Het was zondag,

19/10/2010 - 0 reacties

het zonnetje scheen, ik had mijn boekenkast al op kleur gesorteerd, dus ach: de administratie kon er ook wel bij.

Ik zeg u meteen: ik ben niet het type meisje met stapels papieren en ongeopende enveloppen in een schoenendoos onderin de kast.
Ik ben ook echt niet het type die dezelfde schoenendoos dramatisch de woonkamer in gooit, als je net die ene jaaropgaaf van 2007 nodig hebt om vervolgens dramatisch te schreeuwen: WAAR IS DIE NOU, DIE JAAROPGAAF, WAAR IS IE, IK HEB EM NU NODUUUUGGG!!
Zo’n meisje ben ik niet.
Dacht ik.

Ik ben wel zo’n type meisje dat alles netjes sorteert, elk papiertje bij een categorie (daar hebben we het later nog over) en elke categorie in een apart mapje, en elk apart mapje in een grote map.

Totdat er op een gegeven moment een beetje veel post komt: een beschikking van de Belastingdienst, van DUO-Groep, een brief van de woningbouwvereniging, een jaarafrekening van Essent, dus ik dacht: ik zet ze allemaal in een apart mapje onder het kopje “rest”.

Ondertussen ben ik gaan samenwonen, waardoor loonstrookjes synchroom met die van LOML lopen, er tig jaaropgaven door elkaar zitten, wat algemene voorwaarden van de koop van een nieuwe tv en bank, en honderd bonnetjes van de Ikea, en ik vond ook nog eens een bon voor een gezichtsbehandeling (hoognodig kan ik u zeggen). Ik propte alles in datzelfde mapje “rest”.  

Dus begon ik met de administratie. Die eigenlijk gewoon bestaat uit categoriseren, laten we eerlijk zijn:

  • Belastingen: waar niet alleen waterschapsaanslagen bij zaten, maar ook beschikkingen van de zorg en huurtoeslag, inkomstenbelasting en 2 lege blauwe enveloppen;
  • IBG/DUO: waarbij ik de beschikkingen waar mijn schuld met grote cijfers op stond maar even onderaan het stapeltje deed;
  • Jaaropgaven: waaronder een vergeelde jaaropgaaf uit het jaar 2000 van de Mcdonalds; 
  • Werk: loonstrookjes, arbeidscontracten, urenbriefjes, een kerstkaart, en 2 post it blokjes (die schijn ik dus mee te nemen); 
  • Rest: waar ik nog een handleiding vond voor het in elkaar zetten van de Billy boekenkast, een handleiding van de SundayMonday’s satin dress, nog een bon voor een gezichtbehandeling en tig telefoonrekeningen waarbij eentje uit 2006 van 400 euro.

Twee uur later was ik klaar. Ik nam een welverdiende bad, deed de tv aan, zocht naar de afstandsbediening, en vond die in het laatje van de tafel. Bovenop een plastic mapje waar een post it op zat: “rest”.

Vorige post Volgende post

0 reacties

Laat een reactie achter