Goed, ik was dus mijn

16/11/2009 - 0 reacties

oma kwijt.

Dat kwam zo: ik gin galleen naar het strand, oma zou later komen. Ik had het al 5x uitgelegd, VIJF KEER!!, hoe ze naar het strand moest lopen.
Namelijk zo: naar links. Doorlopen. Dan naar rechts. Doorlopen. Strand.
Zo was het dus.

Ik had er ook nog eens een plattegrondje bij getekeknd en voor de zekerheid ook nog eens op papier geschreven hoe ze moest lopen. Duidelijker kon gewoon niet. Oma kon onmogelijk verdwalen. Als ze tenminste…

ook PRECIES ZO ZOU LOPEN zoals ik haar zei.

Maar nee. Wat ze dus deed was het volgende:
Oversteken (?)
Naar rechts (?)
Tot het kruispunt lopen (?)(Ja, dat zei jij!!)
Bij het kruispunt naar links gegaan (?)(Ja, zo staat het getekend op die plattegrond van je!)

Op 1 of andere manier is ze bij het strand aangekomen ook nog. Waar ze 4 uren op mij gewachte heeft.

Ik echter, zat HE-LE-MAAL aan de andere kant van het strand. Te wachten op haar.

Pas in de avond, nadat ik terug was gegaan naar het hotel, in paniek, want tot overmaat van ramp was de electriciteit ook nog eens uitgevallen, zag ik haar lopen.

Ze liep me ook nog eens voorbij, en ons hotel ook. Nadat ik haar tig keer had geroepen (want natuurlijk hoort dat lastige mens mij niet), stopte ze.

“Ja, waar was je nou!”, riep ze boos.

Ik hield maar wijselijk mijn mond dicht.

Vorige post Volgende post

0 reacties

Laat een reactie achter