Ik ging dus laatst

17/10/2009 - 0 reacties

naar de musical, naar West Side Story, met zusje R.

We bestelden de kaartjes op het internet. Daar stond ook een prachtig plattegrondje van het theater Carre op met allemaal kleurtjes. En bij die kleurtjes hoorde de prijsklasse. Voorin is uiteraard het duurste, rond de 80 euro, en helemaal achterin waren de goedkoopste kaartjes te koop, rond de 25 euro. Een heel verschil, vond ik zelf.
En R. is student, en ik KW dus het zou verstandig zijn om het goedkoopste kaartje te kopen. Financieel-technisch zeg maar.
Maar goed, als mijn leven alleen maar uit verstandige besluiten zou bestaan, zou ik ook geen blog hebben, niet waar?

Ok, welke kaartjes zullen we bestellen, zei R.
Ik zeg: de goedkoopste, zei ik.
Ik zeg van niet, zei R.
Ok, welke kaartjes dan, vroeg ik.

R. ging toen heel technisch berekenen uit het plattegrondje welke kaartjes het beste uitzicht zouden geven. Ik hoorde een tijdlang alleen dingen als: oh maar als we hier zitten dan is het duur, maar we zien het dan wel goed, maar op zich..nou ja..ehh het balkon is wel hoog..maar dan zie je de zijkant niet…en hier dan..ff kijken…nee dan zou je het echt moeilijk zien, en hier zie je de voorstelling zo ver weg maar wel weer recht tegenover dus ja..ehh…ff denken…nou…ok..

weet je wat, zei R.
We nemen het kaartje van het balkon links.

We zaten uiteindelijk perfect goed. Alleen keek ik toch nog even helemaal naar achter om te zien hoe de cheapo’s eruit zien.

Vorige post Volgende post

0 reacties

Laat een reactie achter