Ik ben dus weer

17/01/2010 - 0 reacties

bezig met mijn tigste poging om te stoppen met roken. Het is schandalig, ik weet het, maar ik rook ja. Kent menthol sigaretten, t allerliefst.

Ter verdediging van mijn kant: ik ben niet een “echte” roker. Als ik bij mensen ben die niet roken, rook ik ook niet. Maar zet mij in een huiskamer met vriendinnen, zet mij bij vriendin Ra. thuis, zet mij gewoon naast LOML (die inderdaad ook rookt), en ik rook mee. Letterlijk en figuurlijk ja. Dan opeens voel ik de drang wel naar een sigaret, en voor ik het weet heb ik alweer een opgestoken. En nog een. En nog een. En vooruit, kuchkuch, nog maar eentje. En zo rook ik gerust een pakje in het weekend leeg. Om vervolgens op de maandag nog de rook te ruiken in mijn kleren, weer te balen van dat hoestje en de puistjes die weer lichtelijk op mijn gezicht verschijnen.

Een “gezelligheids-roker” noemen ze mij, dacht ik. Met rokers onder elkaar, op school, werk, of op een feestje weten ze precies wat ik bedoel. Oh, je bent een gezelligheidsroker, ohhh..ok. Bijna op een toontje dat het eigenlijk nog niet eens verkeerd is dat ik rook, ik ben immers “maar” een gezelligheids-roker.

En het is ook zo stom. Want ik weet dat ik de sigaretten niet nodig heb. Als ik
’s ochtends opsta is het eerste wat ik denk “ik moet plassen” ipv “ik heb een sigaret nodig”. Ramadan zonder sigaretten hou ik ook gerust een maand vol. Vakanties en veel zon, blehh..ook zo vies met een sigaret erbij.
Ik kan het dus wel.

Ik moet alleen nu wat afleidingstechniekjes verzinnen als ik opeens zin heb om te roken. In de situaties als ik dus bij vriendinnetjes ben, als ik bij zusje R. thuis zit, als ik met LOML, of gewoon thuis zoals nu, terwijl ik weet dat ik nog een half pakje Kent Menthol in mijn tas heb….

Zucht..

Nee. Ik doe het niet.

Vorige post Volgende post

0 reacties

Laat een reactie achter