We gaan het eens even over Ikea hebben.

27/10/2008 - 0 reacties

Want Ikea menschen, nou het is een soort van Hennes onder de woonwinkels. Zoals altijd ben ik hier pas achtergekomen. Zo was ik met vriendin M eens in de filiaal in Groningen, nou ik werd gek. Ik dacht: wat handig!! Er staan gewoon hele woonkamers, hele slaapkamers, hele keukens, je zet het nummer op een papiertje, je haalt het op, en afrekenen maar! Ideaal voor een niet decoratief type als ik. Zelfs de prijs stond er al bij, nou gewoon perfect voor mij.

Afgelopen vrijdag was ik met zusje R in de filiaal in Amsterdam. Want ik zocht een hoogslaper en een slaapbankje. In mijn ieniminikamer (4 bij 2), waar ik ondertussen al ruim een jaar woon, moest wat beter met de schaarse ruimte worden omgegaan. Kwam ik laatst dus achter. (Dit bewijst dus weer wat een zo niet decoratief type ik ben).

Enfin. We gingen erheen, we zochten het uit, we haalden het op, we betaalden en lieten het thuis bezorgen. (nog zoiets: in mijn schattige lieve Chevolet Matiz (ik noem em liefkozend: mijn cheffie) paste de bank en hoogslaper er niet in).

Het werd thuis bezorgd, en zusje R en ik gingen aan de slag met de slaapbank. Een makkie, dacht ik.

Zusje R had echter al ervaringen met Ikea. Terwijl ze probeerde uit te vinden hoe het slaapbankje er uiteindelijk uit moest zien (hoort dit bij de voorkant? Is dit de achterkant?) hoorde ik haar dingen mompelen als: “dit is gewoon massaproductie” en “zie je nou wel, dit gaatje is helemaal scheef, daardoor kan de schroef er niet in” en “waarom heeft Ikea altijd precies dezelfde hoeveelheid schroefjes en pinnetjes!!”

Ik snapte er niets van. Mijn droom van Ikea viel in duigen. Want het lieve slaapbankje zag er zo leuk in de winkel. Maar om het verdomde ding in elkaar te zetten, door twee vrouwen (ook zoiets: ik heb echt totaal geen ruimtelijk inzicht. Zusje R dacht het wel te hebben totdat we het bankje in elkaar hadden gezet. Het bleek helemaal andersombinnenstebuiten te staan. U snapt het niet? Nou wij al helemaal niet) ook nog, dat ging gewoon niet.  De schroefjes stonden inderdaad schots en scheef, de gaatjes klopten niet, kortom: drama. Met veel geweld hebben we uiteindelijk de schroeven en pinnetjes erin gezet (lees: geslagen).

Het slaapbankje staat. En hoe.

Binnenkort: een verslag van mijn eerste nacht op de (wel erg hoge) hoogslaper.

Ps. Ik blijk niet de enige met nare Ikea ervaringen. Internetvriendin N. die net is gaan samen wonen met haar vriend moest meerdere keren terug naar de Ikea omdat de onderdelen niet compleet waren. Toen ze een paar keer terug ging (tijdens het verhuizen en klus-stress) werd haar liefjes gevraagd of ze voortaan niet in 1x naar de Ikea kon gaan want dat zou hun ook tijd schelen…

Vorige post Volgende post

0 reacties

Laat een reactie achter