Ooit vroeg ik eens aan mijn pa:

05/01/2011 - 0 reacties

hé pa, weet jij wel wat fluisteren is?
FLUISTEREN??!! JA! ZACHT PRATEN TOCH! JA TUURLIJK WEET PAPA WAT DAT IS!

Het is namelijk zo dat de familie van mijn vaders kant bepaalde regels hebben wat betreft het communiceren.
Of nou ja.
Ik bedoel dus eigenlijk: geen regels.

Ten eerste praten ze allemaal HARD. Ooit las ik eens “de Indonesische man praat steeds zachter naarmate het onderwerp belangrijker wordt”. Neeuwh, dacht ik, ik weet niet welke debiel dit nou weer heeft geschreven, maar er klopt geen reet van.
Mijn vader praat namelijk nogal hard (en dan druk ik het nog zachtjes uit). Ik noem het meer schreeuwen want als ik hem bel op werk is het eerst heel zachtjes “hallo, met wie spreek ik?” en als ik vervolgens zeg ”ja, met mij” “nee, niet je jongste dochter, je OUDSTE dochter” is het “HE, DES! HE! HOE GAAT HET? JA GOED?!”.

Ook mijn tantes van mijn vaders kant hebben een luide, harde SCHELLE stem. Een uur met mijn
tante E. aan de telefoon zorgt voor een suis in mijn oren die ik voor het laatst kreeg tijdens een John Legend concert toen ik zo dom was om vlakbij de mega speaker te staan.

Ten tweede praten ze allemaal door elkaar heen. Als ik in Indonesië bij mijn tantes op visite ben, wordt er door 4 verschillende tantes tegen mij gepraat.
De ene vraagt mij hoe het op school gaat, de ander hoe het op werk gaat, weer een tante vraagt of ik al een vriend heb, en zo ja wanneer ik ga trouwen, en oh ALS ik ga trouwen, dat ook in Indonesië moet gebeuren en weer een andere tante kijkt mij aan terwijl ze hard blijft praten of ik nou al gehoord had dat een nicht gaat trouwen met een jongen, maar de moeder van die jongen nou dat is verdorie toch een raar mens, die wou de bruiloft op een woensdag houden, een WOENSDAG, ieder weet toch dat een bruiloft niet op een woensdag gehouden kan worden en..

Ik heb eens geprobeerd om als hint 1 tante aan te kijken, zo van: mensen! Ik kijk alleen maar naar deze tante! Ik praat dus alleen met haar!! Let op!!

Maar hints begrijpen, dat is ook niet echt een familie trekje, want ze blijven allemaal luid en schel tegen mij praten.

Ten derde: praten ze allemaal met gebaren erbij. Als mijn tante uitlegt hoe je groente snijdt doet ze net alsof ze iets snijdt met haar handen. Als ze verteld dat je van de deeg eerst moet laten rijzen, laat ze met haar handen zien hoe hoog iets is (omhoog rijzen?). En als mijn vader over politie praat waait hij met zijn handen heen en weer.

Na een dagje bij mijn vaders familie, vlucht ik altijd naar de familie van mijn moeders kant.
Want oh, wat heerst daar een oase van rust.

Vorige post Volgende post

0 reacties

Laat een reactie achter