Wat ik dus niet snap is dat je van die trotse

16/12/2008 - 0 reacties

moeders heb, met kleine kinderen, en die kinderen zijn dan heel schattig, echt.

En dan lopen deze trotse moeders door de supermarkt/straat/winkel/zwembad/(doorstrepen wat niet van toepassing is), en dan zegt dat schattige kindje iets schattigs, of doet iets schattigs (hij/zij zingt bijvoorbeeld een liedje, hahahaha, oh wat schattig), en dan komt het..

op dat moment kijkt die trotse moeder zo trots naar iemand die dan zogenaamd ook naar dat kindje zit te kijken. En de trotse moeder kijkt dan van: ohh kijk eens hoe schattig mijn kindje is.
Of nog erger: zo’n trotse moeder die dan heel erg hard gaat praten tegen het kindje “JA, DAG SINTERKLAASJE DAHAAG DAHAAG, ZWARTE PIET JA, JANTJE WAT KAN JIJ GOED ZINGEN ZEG, NOU ZING EENS NOG EEN KEER VOOR MAMA, DOE EENS! TOE MAAR! ZING MAAR! OHHH! WAT KAN JIJ GOED ZINGEN ZEG!”

Maar op dat moment krijg ik eigenlijk kotsneigingen, want ik vind dat je als moeder dan niet trots naar anderen moet kijken, maar dat je het voor jezelf schattig moet vinden. Of zoiets.

Vandaag ook. Ik stond in de kassa. Voor mij stond een moeder met een kindje in de winkelwagen af te rekenen. En dat duurde zoooooo lang omdat moeder heel trots met kindje zat te zingen en daarnaast ook heel trots naar de (als maar langer wordende rij) zat te kijken (en ook te lachen).

Ik denk dan: verdomme reken nou maar af! We weten wel hoe schattig Jantje is. REKEN AF!

Maar goed, ik tel maar eens tot 10, en glimlach.

Ik zal mijn vriendinnen maar eens waarschuwen dat ze mij een klap op mijn hoofd moeten geven als ik ooit zo’n moeder word.

Vorige post Volgende post

0 reacties

Laat een reactie achter