Het vervolg van mijn

09/08/2008 - 0 reacties

stommiteit komt nu.

Nu dus:

Eerst raakte ik helemaal in paniek. Toen flipte ik. Toen ging ik dus ergens anders zitten, met een heel onschuldig gezicht als in: ik heb geen e-card met virus geopend op die computer hoor, echt niet, nee echt niet.

Toen belde collega N. Die van die domme mailtjes, en mij altijd belt op de momenten dat ik echt druk bezig ben, maar nu kwam het mij wel goed uit:
N: hoi wat doe je?
D: ik heb iets doms gedaan.
N: wat dan?
D: een virus geopend op mijn computer
N: (stilte)
D: wat moet ik nou DOEHOEEEN!?
N: wat ben je ook een sukkel
D: ja maar wat moet ik DOEHOEEEEEEEEEEEEEEN!!
N: ok wacht. Ik stuur een mannetje.

Zogezegd zogedaan. N stuurde een mannetje. Maar collega Z kwam eerder binnen en ging zitten achter de computer met virus. Ondertussen deed ik net alsof ik bezig was maar bad ik stiekem tot onze lieve Heer:Lieve Heer als u er voor zorgt dat de virus nu helemaal weg is, als u dat doet lieve Heer alstublieft, dan ga ik dit keer echt stoppen met roken en zal ik echt veel liever zijn voor de medemens, ook voor oude mensen lieve Heer, ook al zijn ze irritant, ook al kan ik langzame mensen in het verkeer wel wat doen, nee lieve Heer ik zal voortaan echt sociaal en geduldig zijn.

En toen kwam het mannetje met collega N binnen, en wat deed N? Die wees naar mij en zei: JA ZIJ IS HET MET DIE VIRUS.
Maar ik had net een belofte met onze lieve Heer gemaakt, dus ik besloot N niet ter plekke te wurgen.

In plaats daarvan moest ik inloggen op de computer met virus, bleken er inderdaad tienduizendmiljoentriljoen virussen op de computer te zitten maar het mannetje had het binnen 15 min opgelost.

Les 1 dus: open geen E-Card behalve als je weet dat er een mannetje is die het binnen 15 min kan oplossen.

Vorige post Volgende post

0 reacties

Laat een reactie achter