Ik zou een heel mooi

13/07/2010 - 1 reactie

stukje kunnen typen over de liefdesgeschiedenis van LOML en mij maar dat vertel ik liever over tig jaren tegen de kleinkinderen (“vroeger toen oma nog een lekker strak sexy ding was en opa nog een knappert zonder buikje”). Het is echt een heel mooi verhaal, echt, maar er is 1 situatie tussen LOML en ik waarbij ik me toch heftig afvraag of we echt bij elkaar horen.

De situatie is namelijk als we samen in bed liggen. Nee, nee, het is niet wat u denkt (op dat gebied klikt het op meerdere fronten).
Volgens mij las ik eens een column van Renske de Greef waarbij zij ook maar aangaf: het is ontzettend belangrijk om te weten hoe je toekomstige man slaapt, want je slaapt er wel mooi de rest van je leven naast.

Heeeeeeeeeeeeeeelemaal in het begin tussen LOML en ik, toen LOML nog een studentikoos 1persoons bed had, sliepen wij daar met z’n 2en in. Met z’n 2en op een 1 persoonsbed, als ik er nu aan denk kan ik alleen maar met weemoed terugdenken want dat gaat nu niet lukken.
Vooral met de hitte en benauwdheid van nu (kijk, daar hebben we het weer: de actualiteit!).

Zo wil ik perse MET een deken slapen, maar LOML slaapt dan het liefst zonder deken. MAAR, hij wil wel dat ik een stukje deken voor hem overlaat, zodat hij, als hij het midden in de nacht wakker wordt, wel eronder kan kruipen. “En laat vannacht dan ook een stuk deken OVER”, mompelt hij, elke avond, voordat hij in slaapt valt.
Ik schijn in bed nogal egoistisch zijn namelijk (met de deken dan he). Ik rol er helemaal in, (want ik moet helemaal onder de deken liggen), en tijdens het slapen kan ik de hele deken om me heen trekken. LOML moet dan midden in de nacht de deken wegtrekken van mij, waarbij hij het risico neemt om een elleboog tegen z’n neus te krijgen.

Ook daar schijn ik goed in te zijn, wild slapen. Ellebogen, armen wijd, kont flink naar achteren als ik op mijn zij slaap. Ik slaap ook nooit op “mijn eigen helft” (de term die LOML eraan gaf. “Kijk”, zei hij, “dit is jouw helft”, en dit, hij maakte een scheiding in het midden van het matras, “is mijn helft”), maar kruip midden in de nacht helemaal tegen LOML aan, waardoor hij, volgens eigen zeggen (maar mannen kunnen zooooo overdrijven) maar op een heel klein stukje matras slaapt.

Verder wil ik graag als eerste slapen. Als ik met iemand slaap (ofwel LOML, ofwel zusje R.) dan vind ik het zo oneerlijk als ik de andere persoon al heerlijk hoor slapen, terwijl ik nog lig te woelen. Dus wil ik zo af en toe, heeeel af en toe, weleens ‘s nachts over de meest Belangrijke Feiten willen praten. Zo sliep maandagavond LOML bijna in, maar ik niet, dus kroop ik over hem heen en zei ik: “he, wat vind jij er nou van dat NL niet heeft gewonnen?”. Hij reageerde niet, maar ik wist dat hij niet sliep, dus ging ik kietelen. Hij reageerde nog steeds niet, dus ging ik maar weer terug “naar mijn helft”.
Ik voelde 10 minuten later LOML naar mijn helft kruipen, maar toen viel ik al bijna in slaap. En niets vervelender dan gestoord te worden op het momen dat je net in slaap valt. Ik voelde geprik in mijn zij, gekriebel in mijn nek, en “ja hallo, slaap jij nu dan al zeker”.
Dit kat en muisspel ging een kwartier door totdat ik LOML uit bed voelde gaan.
‘Ik kan niet slapen, het is te warm”.

“En zo hebben oma en opa elkaar ontmoet. Maar zelfs na 60 jaar huwelijk kunnen oma en opa nog steeds niet lekker naast elkaar slapen”.

Vorige post Volgende post

1 reactie

  • Reageer emily 25/06/2012

    Hahaha dat herken ik zo erg! Dat zegt Eric ook altijd tegen mij ‘DIT is MIJN kant, en DIT is JOUW kant. En niet alle dekens pikken!’ pff aanstellers zeg 🙂

  • Laat een reactie achter