Kijk, natuurlijk vind ik mannen als Benico del torro, Arie Boomsma en Vincent Cassel prachtige kunst

16/11/2011 - 0 reacties

Kijk, natuurlijk vind ik mannen als Benico del torro, Arie Boomsma en Vincent Cassel prachtige kunstobjecten. Om maar niet te spreken over Josep Guardiola. Doet u mij maar gerust 2 beschuitjes hoor.

Maar ik val eigenlijk heel stiekem op de Nerd. Het spijt me, kan er niets aan doen.

Ik heb het over de type man die totaal niet doorheeft hoe schattig, leuk, lief en ook nog eens best mooi is. Zo’n iemand die misschien in de foutste kleren rondloopt, maar die je toch uit pure cuteness het liefst in een doosje wilt stoppen en in je tas overal mee wilt nemen.

Er werkt bij mij op werk bijvoorbeel een jongen. Lang. Slungelig. Draagt veel te grote truien. Heeft een bril op (natuurlijk). Kamt z’n haar nooit. Maar oh oh, hoe hij dan heel lief naar mij zwaait als hij even langsloopt: om op te eten.

Hoe klungeliger de man, hoe leuker ik hem ga vinden. Waarmee ik ook maar meteen wil aangeven: de man die helemaal het tegenovergestelde is kan ik wel schieten. En dan heb ik het natuurlijk over de mooiboy. De hipster. De man die net iets langer voor de spiegel staat dan jij. Om net dat ene piekje haar naar rechts te zetten, “want dat staat natuurlijker”. Geen metroman he, natuurlijk niet. Nee, deze man vindt zichzelf echt niet “gay”, maar is wel heel stoer. Zo loopt hij ook. Te stoer, te breed, met het overhemd in de broek, maar op zo’n manier dat je kunt zien dat er over na is gedacht.

Toen ik nog in Amsterdam woonde had ik dagelijks een fijne flirt met een jongen die in dezelfde tram als ik zat. Geen probleem, beetje heen en weer kijken, flirten kan ik zelf als de beste, alzegikutzelf. Tot hij eens naar me toe kwam. Dat vond ik op zich al jammer, maar het werd nog erger toen hij voor me stond.

Hij schudde eerst een beetje met z’n hoofd zo van: eventjes de haartjes op de plek laten vallen. En opeens deed hij iets waarvan ik vind dat geen enkele man op de wereld dat mag doen:

hij ging met z’n tong over z’n lippen.

Ik maak geen grap. Ik wist niet waar ik kijken moest en vooral: waar ik heen kon vluchten. De weken daarna heb ik serieus een andere tram genomen om hem te ontwijken.

Maar goed. Het feit dat ik op nerds val zegt waarschijnlijk weer genoeg over mij. Of over LOML, in dit geval.

Vorige post Volgende post

0 reacties

Laat een reactie achter