Maar Des, hoe gaat het eigenlijk met jou?

09/04/2011 - 0 reacties

Nou lieve schatten, het gaat eigenlijk best goed. Ja, ik ben weer terug, ja de vakantie was te kort, ja ik heb genoten, heust, en ja, ik heb natuurlijk heerlijk gegeten. Ja, er zijn ook foto’s, en wie ze wilt zien mag mij toevoegen.
(En er komen stukjes online, heust).

Maar eerst even dit: ik ben gestopt met schrijven voor Airmagazine en Whoopsie Daisy. Om heel veel redenen, maar de belangrijksten zijn toch eigenlijk: inspiratiegebrek, deadlines (owee als mijn stukje te laat kwam, kwaad dat ze werden! Grapje, grapje), de plicht maar vooral ook: waarom? Waarom bloggen?  Is het echt leuk? Verwacht ik stiekem niet iets meer van dat bloggen? Maar wat dan eigenlijk? Voor wie blog ik eigenlijk? Vinden jullie het nog leuk? Vind ik schrijven wel leuk?

Een beetje boel vragen, ik weet het. Maar als je al iets van 7 jaar blogt, dan ga je dat zo af en toe toch afvragen.  Waarvoor het eigenlijk allemaal voor bedoeld is. Ik weet in ieder geval dat ik ben begonnen voor mijzelf. Puur voor mijzelf, en niemand anders. En toch sluipt het erin. Dat ik mij schuldig ga voelen als ik een paar dagen niet iets heb geschreven. Dat ik ga afvragen waarom ik op dat ene stukje wel veel reacties krijg, en op anderen weer niet (maar vinden ze het niet leuk dan?!). En echt, ik heb de liefste lezers die ik me maar wensen kan (klinkt het heel zoet als ik zeg dat ik sommige ook echt als vriendinnen zie? Ja he. Laat ik het dan maar gewoon niet doen dan), die mij de liefste complimentjes geven, maar waar ik dan wel de druk voel om de volgende keer nog een leuker, grappiger, hilarischer stuk te schrijven. Ik begin me druk te maken wanneer ik stukjes online ga zetten, of wanneer juist niet, enz enz.

Dus lieve schatjes, heb ik ook besloten om mijn comments uit te zetten. Om de druk bij mezelf te verlichten.  Ik denk dat ik bij sommige stukjes het prachtige Disqus *kuch* systeem aanzet, als ik jullie mening bijvoorbeeld wil weten, or whatever. Ook is er zo’n mooi vraag systeempje, mocht u toch nog iets willen zeggen. Dat mag altijd bij oma Des, nietwaar.

Enfin. Tot zover.

Vorige post Volgende post

0 reacties

Laat een reactie achter