We hebben een

13/09/2010 - 0 reacties

huis gekocht, dat had u mischien ook al door. Een nieuwbouwhuis wat, as we speak, net gebouwd wordt. Het is “pas” over 1 jaar klaar, maar iedereen weet wel hoe snel een jaar voorbij kan gaan. 

Ik had natuurlijk al een “globaal” idee hoe een huis kopen in zijn werking gaat. Zoals iedereen wel een globaal idee ergens over heeft. Ik had tijdens een bijbaantje ooit eens een training gehad over hypotheken, ik had er ooit eens iets over gelezen in de Glamour, ik heb ooit eens de website huiskopenvoorbeginners.nl doorgelezen en elke keer dat ik ooit deze dingen deed dacht ik:’jeetje. Ik ben wel heel blij dat ik nu nog geen huis koop’.  

Want damn, wat is het ingewikkeld. De eettafel is ondertussen bedolven onder een berg papier: mapjes, plattegrond van het huis, loonstrookjes, informatie over hypotheken, wat we kunnen lenen, het koopcontract, een kopie van het koopcontract, voor de zekerheid nog maar een kopie van het koopcontract (het koopcontract is 30 pagina’s lang), de algemene voorwaarden, kopieën van paspoorten (ook maar voor de zekerheid 5x uitgeprint), en tig plastic mapjes.  

Gesprekken op de bank tussen LOML en mij gaan nu zo: ‘he, weet jij waar dat ene paiertje is, die ene, waarop staat wat we aflossen, in dat gele mapje, nee daar zit ie niet bij, in de doorzichtige map, welke doorzichtige, we hebben er 5!, ja 1 van die 5, zoek dan even goed, ik kan het niet vinden, zoek dan beter, nee zoek jij dan even voor mij, nee ik zoek al naar de plattegrond, die heb ik hier tussen die andere papieren, nee ik bedoel die andere plattegrond, welke bedoel jij dan, oh wacht ohohcherzo begint’. 

We hebben al tig gesprekken met de hypotheekadviseur gehad, we hebben gesprekken met de makelaar gehad, en we moeten nog gesprekken met de notaris hebben,we moeten het sanitair bekijken, en oh het laatste gesprek was met een tussenpersoon, die met ons de meer/minderlijst doornam.

Ik kan nu wel beschrijven wat een meer/minderlijst inhoud, maar geloof me, dat wilt u niet. Het is gewoon een lijst waar moeilijke woorden in voorkomen, laat ik het daar op houden. Terwijl de tussenpersoon ons alles heel geduldig en serieus (LOML maakte een grapje, maar hij moet niet eens lachen) dacht ik opeens: ohhh, ik word volwassen. Ik zit hier een gesprek te voeren over mijn eigen huis, en ik heb nu dus een heel volwassen gesprek over waar ik het beste de wandcontactdoos kan plaatsen.

En toen vond ik het opeens best wel eng. Want ik moest dit helemaal alleen doen. Als een leiding niet goed geplaatst was, als er vierkante la-knopjes in plaats van ronde la-knopjes gezet waren, of als het huis opeens helemaal uit elkaar zou vallen, dan zou dat mijn eigen verantwoordelijkheid zijn.  

En toen dacht ik: potver, Des, stel je niet zo aan, en begin op te eisen dat je de keuken mag inrichten.

En dat mag ik. Dus de komende tijd zal dit mijn heilige graal zijn.

Vorige post Volgende post

0 reacties

Laat een reactie achter