Vriendin R. en ik

15/12/2009 - 0 reacties

zijn zoals u allen wel weten KW. U kunt er lachwekkend over doen, dat mag, dat doen wij natuurlijk ook. Maar het frustreert zo af en toe wel. Want wij willen weer aan het werk en doen daar heel erg hard ons best op.

Vriendin R. en ik, en vast nog velen met ons, doen wat wij horen te doen als sollicitanten. Wij zien een vacature en schrijven een brief. Voordat we de brief schrijven nemen wij contact met het bedrijf, om zogenaamd “onze naam even te laten vallen en dit te refereren in de brief”. Na het schrijven van de brief, kijken we deze brief nog tig keer na op eventuele taal/spelfouten. De volgende dag doen we dit weer. We versturen de brief.

Na het versturen van de brief, bellen we het bedrijf weer even op. Om te vragen of de brief is aangekomen. We wachten met smart op de uitnodiging voor een gesprek. Mocht dit het geval zijn, dan doen wij ook hier ons best. We bereiden ons voor. We lezen de website van het bedrijf door. We bestellen eventuele jaarverslagen. We halen blauwe madeliefnagellak van onze nagels. We printen de brief en de cv uit. We komen ruim op tijd op het gesprek. Op het gesprek zijn we onszelf, doch ook weer niet. Want we moeten ons best doen, wij willen immers deze baan. Na het gesprek wachten we weer op smart op het telefoontje dat ons verlost van het lange wachten: hebben wij de baan of niet?

Ja, menschen, zo gaat de gehele sollicitatieprocedure. Google eens “do’s en dont’s bij solliciteren” en je zal precies bovenstaande tips vinden. Ik kan ze inmiddels dromen, en toch probeer ik me bij elk gesprek weer net zo goed voor te bereiden.

Het is echter zo jammer dat er niet zo’n do’s en dont’s lijst aanwezig is voor recruiters of P&O-ers. Want oh wat doen die mutsen hun werk slecht. Op een paar na (en dan bedoel ik misschien 1 of 2) heb ik GEEN EEN muts gezien die haar werk goed kon doen. En nee, dit ligt niet alleen aan mij, vriendin R.heeft het ook. En Wen ook.

U wilt voorbeelden?:

  • recruiters/P&O-ers vinden het kennelijk heel moeilijk om terug te bellen. Zelfs nadat er beloofd is dat er “dit keer echt teruggebeld gaat worden” wordt er niet teruggebeld.
  • ook terugmailen is heel veel moeite voor recruiters.
  • ik heb inmiddels 4 brieven gestuurd en nog geen 1 bevestigingsbrief teruggekregen. Nadat ik gebeld had met de vraag of ze wel waren aangekomen, was het antwoord ja. En dat de bevestigingsbrief zsm zou komen. Nog geen een ontvangen, menschen, nog geen een.
  • en dan het sollicitatiegesprek: ik heb recruiters voor me gehad, met mijn cv, waar toch duidelijk staat waar ik gestudeerd heb, die mij de vraag stelden: en waar heb je gestudeerd? Nog erger: recruiters die er als een zoutzak bij zitten. Ik heb zelf 1 gehad die onderuit zat en werkelijk waar zat te gapen. Of mutsen die totaal niet wisten waar ze het over hadden. Zo was er vandaag een muts die aan mij vroeg: juridisch medewerker, wat is dat eigenlijk?

Ik denk dat ik mijn punt wel duidelijk heb gemaakt. Ik hoop eigenlijk op heel veel reacties dat R. en ik niet de enigen hierin zijn.

Dan ga ik nu mijn koffer inpakken. Ajuus.

Vorige post Volgende post

0 reacties

Laat een reactie achter