Mijn kat

20/05/2009 - 0 reacties

Kiedis is een ster in aanstellen.

Echt, ik dacht dat juist ik degene was die dat zo goed kon.

*Bij dag 1 van het ogen laseren vond ik echt dat ik me mocht aanstellen. Dag 2 viel op zich mee, maar bij dag 3 vond ik het toch wel fijn om gewoon op de bank te liggen, net te doen alsof ik niets zag, en dat elke keer mama, oma, of papa eten kwam brengen. Ik zeg je: ik voelde me als een prinses*

Maar Kiedis, nee echt, een meester in het aanstellen. Zo kwam hij een keer mankend aanlopen. Met z’n rechtervoorpootje een beetje kreupel, en vooral erg miauwen als je aan het pootje zat. Hij zat een beetje ongemakkelijk in de vensterbank en hij wiebelde een beetje met z’n pootje. Dat deed hij echt, een beetje wiebelen/zwaaien/, zo’n beweging was het.

Dus wij natuurlijk heel ongerust, afspraak maken met de dierenarts, yes we konden er meteen heen, waren wij daar, Kiedis uit zo’n mandje, en wat deed meneer? Gewoon rondlopen! RONDLOPEN! Met een NORMAAL pootje. En niet eens MIAUWEN. Ik pakte z’n rechterpootje nog wat extra hard aan (en dacht: miauwen moet je, NU!), maar nee, het enige wat Kiedis deed was mij dom aankijken (ook zo’n talent van hem).

De rekening was 25 euro, terwijl er dus gewoon niets met Kiedis aan de hand was.

Dit weekend presteerde hij het weer. Maandagochtend weigerde hij van bed af te komen, weigerde hij naar beneden te komen, weigerde hij te eten, en weigerde hij naar buiten te gaan. Het enige wat meneer wou was op de bank liggen en vooral veel miauwen. Ik liet hem gaan, maar ik dacht aan horrorscenes als grote tumoren die zich nu in zijn buikje aan het nestelen waren en meer van dat soort.

Ik kon me nauwelijks concentreren op werk (haha)(die was goed), maar toen ik dus thuis kwam en de deur opendeed:

stond Kiedis daar. Mij heel dom aankijkend. Gewoon niets aan de hand dus.

Edit: ik kwam er later achter dat hij had overgegeven. In MIJN kamer. Rotbeest.

Vorige post Volgende post

0 reacties

Laat een reactie achter