Mijn telefoon

28/08/2008 - 0 reacties

heeft kuren. Hij laadt niet goed op. Met als gevolg dat mijn batterij elke dag leeg is. En ik elke dag mijn telefoon oplaad. Wat dus geen zin heeft, want de batterij gaat weer leeg. Want hij laadt niet goed op. En op deze manier zijn mijn telefoon en ik beland in een visuele vicieuze cirkel.

Ik dacht eerst: hij wil gewoon aandacht, die telefoon van mij. Want ik ken em wel langer dan vandaag. Twee jaar om precies te zijn. Gewoon een aandachttrekker, dus ik gaf em wat meer aandacht. Maakte er wat meer foto’s van, maakte het beeldscherm wat vaker schoon en besloot em niet zo vaak te laten vallen. Maar nee, hij bleef raar doen.

En nu ben ik best bang. Dat mijn telefoon langzaam maar zeker geen aandacht meer wil, maar er gewoon klaar mee is. En dat ie op die manier uit de visuele vicieuze cirkel komt. En ik dus mijn telefoon kwijt ben.

Das niet erg, want mijn pa heeft genoeg andere telefoons. Wat ik wel erg vind, is dat mijn telefoon mij heeft bijgestaan bij heel veel belangrijke momenten dat ik em nodig had: bij liefdesverdriet, autopech, lekkebandvandefietspech, vriendinnendiehetmoeilijkhebbenpech, erisietsleuksbijOprahsmsjes, dieeneleukeepisodevanfriends/sexandthecity/willandgracesmsjes, en misschien wel het allerbelangrijkste:het hij bevat alle smsjes van loveofmylife. De smsjes hoe het allemaal begon, de smsjes hoe het eventjes eindigde, de smsjes hoe het weer verderging, toen, nu en in de toekomst. Zoveel smsjes die ik allemaal wil bewaren, herlezen, nog een keer lezen, bewaren, en opnieuw lezen, keer op keer. Want ze zijn van mij en ze betekenen zoveel en ik kan ze ook niet allemaal opslaan op mijn simcard.

Voorlopig zitten telefoon en ik nog wel in de visuele vicieuze cirkel. En koester ik elk smsje in mijn inbox. En mocht u mij niet kunnen bereiken, u weet nu waar het aan ligt.

Vorige post Volgende post

0 reacties

Laat een reactie achter