Zet vrouwen bij elkaar

24/02/2010 - 0 reacties

en ze beginnen in no-time (geen tijd?) over de meest intiemste onderwerpen te praten. S-E-K-S, lichamelijke ongemakken en weetikveelwatnogmeer.

Ik was laatst op een feestje, nou serieus waar. Ik kende op dit feestje alleen het meisje die het feestje gaf (hoe heet ze ook nog weer? Nee grapje), verder waren er allemaal andere meisjes. Op een gegeven moment waren de jongens allemaal in de keuken en op een gegeven moment…nou goed..laat ik het er maar op houden dat ik nu weet dat 2 meisjes laatst 1 of andere vibrerend speeltje hebben gekocht, de andere had een nieuw standje uitgeprobeerd, en de andere kon niet een o-r-g-a-s-m-e krijgen door aan een andere man te denken tijdens de s-e-k-s.
Ik zat met klapperende oren te luisteren. Ik wist namelijk dat deze meisjes elkaar ook niet echt goed kenden. Alleen bij naam, of gezicht misschien. Ik denk dat ze na deze avond elkaars naam nog niet wisten. Elkaars lievelingsstandjes daarintegen, dus wel.

Laat ik wel stellen: ik ben echt niet 1 van de heiligste. Maar mijn meest intieme dingetjes zijn alleen het vermelden waard aan vriendin R. Of zusje R. De laatste tijd wil zusje R. er eigenlijk zo min mogelijk van weten in de trant zo van: ieuhhh, je bent mijn zus, ik wil er niets van weten!! Aansteller. Maar ik en vriendin R, nou dat gaat er hard aan toe hoor, laat ik dat wel zeggen.

En dat mag. Want daar ben je vriendinnen voor. Maar welk gezicht ik moet trekken als ik ooit een striptease wil uitvoeren, dat vraag ik niet zomaar aan iedereen. En zeker niet op een feestje waar ik de meisjes nauwelijks ken.

Ik ken echter óók een verhaal van een collega die ik dus, onthoud wel, elke dag zie op werk. Zij zei op werkdag1(de allereerste dag dat ik haar dus zag) al de woorden l-u-l en k-u-t en iets over s-e-k-s-leven. En die eerste 2 woorden (die ik niet nog een keer ga herhalen, want dit blijft een fatsoenlijk blog natuurlijk, hoedanook), sprak ze echt hard uit. Het was bijna alsof ze die woorden articuleerde.

Ik knikte maar wat en zei een paar keer “humhum” en “ja, inderdaad”, maar ondertussen dacht ik: ohnee, hou op, hou op, ik wil het niet voor me zien!

En nu zie ik het dus de hele tijd voor me als ik haar op werk zie.

Vorige post Volgende post

0 reacties

Laat een reactie achter