Nog maar een stukje over het

21/07/2010 - 0 reacties

zwembad menschen. Laatste stukje is immers ook al tig jaren geleden. En ik zwem nog steeds he, laat dat duidelijk zijn. Dat u niet denkt: die Des, die woont inmiddels samen, en ligt alleen maar burgerlijk elke avond op de nieuwe bank waar ze de ene Kanelly na het andere stokbroodje met tapenade in het mondje laat glijden.
Nee, nee, mijn pogingen om Michelle Obama/Evaline Lilly armen te krijgen, die bestaat nog steeds. Het gaat wel tergend langzaam moet ik zeggen, dus of mijn spieren werken gewoon niet zo snel (goed mogelijk) of ik doe iets verkeerd (heel goed mogelijk).

Ik ben immers verhuisd naar een nieuw stadje waar er 4 zwembaden zijn, waarvan 1 vlakbij mijn thuis en 2 vlakbij mijn werk. Dat moet gewoon goed gaan, tot ik er achter kwam dat een zwembabonnement in dit stadje duurder is in het stadje waar ik vandaan kwam. En dat je het 1 jaar vooraf al moet betalen, en ik er dus 1 jaar al aan vastzit.
En ik zit liever niet 1 jaar ergens aan vast voordat ik weet of ik uberhaubt wel van plan ben om er goed van gebruik van te maken. Want ja, ik ben zo’n iemand die OF 3 maanden fanatiek sport en vervolgens de boel de boel laat gaan, OF elke dag fanatiek wel gaat, maar dit ook met veel pijn en moeite vol moet houden.
En toen kwam ik een gouden middenweg tegen: een seizoensabonnement waar ik 4 maanden lang onbeperkt in alle zwembaden mag zwemmen voor maar 67 euro in totaal.

En met 4 zwembaden in mijn stadje is dat prima te doen. Zo zijn de openingstijden vanaf 7 uur, wat betekent dat ik zelfs voor werk kan zwemmen. En nee, dat is heusT niet zo moeilijk, stelletje luilakken.
Als zelfs ik dat kan (en hier spreekt een notoire uitslaper, bovendien ben ik van Indonesische afkomst, nou dat behoeft al helemaal geen verdere uitleg), dan kan iedereen het.
Bovendien zorgt dat ‘s ochtends zwemmen voor heel veel energie waardoor ik op werk zeeeer effectief bezig ben *kuch*.

De zwembaden zien er ook prima uit. Tenminste, het zwembad waar ik elke dag in zwem wel. Het buitenbad niet, want dat is een klotezwembad. De kluisjes zijn te bedienen met 1 euro’s, nou serieus waar vind je die nog. Daarnaast is de vloer bedekt met zwarte strepen. Bah. Vloeren met zwarte strepen zijn niet bedoeld voor mijn prinsessenvoetjes.

Dan nog de mensen in het zwembad, want u weet dat ik die ook wel graag wil bespreken. Het valt tot nu toe wel mee, afgezien van een paar oudjes die breed met z’n 4tjes naast elkaar gaan zwemmen, maar goed, een schop onder water doet wonderen.
Verder is er 1 oud vrouwtje die graag in haar zelf praat, daar raak ik in de war van, want ik denk dan dat ze het tegen mij heeft, dus praat ik terug. Ze reageert er dan natuurlijk niet op waardoor ik gewoon keihard voor lul wordt gezet door een oud vrouwtje.

Verder is er een oud Chinees vrouwtje elke dag te vinden die heel rustig baantjes trekt. We groeten elkaar altijd vriendelijk want we hebben beiden spleetogen en een hippe badmuts (ik een blauwe, zij een lillakleur), dus dat schept een band. 
Laatst tijdens het douchen had ik zelfs een behoorlijk diep gesprek met haar.

“Jij ook zwemmen?”
“Ja, ik zwem ook elke dag, mevrouw!”
“Jij vindt leuk?”
“Ik vind zwemmen heel leuk. Krijgt u wel wat armspieren?”

Ze keek me raar aan. Ik herhaalde de zin nog maar even.

“Spieren, mevrouw! S-P-I-E-R-EN!! KRIJGT U AL SPIEREN??”

Ze keek naar haar armen. “Ehh, spieren, ja beetje spieren, voelen maar?”

Ik voelde aan haar armen. “Zo, zo, ja, dat zijn best wel spieren hoor! En ik dan, mevrouw, voelt u eens aan mijn armen, zijn dit ook spieren?”

Ze keek een beetje achterdochtig naar mijn armen. “Beetje slapjes nog”. “Kijk hier”, en ze trok aan het vel onder mijn bovenarm en trilde er aan.”Jij nog meer zwemmen, beter je best doen!”

Nou zeg. Ik keek een beetje bedroeft, besefte dat Daniel Larusso zich zo moest voelen, maar in een vriendschap mag je best eerlijk tegen elkaar zijn.

Vorige post Volgende post

0 reacties

Laat een reactie achter