Mijn oma,

01/07/2010 - 0 reacties

had ik u daar al over verteld?

Oja. Immers. Dat staat nog steeds te boek als een zeer angstig momentje. Dat uiteraard ook nog eens ik haar kwijtraak op Bali. En zij ook nog eens eigenwijs doen en zeggen dat ik het haar verkeerd heb uitgelegd.
Niet cool, oma, echt niet cool zei ik haar. Ze keek mij toen raar aan.
Het is hier helemaal niet koel! Panas! Panas sekali hier op Bali!*

Oma is een Indo met Nederlands bloed, Chinees bloed, Japans bloed, er zit zo’n beetje van alles in. Als ze in Indonesië loopt denken mensen dat ze of Chinees of Koreaans is. Oma heeft de oorlog meegemaakt, een tijd waarover ze zoals alle oudjes natuurlijk liever niet over praat.
“Des, nee, dat is een tijd”…zo begint ze dan…en vervolgens kijkt ze wat dromerig in de verte.

Over papa, daar kan ze wel over praten. Gelukkig, want zusje R. en ik vind het natuurlijk prachtig om verhalen te horen over hoe papa als klein kind was.
(Al zijn die verhalen niet heel spannend. Mijn vader was een heel net en beleefd kind en het enige kwade wat hij ooit heeft gedaan was als 4jarige een appel jatten tijdens de Ramadan. Als ik kijk naar wat ik allemaal als klein kind heb gedaan, zou je gerust kunnen stellen dat het een generatie overgeslagen heeft).

Oma woont nu al een jaar in Indonesië en ze wil niet meer terug.Ze geniet van haar grote tuin met plantjes, van het warme weer, van het lekkere eten, en van de familie om haar heen.

Maar goed.
Oma heeft dus wel een hartinfarct gehad en ligt nu in het ziekenhuis. Haar bloeddruk is nog steeds te hoog, haar cholesterol ook en ze kan moeilijk lopen.

Ik belde haar op haar mobiel (ja, die heeft ze) en vroeg hoe het met haar ging. “Ja…nou..ietsje beter vandaag”, zei ze.
Gelukkig maar.
Ze begon opeens te huilen. “Ik wil niet in het ziekenhuis liggen!”, zei ze. “Ik wil naar huis. Ik wil beter worden. Waarom lig ik nou weer in het ziekenhuis!”.
Ik zei haar dat ze maar snel beter moest worden, dat ze rustig aan moest doen, want ik heb nog maar 1 oma. En met 1 oma wil ik heel zuinig aan doen, en als er wat met oma zou gebeuren, zei ik haar, “nou dat zou ik echt niet cool vinden hoor!”.
Ze stopte met snikken en het was even stil aan de andere kant van de lijn.
“Koel? Hier in het ziekenhuis is het ook heel warm hoor, Des!”

*Warm! Het is warm hier op Bali!

Ps1. Oma is inmiddels weer uit het ziekenhuis, hoeze(3x)!

Vorige post Volgende post

0 reacties

Laat een reactie achter