Er zijn dus van

26/10/2010 - 0 reacties

die momenten dat je denkt: ok, met mijn neus ben ik ruim tevreden, mijn meisjes hangen (nog) niet, maar dat haar van mij, oh God, mijn haar, dat moet gewoon anders.
En dan neem je dus een pony.

Een pony nemen, het spijt me Tjin, maar daar neem ik gewoon geen risico’s mee. Als je het te lang laat knippen, prima, daar kan nog wel het een en ander mee gedaan worden, maar als je het te kort laat knippen dan ben je gewoon screwed.

Ik heb het natuurlijk te vaak te kort laten knippen menschen, die zagen jullie al aankomen. Dat ik in de kapperstoel zat en dat zo’n boeretrien zegt: “en, is het zo goed?”, en ik dan zeg:”ja, haaaaarstikke leuk hoor”, en eigenlijk denk: GODVERDOMME VUILE &*&%&^%TRUT! HET IS TE FAKKING KORT!

Om dit bovenstaande voor de verandering eens te voorkomen ging ik naar een kapper waarvan de uitstraling 1 en al hip is; Toni and Guy.

T&G is een beetje de Jimmy Woo van de kappers, tenminste dat denk ik aangezien ik al honderd jaar niet meer uit ben geweest en dus ook niet weet welke club nou “in” of “uit” is. Maar aangezien de kappers in T&G er ontzettend mooi en met op de milimeter perfect zittend haar eruit zien dacht ik al snel: daar vertrouw ik mijn pony wel aan.

Ik kwam binnen en er kwam al meteen een perfect gestyled poppetje naar me toe lopen. Die mij wou helpen om mijn jas uit te doen. Dat ben ik niet gewend. Bij de Aziatische kapper waar ik kom kijken ze me eerst aan alsof ik een alien ben om mij vervolgens naar de wasbak mee te trekken. Niets meehelpen met jas uitdoen.

Toen moest ik eventjes wachten in een ontzettend laag stoeltje waar ik al meteen dacht, toen ik al eenmaal zat (natuurlijk): hier kom ik dus niet meer makkelijk uit.
Maar goed, een oplossing zou ik wel later bedenken.
Op het tafeltje zaten allemaal hippe bladen zoals de Vogue en de Elle, en dan niet de Elle van vorig jaar mei,maar die van oktober 2010. Aangezien ik wel benieuwd was welke lelijke schoen nou weer zonodig hip was, pakte ik de Elle, maar toen kwam de kapster er net aan.
Of nee, bij de T&G heet dat de “stylist”. Je hebt ook de “top stylist” en de “style director” en het allerhoogste “level” wat je kunt behalen bij de T&G is de “Art Director/Manager”.
Met andere woorden wil je een goed en hip kapsel dan kies je voor de Art Director, ben je skraal maar wil je wel perse door T&G geknipt worden dan kies je voor een stylist.
U begrijpt wel dat ik voor de stylist koos.

Mijn stylist sprak geen nederlands, nee ne, maar engels.
Great. I had to speak english with her. And I don’t speak very good english. I’m a bad englishspeaker.

Maar goed. Zo goed als het kon legde ik haar uit dat mijn pony (ehh my pony, not a horse, no, a pony, u know what a pony is?) goed dik moest zijn, niet te lang, en ook niet te kort, en ik wou dat het aansloot bij de rest van mijn haren (ook wel zo handig).

Binnen 10 minuten was ik klaar. Ze liep met me mee naar de kassa, zei nog wow how cute is that over mijn Hello Kitty telefoon (ik: ehh, well yes, very cute yes?) en hielp me tenslotte weer mijn jas in (waarbij ik per ongeluk haar tiet aanraakte)(het ging echt PER ONGELUK!).

Het resultaat.

(en als u dacht dat ik daar 56 euries voor had betaald, dan heeft u het mis. Tien euro. Ik ben misschien wel lomp maar niet dom).

Vorige post Volgende post

0 reacties

Laat een reactie achter