Nog een stukje over de

08/07/2010 - 0 reacties

actualiteit: nagellak.

Jaja, dat is De Actualiteit dezer dagen. Kijkt u maar hier, of hier, en hier. Allemaal beautyblogs die vele nagellakjes reviewen, en een beautyblog hebben is helemaal hip en happening en 1 en al acualiteit.

Ik vroeg al eerder: ik zoek een hip nagellakkleurtje anno 2010. En toen kreeg ik reacties als “doe oranje Des, oranje is nu helemaal hip!”.
Ja duhh, omdat het WK natuurlijk bezig is. Nou vind ik oranje eigenlijk een schijtkleur, maar goed, ik wil graag meedoen met de oranje gekte. Ik las echter ook dat de Chanel Jade, DE nagellakkleur van 2010 is. En zegt u nou zelf, het is ook een prachtige kleur.

Maar om nou 25 euro voor een klein potje vloeistof uit te geven: zo ver gaat mijn nagellakobsession niet. Dus is er gelukkig een goedkope vervanger voor skrale zuinige beautyfreaks als ik.

Ik kocht dus nagellak. En een topcoat. En een basecoat. Want die schijn je er standaard bij te moeten hebben als je nagellak op doet: eerst een basecoat (maakt het allemaal egaal), dan de nagellak, en als finishing touch een topcoat voor de glans en bescherming. Dat de boel niet flink gaat “chippen” zeg maar. En chippen betekent die vervelende barstjes in je nagellak, en dat het er een beetje afslijt (ja jongens, je leert nog eens wat van die beautyblogs).

En ik ging er dus even goed voor zitten, netjes aan tafel, met de nagellakjes in de buurt, en de nagellakremover, allemaal wattenschijfjes en wattenstokjesstaafjes, en ik smeerde alles er heel mooie en egaal op, en ik en mijn nagellakjes leefden nog lang en gelukkig.

Not.

Eerst even wat achtergrondinformatie over Des en Nagellak: dat gaat niet goed. Dat gaat nooit goed. Niemand gelooft mij (toen ik het op Twitter zei, zei iedereen: “jezus, Des je kunt in ieder geval toch wel nagellak op doen!”), maar ik kan het echt niet. Ik ben rechts, dus mijn linkerhand zou nog kunnen, maar ook dan lukt het niet. Alles gaat overal zitten, behalve op mijn nagels, en ALTIJD, ELKE KEER WEER, ben ik niet geduldig genoeg met het laten drogen. Met als gevolg dat ik na een paar minuutjes alweer bezig ben met andere dingen (oja: stilzitten en Des, ook al iets wat niet samengaat), en ik allemaal van die gaatjes op mijn nagels heb zitten.
En dan heb ik het nog niet eens over de rechterhand.

Anyway, er was toch voetbal op, dus zou ik de komende 90 minuten toch totaal geen aandacht van LOML krijgen, dus dacht ik: laat ik deze tijd gebruiken om mijn nagels te lakken.
En jawel. U raad het al. Het wou niet. Het wou totaal niet, en ik heb serieus heel lang gewacht tot alles droog was en me ook gehouden aan de nagellakregel “streepje in het midden, 2 streepjes aan de zijkant, en niet helemaal bij het begin beginnen, want dan lijkt de nagel optisch langer”.
En nog chipte de boel, deed ik er of teveel op (dus dikke klodders) of te weinig (dus de nagel werd droog), en toen werd ik boos, haalde ik alles eraf, en heb ik de nagellakjes in een hoek weggegooid.

Toen dacht ik aan de wijze woorden van de Dalai Lama ‘Als je met een ernstig probleem geconfronteerd bent, denk dan zeer goed na. Is er een oplossing dan heeft het geen zin om je op te winden. Is er geen oplossing dan heeft het geen nut om je op te winden’.
Aangezien het dus geen zin had om mij op te winden, heb ik mijn nagellakjes weer gepakt, en heb ik mijn tenen op een krukje gezet, en heel langzaam en rustig mijn teennagels gelakt. Dat ging helemaal prima.

Als ik eenmaal de zin “Ook al kan een vogel vliegen, hij moet altijd weer landen op aarde” als mantra in mijn hoofd heb, begin ik met mijn handnagels.

Vorige post Volgende post

0 reacties

Laat een reactie achter