Ik moest laatst voor controle

20/03/2010 - 0 reacties

van mijn ogen naar de dokter. Ik had immers mijn ogen gelasered en daarna moet je nog een paar keer voor controle langskomen.

De eerste keer toen ik voor controle langskwam was mijn zicht zo goed dat de dokter mij een wonder noemde. Een wonder. Ik had het niet beter kunnen zeggen.

Het was nu dus de tweede keer dat ik langskwam. Je ogen controleren gaat dan zo: je gaat in zo’n lekkere leren stoel zitten, je krijgt een levensgroot ehhhh…oogmachine voor je gezicht en dan moet je door de spiegel naar het bordje boven je kijken en dan zeggen welke letters je beter kan zien. De dokter wisselt dan van sterkte, om zo je ogen te meten. Hij vraagt dan: welke is beter: 1…of 2? En 1..of 2?

En elke keer als ik dus in die stoel zit moet ik een keuze maken. Welk plaatje zie ik beter: plaatje 1 of plaatje 2? En ik MOET natuurlijk wel de goede keuze maken, want voor je het weet heb ik geen goede oogsterkte!

En terwijl ik me daar druk om zit te maken, wacht de dokter dus om mijn keuze. En ik kan natuurlijk niet zeggen: ehh…ik weet het niet…want als ik DAT kon zeggen, dan had de oogdokter dat natuurlijk allang gezegd!
En dat zei hij dus niet.

De vorige keer zei ik maar wat. Nu niet. Ik besloot nu gewoon open kaart te spelen met mijn oogdokter.

Welke plaatje zie je beter, 1 of 2?
Ik weet het niet.
1 of 2?
Ik zie geen verschil.
1 of 2?
Mwahhh echt nauwelijks verschil hoor dokter!
1 of 2?
Nee echt geen verschil!

Goed zo, zei de dokter. Helemaal goed. Keurig. Netjes geheeld. Echt prachtig, zei de dokter.

Woorden die allemaal bij een wonder passen, al zeg ik het zelf.

Vorige post Volgende post

0 reacties

Laat een reactie achter