Een pijnlijke bekentenis volgt nu:

31/10/2008 - 0 reacties

IK BEN EEN MUSEUMGEEK.

Jawel. Daar kwam ik gisteren tot mijn eigen schrik achter. Het begon zo: ik was in Parijs, en wat doe je in Parijs behalve shoppen, prachtige parken ontdekken en flirten met de allermooiste mannen? Juist. Je bezoekt een museum. En niet de grote musea a la Louvre, Invalides, of d’Orsay, nee de kunst (dat lijkt me wel een woordje op zijn plaats) is om de kleine mooie nog niet zo erg toeristische undercover musea te ontdekken. Ergens in de wijk Marais en Bastille ontdekte ik de Maison Europeenne de la Photographie en in de wijk Montmartre natuurlijk de Espace Montmartre Salvador Dali. Een jazzmuseum in St-Germain en de Institut de Monde Arabe in de Jardin des Plantes.

Overal was het er rustig, geen lange wachtrijen bij de ingang, en vooral intiem.

En toen dacht ik: he wacht eens… we hebben in Nederland toch ook heusT prachtige musea? Juist! Zo ben ik vorige week naar Go China geweest in het Groningermuseum (echt de mooiste schilderen hangen daar met een steek onder water tegen Mao) geweest, en ook naar foto- expositie van Noorderlicht. Dit ging over ‘Oost-Europa voor 1989’ (maar wel erg depressieve tentoonstelling moet ik zeggen Vooral de vele zwart-wit foto’s van vrouwen met schaamhaar).

Gisteren ben ik naar Vincent van Gogh geweest. Niet een paar uurtjes, nee de hele middag heb ik er rondgehangen, als een klein opgewonden kind dat van de ene prachtige schilderij naar de andere ging. En terwijl ik de volgende stilleven van appels bekeek dacht ik opeens: oh.my.God. (a la Janice he). Ik ben een nerd. Een ongelofelijke nerd die in haar vrije tijd naar museum gaat.

Vorige post Volgende post

0 reacties

Laat een reactie achter