Nu weet ik het!

28/05/2009 - 0 reacties

Vergeet de a10, Kalverstraat op zaterdagmiddag of de Ikea tijdens pasen.

HET ZWEMBAD IS NET ALS DE METRO!!!

(picture hier een “padaaaa”geluidje bij)

U denkt: wtf Des, waarom lijkt het zwembad nou weer op de metro, dat kan immers helemaal niet, want in het zwembad heb je ten eerste water, en in de metro’s niet MAAR,  in de metro heb je ook altijd van die rare verschillende mensen, wat ook weer zorgt voor inspiratie om stukjes te schrijven, en ja dat heb ik nu eigenlijk met het zwembad ook
Vandaar dus.

Enfin, ok, ik had beloofd om geen stukjes meer te schrijven over het zwembad, maar zoals ik zei: inspiratie.

Ik ging dus zwemmen, ja inderdaad gewoon asociaal tussen groepjes vrouwen door, en opeens zag ik een man met 1 been in een groene Croc. Ik dacht: een man met een groene Croc? Maar toen zag ik opeens dat hij dus maar 1 been had, wat eigenlijk ook wel logisch was, want welke man met een groene Croc zit nu eigenlijk in een rolstoel.
(Als je als man groene Crocs hebt, lijk je me in ieder geval het type dat trots en fier overeind staat met je Crocs).

Dus toen kwam ik er gewoon achter dat hij 1 been had en dacht ik: oh nee! Z’n andere been is er dus niet!
(ik heb altijd van die heldere momenten in het zwembad).

En toen dacht ik dus: nee! Ik wil geen geamputeerde been zien. Ik zie dat als zo’n lelijk kaal stompje, en als ik pech had zaten er ook nog eens verse roze hechtingen bij, en oh nee, misschien was z’n geamputeerde stompje niet goed “dicht”gemaakt, en zou het bloed elk moment in het zwembad ronddrijven.

(eigenlijk wel raar. Stiekem heb ik wat met amputaties. Ik heb het ook al meerdere keren gewikipedia-ed, net als waterboarding, martelen en duimschroeven.
U denkt: wtf Des. Ja, dat denk ik dan ook.)

Maar ok, ik zag dus z’n geamputeerde been. En het was er vlak na de knie afgehakt weggesneden,  geamputeerd en ik moet eerlijk zeggen, het zag er niet zo heel eng uit.
Ik ben dan wel weer zo’n persoon die het echt van dichtbij wil kijken, en dan ook nog ga staren, tot ik me realiseer (meestal te laat) dat het wel onbeleefd is om te kijken.

Dus besloot ik gewoon naar hem toe te zwemmen, in zo’n houding van: nee hoor, ik zie geen amputatie, echt niet, ik zit hier gewoon te zwemmen.
Opeens stond ik naast hem. Sterker nog, hij ging het water in (inclusief amputatiebeen), en ik moest zelf een eindje verder watertrappelen, want anders kon hij niet langs het trapje. (slim Des, waarom stop je met zwemmen naast het trapje, dat is pas onbeleefd, zo kunnen dus geamputeerde mensen er niet langs).

De man met amputatiebeen ging toen gewoon zwemmen! En hard ook! En ik dacht: nee! Het kan toch niet zo zijn dat iemand met 1 been verdorie harder kan zwemmen dan ik!

En warempel (ik zeg nooit warempel, dan begrijp je wel hoe verbaasd ik was), hij was echt sneller dan ik! Ik ging dus gewoon stiekem wedstrijdje met hem zwemmen (dat wist hij zelf niet, maar dat is het belangrijkste dat tenminste IK weet dat het een wedstrijdje is), en opeens was ik zo fanatiek aan het zwemmen dat ik naast me keek en hem niet meer zag.
Yes, dacht ik toen, ik ben echt sneller dan the amputated man!

Ik keek voor me, en daar was hij dan. Rustig in het water. Verdorie.

Vorige post Volgende post

0 reacties

Laat een reactie achter