Ik had een

28/11/2009 - 0 reacties

sollicitatiegesprek en kwam in vintage jurkje. Van blauw satijn. Met witte en rode grote stippen erop. Ik vond het zelf erg “Sex-in-the-city-film-Charlotte-is-zwanger-jurk”-achtig. Eroverheen had ik een zwart colbertje. Voor een soort van zakelijk aspect zeg maar. En als schoenen had ik blauw met witte pumps aan. Ik vond het geheel “very Des”. Ik dacht nog wel even met weemoed terug aan een paar dagen terug waar ik blauwe nagellak op m’n nagels had met vrolijke witte madeliefjes. Zucht. Dat had zo mooi bij deze outfit gestaan.

Het gesprek was in Utrecht. If I may say: wat is Hoge Catharijne een fucking doolhof. Ik zeg alleen deze woorden: duidelijke borden voor busstation.

Het gesprek was met mevrouw C. Mevrouw C was gemiddeld aardig. Mevrouw houdt van boeken lezen, en van haar 2 kinderen. Als ze tijd over hield, want och die kinderen zijn zo druk enzo, dan las ze wel een boek. Of ik nog wat boeken wist wat misschien leuk was om te lezen? Ik zei: Stieg Larsson. Zij wist alleen Gossip Gucci te zeggen. (Dat was overigens voor mij voldoende om een duidelijk vooroordeel te vormen over mevrouw C. Dit terzijde.)

Het gesprek ging van blablabla, naar blablabla, vervolgens hadden we het over blablabla, en toen zei mevrouw C opeens: zeg he, hoe zit het eigenlijk met je kleding?

Ik zei: ja nou ja, kijk.
Mevrouw C zei: ehh..ja?
Ik zei: ja nou ja, kijk..het zit zo. Hoe moet ik dit uitleggen.
Mevrouw C zei: leg het eens uit kind.
Ik zei: kijk. Wat het dus is. Dit is eigenlijk een soort van test. Ik vind dit jurkje beter bij mij passen. En een pak is niet Des. IfyouknowwhatImean. (dat laatste zei ik niet, maar het zou zo cool erbij klinken.)

Mevrouw C zei toen de magische woorden: maar dit is toch gewoon helemaal ok?

Fiew. Het was gewoon helemaal ok. En nu afwachten of het advocatenkantoor dat ook zou vinden.

Vorige post Volgende post

0 reacties

Laat een reactie achter