Het niet weten wat je wilt met je

22/03/2010 - 0 reacties

leven. Verder studeren? Werken? Maar werken omdat het moet? Omdat het zogenaamd hoort? Omdat je er namelijk anders niet bij hoort in de maatschappij. Of omdat de rekeningen betaald moeten worden. Of zoeken naar die ene droombaan, die je elke dag voldoening geeft.

Maar dan is de vraag: wat is die droombaan eigenlijk? Wat vind ik leuk? Want wat ik niet leuk vind, weet ik wel. Maar wat vind ik leuk? Wat geeft mij voldoening? En dat is het juist: je weet niet wat je wilt. Dus weet je ook niet welke droombaan bij je past. En die ene opleiding, die ik netjes heb afgemaakt: past dat eigenlijk wel bij mij? Is dat nou echt leuk, vind ik die opleiding nou echt leuk, of heb ik die opleiding gevolgd zodat ik later “goede papieren zou hebben waarmee ik een fatsoenlijke goedbetaalde baan” heb? Waar je mee gezien kunt worden op verjaardagsfeestjes in plaats van te moeten antwoorden: wat ik doe? “Nou ehh..eigenlijk niet zoveel. Ik probeer er een beetje achter te komen, wat ik echt wil doen”.

Wat vind ik leuk? Schrijven. Informele sfeer. Leuke collega’s. Iets van “nu”. Iets met mensen.  Iets “internationaals”.

Laatst las ik in de Spits een lezersvraag van iemand die elke keer als ze een nieuwe baan had, het eventjes leuk vond, maar daarna gewoon weer weg wou. Ze schreef:”wat ik eigenlijk echt wil, is gewoon lekker mijn tijd indelen, beetje lanterfanten, beetje erachter komen wat ik echt wil, beetje bankhangen, kan dat eigenlijk wel”?

Het antwoord van Lotte was: gewoon doen! als jij dat wil, waarom niet? Doe waar jij zin in hebt, en als je het gewoon kunt laten: doe het! Volg je hart!

Volg je hart..pff…. De lezersvraag zou zo van mij kunnen zijn. Want stiekem is dat ook wat ik echt wil. Een beetje lanterfanten. Een beetje ideetjes opdoen wat ik leuk vind. Inspiratie vinden.

Gewoon erachter komen wat ik echt wil. Lekker makkelijk gezegd.

Vorige post Volgende post

0 reacties

Laat een reactie achter