Ik kreeg dus een

04/02/2010 - 0 reacties

beautifull blogger award van Chinouk (van ouderwets weblogger naar schrijfster:geweldig!)en van Aisha (zeg uhh, wanneer spreken wij weer eens af!) en hoewel ik daar normaal gesproken nooit aan mee doe is het altijd fijn ter opvulling van stukjes.

Even die BBA: ik zie deze award natuurlijk als een bevestiging van mijn schoonheid: zowel uiterlijk als de schoonheid van mijn stukjes *kuch*. Mijn dank gaat dan uit naar de liefste meisjes die altijd reacties achterlaten: Ais,Jazzy, Eva, Leonie, Anke, Linda, Pruh, Lou, Wen, Fien (hooi!!), Angela, Shirley Irene, Marjolein, Elisa, Lieke, Hannelore, Danielle, Kim, en Carmen!
Ook wil ik het zwembad bedanken, en dan natuurlijk de oudjes die er zwemmen voor de nodige inspiratie, mensen in de trein: jullie ook dank voor de inspiratie, Door Aaf, Jacq, Paulien , Bert en Hadjar kom ik er steeds meer achter dat ik echt echt beter wil leren schrijven, tenminste dat hoop ik, en natuurlijk mijn ouders wil ik bedanken want zonder hen was ik uiteraard nooit “zo ver” gekomen. Dikke *kuch*.
Oh en mijn vriendinnetjes en zusje R. jullie ook bedankt natuurlijk *zucht* (anders gaan ze zo zeuren van: ja godver, je noemt al die onbekende internetchickies wel, en ons niet he!he!he!Wat is dat nou voor vriendschap, nou!nou!nou!)

Nou nog even 7 interessante facts over mij:

  1. Ik kan het meest pissige worden van dit weer (kijkt u nu maar naar buiten). Sneeuw, ijzel, gladheid, NEE!! Ik snap ook werkelijk waar niet dat er mensen zijn die zoiets als “skivakantie” leuk vinden (waarom zou je betalen voor kou???). Of “oh zo gezellig, die winter” (helemaal niet!). Of “mooi he, dat uitzicht” (totdat je naar buiten moet ja!). Ik kan er zo pissig van worden dat ik uit pure frustratie kan huilen terwijl ik een poging doe om te fietsen. Ja echt. Waarom het mij zo frustreert? Omdat je dan opeens niet meer snel ergens heen kan fietsen. En dat je dan heel afhankelijk wordt van het OV. En oh men, ik word nog liever afhankelijker van een man, dan dat ik afhankelijk Nou, goed, ik overdrijf nu een beetje. Maar sneeuw, ijs, gladheid: doe maar niet.
  2. Ik heb mijn ogen gelasered. Vorig jaar, in mei. Ik snap eigenlijk niet waarom ik daar geen stukje over heb geschreven. Ik heb al vanaf mijn elfde een bril, vanaf mijn zestiende lenzen, en hoewel ik niet de meest rare sterkte heb (ik dacht min 3,75) voelde ik me wel zeer ongemakkelijk zodra ik ‘s ochtends wakker werd. Daarnaast vond ik een bril totaal niet bij mij staan, en werden mijn ogen ontzettend droog van de lenzen. Dus heb ik even heel hard gespaard, en mijn ogen hier laten laseren, het kostte 3000 euro in totaal, en nee ik kreeg niets terug van mijn zorgverzekering. Maar damn, het is werkelijk waar elke cent waard geweest. Ik verbaas me nog steeds als ik wakker word en alles heel helder kan zien, en snap niet waarom ik het niet veel eerder gedaan heb.
  3. Ik ben geen Indo, maar van Indonesische afkomst. Het grote verschil is dat Indo’s Nederlands (of in ieder geval Europees) bloed hebben, en ik dus niet. Mijn ouders komen dus beiden uit Indonesie en zijn daar geboren en getogen. Hoewel Indo’s en Indonesiers uiteindelijk toch bij hetzelfde land uitkomen, is er wel verschil tussen de mensen. Indo’s herken je (meestal) aan de iets lichtere huid (want meestal mengelmoesje) en de Nederlandse achternaam.
  4. Zoals u hierboven al leest: ik eet iedereen onder de tafel. Geen grap. Ik raak nooit vol. Ex-schoolmaatje Wyb zegt ook altijd:”Des, jij bent onverzadigbaar”. (Dat zie ik overigens als een compliment). Ik kan in minder dan een uur na het avondeten alweer een bamiesoepje gaan maken. En in tegenstelling tot Aisha, kan ik (moet ik) ‘s ochtends wel ontbijten. Om vervolgens daarna in de trein weer wat koekjes te eten.
  5. Ik kan helemaal niet tegen drank. En dan ook echt, echt niet. Mensen zeggen dan weleens tegen mij: “ach kom op Des, doe eens een wijntje mee, zelfs jij kan dat wel drinken”. Maar zelfs 1 wijntje lukt mij niet. Mijn gezicht komt zelfs al onder de rode vlekken te zitten na 1 slok alcohol. Het schijnt overigens dat Aziaten er slecht tegenkunnen.
  6. Ik zit, in deze tijden van crisis, er over na te denken om verder te studeren. Een studie psychologie of geschiedenis misschien. Maar dan hoor/lees ik de tentamenstress van Wyb, zusje R, Aisling of Jazzy, en dan vraag ik mezelf af: wil ik dit allemaal wel? Of nog beter: kan ik dit allemaal wel?
  7. ik heb het allerliefste vriendje ooit. En ja ooit komt daar nog wel een stukje over. Of misschien niet. Met mij weet je maar nooit he.

En wie dit zogenaamde stukje ter inspiratie over wilt nemen: be mijn gast.

Vorige post Volgende post

0 reacties

Laat een reactie achter