De Ramadan is weer begonnen menschen.

11/08/2010 - 1 reactie

Ik stond vannacht om kwart over 3 op, om vervolgens een pastamaaltijd te eten, een banaan, thee te drinken, en weer te gaan slapen. Slapen met een volle maag ging natuurlijk niet, waardoor ik pas rond 6:22 in slaap viel (dat zag ik nog even heel snel op mijn wekker voordat ik lichtjes wegduimelde). Mijn wekker ging om kwart voor 7. En op moment van typen zit ik dus totaal futloos en moe op werk.

Ik zou gastbloggen bij de Viva.nl. Ik gaf daarbij als motivatie aan dat ik graag als Indonesische verschil wou maken tussen andere moslima’s. Hoewel elke moslima toch met 1 geloof leeft, is het toch zo dat er altijd naar een Marokaanse of Turkse wordt gewezen, met hoofddoekje om het beeld maar vooral compleet te maken. Over de Indonesiers hoor je nooit iets, maar he, hallo, wij zijn er ook nog.

Dus zal ik deze mand wat stukjes schrijven over mijn ervaringen met de Ramadan. Dat heb ik vorig jaar te weinig gedaan, zoals u kunt zien.

De Ramadan in een notendop: niet eten en drinken tussen zonsop- en zonsondergang. En dit jaar gaat het nog zwaarder worden omdat het eind augustus begint. En de zon dus pas om kwart over 9 ’s avonds naar beneden gaat.

Niet eten en drinken, dat is meteen het grootste nadeel. Het niet mogen roken ook, al ben ik geen roker, maar voor de rokers lijkt het mij een zware beproeving. Geen ruzie maken. Niet chagerijnig zijn (dat zei Najib Amhali immers al: niet vasten als je chagerijnig bent). Niet gezellig met je collega’s in de kantine eten, het stinken uit je mond, totaal futloos voor je uitstaren op werk, een droge mond (en dus niet mogen drinken bij een kriebelhoest die je natuurlijk weer eens krijgt tijdens een vergadering).
Tijdens het vasten heb je natuurlijk opeens zin in een koetjesreep. Of in een Rolo. Of in een verlept oud kaasbroodje in een boterhamzakje die je opeens helemaal onderin je tas vond.
En oh. De tijd doden door in het weekend met LOML in 1 bed te liggen, gaat ook al niet door.
Dat mag óók alleen na zonsondergang.

Zucht.
Je zou je bijna afvragen waarom ik aan Ramadan doe.
Maar dat ene hapje van dat oude kaasbroodje die je in je mond hebt wanneer je dan eindelijk mag eten, proeft heerlijk. Dat broodje kaas had je normaal gesproken weggegooid.
De warme thee die door je maag gaat is heerlijk genieten. De hele dag niets eten zorgt ervoor dat je maag moet wennen aan het eten, wat ervoor zorgt dat je meteen weer buikpijn krijgt als je te gulzig van alles in mond gaan proppen. Het vasten zorgt ervoor dat je geduldig eet, dat je geniet van elke kleine hap en dat je eigenlijk helemaaL niet zoveel eten nodig hebt om vol te zitten.
Elke dag die ik volhoud, waar ik geniet van al het eten, en trots ben dat ik weer een dagje heb meegevast is het grootste voordeel, een pluspunt die alle bovenstaande minpunten onzichtbaar maakt.

Dus deze maand stukjes over een stinkadem, wat te doen in je pauze, wat te doen met collega’s die vragen of je mee gaat naar de kantine, de voordelen van de Ramadan (lippenstift blijft nu echt de hele dag zitten), en nog veel meer.

 Ps. Reacties vind ik leuk. Vragen ook! Die beantwoord ik dan zeer vriendelijk, zoals u altijd van mij gewend bent.

Vorige post Volgende post

1 reactie

  • Reageer Des – De Vragen tijdens ramadan | Nadelunch.com 26/07/2012

    […] aantal jaartjes. En elk jaar met ramadan schrijf ik er wel een stukje over. Kijk maar hier in 2011, 2010 en 2009. Ik bedoel: wat moet je anders schrijven met alleen maar cupcakes, quater pounders en […]

  • Laat een reactie achter