Ik heb mijn eerste

13/10/2010 - 0 reacties

werkdagjes achter de rug, en ik kan u zeggen: het is leuk. Ik vind het er zeer FIJN.

Zo werk ik in een heel mooi gebouw, met Douwe Egberts koffieautomaten (EN luxe chocolademelk!!), er is een Nintendo WII Fit op de 6e verdieping, je kunt er om de week een stoelmassage krijgen (en u weet hoe gek ik ben op stoelmassages), er is een kinderopvang (waarvan ik eerste dacht: goh ze beginnen tegenwoordig wel heel jong met werken. Hahaha. Ja jongens, het was weer vroeg maandag), er is een fitnesszaal op de 2e verdieping, er is genoeg PAR-KEER-GE-LE-GEN-HEID, en een grote kelder voor de FIETSEN.  

U denkt: nou poe poe, mevrouw heeft een WII Fit-je op werk, en een kinderopvang, wat een luxe, maar wat stelt nou zo’n parkeerplekje en een kelder voor fietsen voor?

Ik kan u melden: bij mijn vorige baan baalde je flink als je na 8 uur moest beginnen want dan kon je je 1)auto net zo goed ergens in de wijk parkeren om vervolgens 15 minuten naar werk te lopen en 2)fiets net zo goed ergens in de bosjes neergooien, want de 2 fietsenrekjes zaten dan ook al vol.

Het gebouw waar ik nu dus zit is een oase van rust. De wc’s zijn SCHOON en in de spiegels kun je jezelf zien, in plaats van eerst een laagje stof weg te moeten blazen.

Mijn werkplek is een heerlijk groot bureau waar niet alleen mijn agenda, schrijfboekje, broodbakje, koekjes, fruit en tig lipglossjes neer kan zetten, maar ik kan ook nog eens het bureau naar BOVEN en, jawel, naar BENEDEN verstellen.
En dus niet dat je ergens halverwege vastzit met de hendel en je een scheef bureau hebt, waar je de rest van de dag aan moet werken want “er zijn niet genoeg werkplekken”.

Mijn eerste werkdagje bestond verder vooral uit inwerken (leerzaam), pauzes en genieten van een fel herfstzonnetje, een presentatie bijhouden van de directrice (werkelijk waar een topper. Welke directrice zit in LBD op het bureau om de medewerkers aan te spreken “en jongens, wat hebben jullie allemaal in het weekend gedaan?”), en kennismaken met tig collega’s.
(Waarvan ik alleen eentje nog bij naam weet. Het spijt me, maar het zou verboden moeten worden om de eerste dag al een kennismakingsrondje over de hele afdeling te maken). 

En toen kwam ik maandag na mijn eerste werkdag thuis, keek ik in de spiegel, en zag ik dat de oogschaduw van mijn linkeroog ergens boven mijn wenkbrauw zat.

Mijn rechterwenkbrauw welteverstaan.

Vorige post Volgende post

0 reacties

Laat een reactie achter