U denkt:

31/03/2010 - 0 reacties

kom ik eens op dit blog, lees ik een wazig stukje a la deze, en u denkt: wtf Des, wat is dit nou, ik wil leuke stukjes lezen, geen stukjes dat jij niet weet wat je wilt met je leven, lekker boeiend zeg, alsof mij dat intereseert.

Snap ik ook wel. Tekst en uitleg is daarom niet overbodig.

Wat het was: ik had een sollicitatiegesprek. Bij een advocatenkantoor. Het leek mij een leuke “uitdagende* (kots) functie. Dus ging ik er op mijn allerbest heen. In pak enzo, en mijn stoere tas, en mijn haren netjes in een staartje, en mijn nette hakken, en niet hakken-waar-ik-er-uitzie-als-een-pornoster, ik had zelfs mijn nagels netjes geknipt.

En toen mocht ik even bij de receptie wachten, dus nam ik plaats in de wachtruimte waar allemaal tijdschriften op een tafeltje lagen. En ik zag de Marie Claire waar met grote letters stond beschreven hoe elke dag sex je relatie positief kan beiinvloeden (open deur mensen, open deur), maar ik zag ook de Elsevier en ik twijfelde even. Straks word ik opgehaald door degene met wie ik het gesprek zou hebben, en dan zou die zien dat ik dus liever de Marie Claire lees dan de Elsevier. En ja. Dat is ook eigenlijk zo. Dus pakte ik de Marie Claire, begon te lezen, en toen stond opeens een vrouw voor me, de vrouw met wie ik het gesprek had, en tevens 1 van de advocaten.

Ik lul echt niet als ik zeg dat ze er zo uit zag. Precies zo, vooral met dat haar. Alleen had ze een kniehoge rok aan. En lage hakken. Maar voor de rest zag ze eruit als een verlepte zwerver.
“Loop maar even mee”, zei ze. Ik liep achter haar aan. De trap op. En toen.

Ik lieg echt waar niet he. Nooit. Ok, soms een leugentje om eigen bestwil als LOML vraagt of een lichtblauwe overhemd echt niet vloekt met een grijs pak. Nehee, zeg ik dan, dat kan best. Maar behalve zulke kleine leugentjes, lieg ik dus echt niet.

De vrouw stonk dus naar zweet. Naar oud vies zweet. Na zweet wat in je kleren gaat zitten als je 4 uur heb gesport, daarna bent gaan wezen stappen, de kleren in een hoek heb gegooid, en daarna weer aan heb gedaan (nee hoor, dat heb ik zelf heust nooit gedaan). Zo’n vieze oude verotte zweetgeur was het.
Ik dacht nog even dat ik het was. Terwijl ik achter aanliep ging ik even snel naar mijn rechteroksel. Snif. Niets. Linkeroksel. Snif. Ook niets. Ik liep wat dichter tegen haar aan en ging met mijn neus even snel naar voren. Snif. GADVER!

Nou en toen had ik dus het gesprek. Met zweetgeuradvocaat (ZGA) en een andere lullo advocaat met de hele Etos gelpot in zijn haren. En toen vroegen ze dingen als: wat heb je nou precies gedaan (staat op mijn cv), waarom woon je nu hier, heb je geen Rechten in Friesland dan? en waarom moeten we jou aannemen. 

Ik keek ze alleen maar aan, gaf antwoord als er mij wat gevraagd werd, en dacht alleen maar: What. The. Fuck. Doe. Ik. Hier.
Mijn zakelijke pump brak al helemaal toen ZGA zei:”kijk, je moet er natuurlijk wel representatief uitzien, je bent tenslotte het visitekaartje voor het bedrijf”.
En toen gelpotadvocaat ook nog zei:”ik heb gewoon zsm iemand nodig die de telefoon op kan nemen, want ja, dat is niet mijn werk natuurlijk”,  dacht ik alleen maar: ik moet vriendin R. bellen.

En ik belde haar zodra ik ook maar 1 stap buiten stond.”Dit wil ik dus ook al niet”, zei ik haar. ”Je droombaan komt niet in 2 dagen”, zei wijze vriendin R. toen.

En toen was ik thuis en schreef ik dus dat stukje.  

Vorige post Volgende post

0 reacties

Laat een reactie achter