Dag hallo lieve menschen. Hier spreekt u hoofdblogger weer even. Mag ik u allen even bedanken voor d

09/12/2010 - 0 reacties

Dag hallo lieve menschen. Hier spreekt u hoofdblogger weer even. Mag ik u allen even bedanken voor de volwassen, eerlijke, vrouwelijke, herkenbare en vooral: respectvol tegenover andere reacties? Ik wou al een tijdje over dit onderwerp schrijven maar op 1 of andere manier ben ik dan toch wel zo’n kneus die dat niet durft. Ik ben toch blij dat ik het wel gedaan heb omdat ik heb gelezen dat ik (gelukkig) niet de enige ben. Dat er herkenbaarheid was, en dat is fijn om te lezen. Ik ben ook wel stiekem ergens blij dat ik de generatie van nu wil blijven werken. Dat zegt ook wel iets over de vrouw anno 2010, denk ik zo.
Wat ik geleerd heb over dit stukje? In ieder geval dat er over beide punten iets te zeggen is natuurlijk. Ik heb zeker iets geleerd over het financiele puntje. Hoewel ik erg neig naar financiele onafhankelijkheid, begrijp ik nu beter de andere kant: dat je als thuismoeder wel werkt en ook daarvoor beloond wordt. Dat het dus betekent dat je daarom niet “het geld uit mag geven wat je man verdiend” (want zo zag ik het eerder).
Natuurlijk is het geen zwart/wit situatie. Baby 5 dagen naar de opvang brengen lijkt mij niet fijn, fulltime thuis zitten ook niet. Voor mij zou een ideale situatie zijn: partner en ik ieder parttime werken.
En voor de rest moet iedereen dat natuurlijk gewoon voor zichzelf weten. Welke situatie het beste werkt voor jou, weet iedereen persoonlijk natuurlijk.

Mensen, of ik bedoel eigenlijk vrouwen, kun je meestal wel in 2 groepen verdelen. De feminist of de niet-feminist. De vrouw die Uggs haat of de vrouw die ze gewoon draagt en vindt dat er in tijden van kou charmantheid niet de meest belangrijkste prioriteit is. De vrouw die vindt dat je na 1 maand wel een scheet kunt laten waar je vriend bij is en de vrouw die na 2,5 jaar relatie nog steeds naar buiten holt om daar haar gas te laten ontsnappen.
En de vrouw die thuis blijft en voor de kinderen zorgt en de vrouw die dat een ouderwets idee vindt en er gewoon bij blijft werken.

Bij bovenstaande categorieën hoor ik bij allen bij de laatste groep. Waarbij ik, ik benadruk het maar even, alle respect heb voor vrouwen die gewoon thuis blijven en voor de kinderen zorgen. Ik besloot al heel jong dat ik dat zelf, persoonlijk, een beetje ouderwets idee vind. Ik heb tenslotte niet voor niets 4 jaar tentamenstress gehad, afgesloten met een middelmatige scriptie om vervolgens kinderen uit te poepen en thuis te blijven. Dag sociaal leven, dag financiële onafhankelijkheid.
Bovendien: ik vind het ook gewoon leuk om te werken, hoe zwaar de maandagochtenden ook kunnen zijn.

Ik vind dus ook: vrouwen die wel thuis blijven en dus gewoon fulltime voor de kinderen zorgen: respect. Hoewel ik (nog) geen kinderen heb, kan ik me maar al te goed voorstellen dat moeder zijn de moeilijkste baan is ter wereld. En de zwaarste. En verdorie: je wordt er niet voor betaald ook nog.

Ik vraag me wel af: wat doe je de hele dag? Ben je echt de hele dag bezig met de kinderen? Ik bedoel, als ze nog heel klein zijn, ik durf het bijna niet hardop te zeggen, maar slapen ze dan niet de godganze dag door? Wat moet je dan doen?

En als de kinderen naar school gaan, wat doe je dan? Ben je serieus de hele dag bezig met schoonmaken? De wasjes draaien, strijken, stofzuigen, een afwasje doen? De hele dag? Dan moet ik heel eerlijk zeggen dat ik het efficiënt aanpakken. Dat doe ik zo in een half dagje, en ja mijn huis ziet er nog steeds spik en span uit.

En dan nog. Dan heb je dus het huis schoongemaakt. De kinderen zijn de hele dag op school. En dan wil ik gewoon heel eerlijk weten: kijk je dan niet rond in je opgeruimde huis om te constateren: wat verveel ik me! Want als ik een dagje ziek thuis ben, of zit te wachten op 1 of andere stoffeerder dan denk ik rond een uurtje of 1 ’s middags wel: ok jongens, wat gaan we nu eens doen?

Ik zou me rot vervelen. En ik kan me niet voorstellen dat de vrouwen die fulltime voor de kinderen zorgen dat niet doen. Ik kan me niet voorstellen dat je dag in dag uit van ’s ochtends 8 uur tot, laten we zeggen, ’s middags 5 uur bezig bent. Bovendien vind ik het ook nodig om contact te hebben met collega’s.

En op financieel gebied: als je als vrouw dan thuis voor de kinderen zorgt en de man voor het inkomen, kun je in alle eerlijkheid dan nog trots een kadootje voor je man kopen? Zo van: dit koop ik voor jou van mijn geld? Of laat me maar gewoon in vrouwentaal spreken: die mooie dure pumps die je koopt, heb je die gekocht van je hard verdiende eigen geld? Geld waar jij voor gewerkt hebt, pumps die jij dus verdiend om te kopen en er niemand tegen jou kan zeggen: ‘kom, kom, zou je dat nou wel doen, zulke dure schoenen kopen?’

Ik vraag me gewoon af: wat is nog meer een motivatie voor vrouwen, behalve het zorgen voor de kinderen, om fulltime thuis te blijven?
Spreekt hier stiekem toch wel een beetje de feminist in mij of zie ik het nut van de stay at house mom niet? Laat het weten, little monsters.

En dan hol ik nu even snel naar buiten. 

Vorige post Volgende post

0 reacties

Laat een reactie achter