerknalt. Ook al is het elke dag 1 woord of reblog je foto’s via Tumblr;
• nagels hoef je niet te lakken, vijl ze;
• niemand ziet het als je bent vergeten je wenkbrauwen te epileren. Echt niet;
• neem nooit een te korte pony.  De kapper die het je ooit aanknipt geef je aan bij Radar;
• Als je echt geen zin hebt om te sporten (logisch); denk dan in stapjes. Eerst je kleren inpakken. Als je toch bezig bent: je meteen aankleden. En ach, doe dan ook meteen je schoenen aan. En als je toch je schoenen aanhebt, kun je ook wel naar buiten gaan. En eenmaal buiten kun je ook wel de fiets pakken om naar de sportschool te fietsen;
• ga eens naar een tweedehandsewinkel;
• via Etsy koop je goedkoop posters, die lijst je in met goedkope lijstjes van de Action en voila: je woonkamer ziet er een stuk hipper VT-Wonen-achtig uit.
• als je een man goed verzorgd (kook eens lekker, draag een sexy setje, doe een sexy dansje, laat em eens voetbal kijken), dan krijg je alles van em gedaan;
• plan 1 dag in de week om de badkamer/wc/keuken schoon te maken en te stofzuigen. En maak de keuken meteen schoon na het koken;
• een geurskaars in de wc lijkt niet alleen erg sjiek, je kunt em ook meteen even aandoen tijdens boodschap nummer 2 (of1).  Niet aan te raden als je katten hebt die ook vaak in de wc te vinden zijn;

Ik weet nog wel toen ik liefdesverdriet had. Man oh man.

Mijn ergste vijand (Yvon Jaspers/Yolanthe/Sylvie)gun ik nog eerder een spijker in de hand tijdens een waxbeurt dan dat ik ze liefdesverdriet gun. Liefdesverdriet hoort geen enkele vrouw te krijgen.
(Sommige mannen daarintegen..)

Maar goed. We weten intussen allemaal wel: elke vrouw krijgt er vroeg of laat mee te maken. En dan kun je het beter vroeg krijgen. Zo op je vierde, in de peuterklas. Ben je daar tenminste vanaf.

Want die pijn van liefdesverdriet. De pijn in je buik zodra je wakker wordt en denkt: verdorie, het was geen droom. De pijn die je hebt als je je naar de douche sleept en denkt: fok die douche. Dus slof je maar verder naar de bank. Waar al een ruitjesdeken ligt. En tig propjes zakdoekjes. En papiertjes van Chocotoff. Dvdboxen slordig naast elkaar, die van SATC natuurlijk bovenop. Want natuurlijk kijk je naar dvd’s. Tv kijken is ondraaglijk bij liefdesverdriet. Bij elk programma (die kleur stropdas die Matthijs draagt, die had hij ook…:( ) is er iets wat je aan hem doet denken.
Je laptop durf je niet aan te doen, want het eerste wat je gaat zien is die ene vakantiefoto van jullie samen als bureauachtergrond.

Om maar niet te spreken: daarzo buiten. Want dat zei Carrie eens: buiten is een mijnenveld. Overal ben je bang om hem tegen te komen. Of langs een plek te lopen waar je ooit samen met hem at/dronk/ruziemaakte/sex had.

Je gaat niet naar werk. Je gaat niet naar school. Je belt met vriendinnen. Heel boos (“die vieze vuile klootzak, echt, het is echt wel beter zo!!”) dan weer emotioneel (“ik mis hem zo, ik ga hem bellen. Jawel! Ik ga hem wel bellen! Je kunt me toch niet tegenhouden!”).

En ‘s avonds ga je weer naar bed. Slapen. Als je tenminste niet aan het huilen bent. En dat ene gevoel: je weet het zeker. Je gaat je nooit meer gelukkig voelen. Nooit meer. Wat die rare vriendinnen van je ook zeggen.  En nee, je gaat nooit meer eeen andere vriend krijgen. Of willen. Echt never niet. Nooit meer. Wedden. Nooit meer gelukkig. Altijd alleen. ALTIJD. NOOIT MEER.

Maar dat is natuurlijk niet zo.
Zoals ook ik inmiddels weet. Want die dag komt er wel. Echt.  Dat de zon weer schijnt. Dat je ermee  om kunt gaan. Echt.
Dat beloof ik bij deze, heel plechtig aan elke vrouw die nu liefdesverdriet heeft.

(oftewel keihard meezingen met alle Whitney Houston liedjes)

(Jammer dat ik het niet heb opgenomen)
(Anders had ik natuurlijk hier een filmpje geplaatst)
(Vooral de uithaal in Run to you gaat mij zo goed af he menschen)
(check ook mijn oogjes dicht op de laatste foto. Helemaal Whitney stijl)