Laatst deed ik een date met vriendin M.

17/05/2011 - 0 reacties

We hadden het over de belangrijkste dingen in het leven; werk, het belang van wel of niet op naailes gaan omdat eigen kleren maken nu echt hip werd, en de dingen die je niet meer kunt doen als je een relatie hebt.

Vriendin M. zei: “wat ik nu echt heel jammer vind nu ik een relatie heb, is dat ik nooit meer een eerste zoen zal krijgen”.

En toen dacht ik aan de dingen die ik nooit meer zou kunnen doen omdat ik een LOML heb. Niet meer onbeperkt scheten laten. Niet meer multitasken door de afwas te doen met ontharingscreme op je bovenlip, dat wordt alleen in de badkamer gedaan. Een kilo aan scheermesjes in huis want God verhoede dat de man des huizes ook maar 1 haar ziet in de “punani-department”.

Ik kan ook niet meer spelletjes spelen of ik nou na 3 dagen moet smsen, of na 2 dagen, en als ik wel na 1 dag sms of dat dan niet te wanhopig overkomt. Een vermogen uitgeven aan een jurkje voor de eerste date hoeft ook niet meer, tenminste niet perse voor die date. Zijn smsjes analyseren (wat betekent nou die “hé, puntje puntje puntje?”) kan ook nooit meer, net als je afvragen wanneer je voor het eerst de 4 bekende woorden moet (of mag) zeggen.

Maar tegenover nooit meer onbeperkt scheten laten staat wel dat ik nu gewoon een maanzaad bagel kan eten. Want dat is echte liefde: een maanzaadje uit de tanden van je geliefde pulken. Net als heel stiekem toch lachen om zijn knetterscheten. Er is iemand die voor je zorgt als je ziek bent. Gratis een mannelijk opinion bij een typisch emotioneel vrouwelijk probleem en mijn fietsband die geplakt wordt, meteen als ik dat wil. Een warm lichaam naast je in bed, ook al komt er een geluid uit wat je niet helemaal kunt plaatsen.
 

En een eerste zoen, elke dag weer opnieuw. Lang zo slecht nog niet, zo’n verkering.


 

Vorige post Volgende post

0 reacties

Laat een reactie achter