Lieve Sint,

04/12/2009 - 0 reacties

om maar met de deur in huis te vallen: ik heb kadootjes verdiend.

Ja, u kunt mij egoistisch vinden. U kunt denken: verdomme Des, je hebt al zoveel in je leven. Al denk ik in dat laatste dat u niet zo snel verdomme zou zeggen. U lijkt mij eerder zo’n man die: oh goede grutjes zegt.
Oh goede grutjes, Des, je hebt zoveel in je leven.

En dat klopt ook wel hoor Sint. Ik heb gisteren de allermooiste laarzen ever gekregen van mijn lieve ouders. Dit omdat ik over 4 dagen jarig bent. Laten we dit overigens alstublieft tussen ons houden. Ik heb namelijk al heel lang besloten dat 25 jaar mijn laatste leeftijd is dat ik mijn verjaardag vier. Daarna blijf ik voor eeuwig 25. En geloof mij lieve Sint, als mijn oma met haar 72 jaar nog steeds wordt gezien als een vrouw van rond de 40, dan zullen mensen bij mij ook altijd blijven geloven dat ik 25 ben.
(Nog even over die laarzen: ze zijn kniehoog, blauw suede en verdomd sexy, al zeg ik hetzelf. Maar exuse my french, u als Sint zal zich vast niet interesseren hoe mijn laarzen eruitzien.)

Terug naar de egoistische ik. Ik verdien kadootjes. Omdat ik dit jaar namelijk alleen maar rotbanen heb gehad. Met stomme collega’s die stinken, die niet 1x aan mij vroegen hoe mijn weekend was geweest, die mij niet meenamen met pauze, die mij ZELFS met een opgetrokken wenkbrauw aankeken. Nee, Sint, en toch bleef ik werken bij dat verdomde bedrijf.
Maar Sint, ik trok toch op een dag de stoute schoenen aan (en juist in die schoen moet u morgen een mooi kadootje indoen. Nou kijk eens, een spontaan rijmpje ook nog eens!) en heb toen besloten om niet mee te gaan bij een contractverlenging. En ook niet meer lief en aardig te doen tegen mensen die ook niet lief en aardig tegen mij zijn.

En dat resulteert weliswaar, nu bijna 4 maanden verder, dat ik nog steeds werkloos ben. En daarmee komen we ook op het belangrijkste van deze brief, Sint: geef mij een baan in die stoute schoen. Een baan waar ik het gezellig heb. Een baan waar ik veel leer. Een baan waar ik hogerop kan komen. Een baan waar ik met mijn fietsje elke dag heen kan fietsen. Een DROOMBAAN. Want lieve Sint, een goede vriend van mij genaamd W.W. zei eens tijdens een boeiend MSN gesprek de volgende wijze woorden:”als je je droombaan hebt gevonden, hoef je nooit meer te werken”.

Met een vriendelijke groet (en een lief kusje op uw wang),

D.B.

ps. als die droombaan niet lukt, geef mij dan maar een bikini. Die van mij is namelijk stuk.

Vorige post Volgende post

0 reacties

Laat een reactie achter