Het leven is fijn.

16/03/2010 - 0 reacties

En hoewel het leven zo fijn is, zult u mij niet snel betrappen op een privé detail in 1 van mijn stukjes.

Namen worden nooit voluit genoemd. Waar ik werk gaat niemand wat aan (tjeus, zo zou ik anders nooit over collega’s kunnen schrijven, terwijl die toch voor de meeste inspiratie zorgen), waar ik woon weten alleen de echte intiemelingen die mijn stukjes lezen, en oh, hoevaak er ook om gevraagd wordt, en hoevaak ik ook heb geprobeerd een stukje te schriijven: het lukt mij maar niet om LOML daadwerkelijk “online” te zetten.

Een uitzondering daarintegen, mag best.

Tot voor kort kon ik namelijk alleen genieten van LOML’s love in het weekend, nu heb ik het geluk dat ik elke dag wakker word met LOML naast mij. En ik naast hem. Ik kom thuis en LOML is daar. LOML komt thuis, en ik ben daar.

Ik snap nog steeds niet waarom mensen niet urenlang kunnen praten hoe geweldig het is om elke dag bij de LOYL te zijn. Waarom mensen mij niet hebben verteld hoe fijn het is om te wonen, in 1 huis, om te genieten van de kleine dagelijkse dingetjes die alleen LOML en ik begrijpen.

Het huis is nog steeds een grote puinzooi. Maar er loopt een rode draad door het huis: zijn spullen samen met mijn spullen. Onze spullen.

Ik woon samen. Het leven is (nog) fijn(er).

Vorige post Volgende post

0 reacties

Laat een reactie achter