Ik ben een manusje van alles

09/03/2012 - 72 reacties

Op de site van Nadelunch word ik columniste genoemd. Op Ilikegroningen ben ik redactrice.

Wowie. Ik ben dus gewoon een columniste. Net als Aaf BC. Of Renske. En een redactrice ook nog eens. Zo voelt dat dus.

Ik zou het eigenlijk in de bio van mijn Twitter kunnen zetten. Des schrijft, eet, heeft lief en is ook nog eens columniste en redactrice.

Want dat doen wel meer mensen namelijk. Die zijn dan schrijver, omdat ze een stukje hebben geschreven. Op hun eigen blog. Of journalist: omdat ze een beautyblog hebben. Of, deze is ook leuk, culinair recensent omdat ze eens hebben geschreven over  hoe lekker de quarter pounder is van de Mcdonalds. En ik heb het nog niet eens over al die “Social Media”experts die er tegenwoordig rondlopen.

Op het wereldwijdeweb kan iedereen zich maar zomaar iets noemen. En nog beter:  als je het goed aanpakt mag je ook nog eens op reis; naar Curacao . Of Tanger. Het enige wat je hoeft te doen is de naam van het vliegtuigmaatschappij op te noemen.

NSMBL.nl bijvoorbeeld. Leuke site hoor, echt. Hoevaak deze site mij niet uit de brand heeft geholpen op die saaie dagen op kantoor. Een website met leuke plaatjes van mode. Inloopkasten. Foto’s van Britney Spears in de loop ter jaren, altijd leuk om te bekijken.

Het is heel leuk, en het idee erachter is natuurlijk te simpel voor woorden. Een site met alleen maar linkjes. Van andere blogs. Ik zou die linkjes ook kunnen vinden, google maar eens “inspiratie living room”, en je komt tig blogs tegen. Maar daar ben ik, en vele anderen, te lui voor.NSMBL maakt daar mooi gebruik van.

En je zou er maar moeten “werken”. Werken tussen haakjes, jawel. Want linkjes droppen, een zeer korte tekst erbij, en vervolgens op kosten van mogen reizen naar New York, Parijs en Tanger, dat is een heerlijk leven, geen werk.

En dan ben je dus executive director. Of schrijver en journalist, in het geval culy.nl.

Ik vraag me af wat de echte journalisten hiervan vinden. De journalisten die hiervoor heben gestudeerd. Die echt op zoek gaan naar nieuws. Ik vraag me af wat Harry Mulish ervan vindt; dat iedereen die maar een stukje online schrijft, meteen schrijver is. En of Philippe Remarque hier misschien ook een mening over heeft.

Of ik niet een klein beetje jaloers ben? Ja natuurlijk. Ik wil ook wel naar een fashionshow. Of een reisje naar Indonesië, en vervolgens een stukje van 3 alinea’s over schrijven. En ik wil ook wel gratis La Mer crème. Of gratis mogen eten bij Sumo.

Maar je kunt niet alles hebben. Ik ben tenslotte al fietsenmaker, want ik heb gisteren mijn band geplakt. En ik ben ook kok, want ik kook elke dag. En ik heb mijn broek ingenomen, dus ik ben ook naaister. Nee, wacht, modeontwerpster is nog beter.

Eigenlijk ben ik gewoon een manusje-van-alles. Ik denk dat ik dat maar op mijn Twitterbio ga zetten.

Vorige post Volgende post

72 reacties

  • Reageer sigrid 09/03/2012

    ik vind: als je het kunt, dan mag je jezelf zo noemen. niet alle beroepen zijn toch ‘beschermd’ en slechts geldig als je een diploma hebt?

    ik maak me wel zorgen om alle webredacteurs, schrijvers en columnisten die slechte zinnen maken, spelfouten maken en de d’s en t’s regels niet kennen. ik vind: je moet je titel wel een béétje waarmaken 😉 (of je nu wel of geen diploma hebt in de richting van je tit0l).

    • Reageer Des 10/03/2012

      Ik weet dat journalist geen beschermd beroep is. Waar het mij vooral omgaat is dat iedereen zichzelf wel heel snel journalist noemt. Ik word columnist op NDL genoemd, maar zal dit nooit op mijn cv zetten. Ik ben lang geen Aaf bc, of Renske, om maar wat namen te noemen. De term columnist vind ik voor mezelf veel te groot

  • Reageer emily 09/03/2012

    Ik vind eigenlijk dat als je een blog of site hebt dat je niet meteen een columniste bent of journalist. Tenminste, zoals Sigrid zegt, heel veel van die personen maken spelfouten van hier tot Tokyo en dat is gewoon erg onprofessioneel, terwijl je toch wel mag verwachten, als iemand zegt dit of dat te zijn, dat de Nederlandse taal goed wordt beheerst.
    Ben heel benieuwd wat anderen hiervan vinden en vind het een goed stukje! Blij dat je hem er toch op hebt gezet 🙂

    • Reageer Des 10/03/2012

      Ik wil liever niet tegen schenen aan schoppen, vandaar dat ik em eerst niet online had gezet. Ik vind dus iemand die een blog heeft, ook geen journalist. of schrijver. Dan ben je weblogger. En ik vind dat tegenwoordig de term schrijver of journalist te snel aan iemand wordt gegeven.

      • Reageer emily 10/03/2012

        Nee snap ik helemaal, maar het is een goed artikel! Ik ben het me je eens!

  • Reageer Marcella 09/03/2012

    Internetexpert is ook zo’n mooie. Dat kan iedereen wel zeggen die regelmatig op zijn pc of telefoon surft.

    • Reageer Des 09/03/2012

      die zet ik er ook bij!!!

  • Reageer Lnnk 09/03/2012

    Oh jee.. dan kan ik er ook nog wel wat bijzetten.. Kunstenaar, want per slot van rekening teken ik wel eens. Kapster, want ik heb wel eens een tondeuse losgelaten op mijn lief. Ik ga er even over nadenken 😉

    • Reageer Des 10/03/2012

      he, nu je het zegt! ik ben ook kapster!

  • Reageer Flaviena 09/03/2012

    Goed stuk Des, ik ben blij dat je het er toch nog op hebt gezet, hoezo de aarzeling?? 😀

    • Reageer Des 10/03/2012

      toch bang om tegen schenen aan te trappen. Of voor negatieve reacties. Ik vind mijn stukje nog best netjes geworden. Ik geef toch ook eerlijk toe dat ik best jaloers ben op die meiden die dat voor elkaar krijgen (nsmbl en culy om maar wat voorbeelden te noemen). Het is in ieder geval niet de bedoeling om mensen in het kwade daglicht te zetten!

  • Reageer Tam 09/03/2012

    Tja ik ben geniaal, kan alles behalve mijn haar in een staart doen.

    Oke, even serieus. Je hebt gelijk, grenzen zijn behoorlijk vaag geworden. Een schrijver is iemand die schrijft, een tekenaar is iemand die tekent een redactrice is een vrouw die als beroep teksten schrijft.
    Er zal een verschil zijn tussen beroep en hobby hoe men zich kan noemen. Mij maakt het niet uit, het dagblad Tubantia heeft journalisten in dienst die stukjes nieuws schrijven op niveau van leerlingen van de basisschool. Vele dagbladen schrijven nieuws, gemaakt door echte journalisten, nou daar word ik vaker kouder van dan warm.
    Conclusie voor mijzelf, I really dont care. Zolang ik maar naar een echte tandarts mag

    • Reageer Des 10/03/2012

      Ik vind je reactie de leukste! Dat is eigenlijk wat ik echt bedoel: de grenzen zijn vaag geworden

  • Reageer Ann 09/03/2012

    Zo, dat is een stukje waar lekker over gediscussieerd kan worden!

    Het is moeilijk om een grens te trekken, denk ik. Wanneer ben je een volwaardig schrijver/columniste/…? Ik vind dat je vooral je strepen moet verdiend hebben. Je kan jezelf nog zoveel een ‘titel’ toewijzen als je wil, zolang je niks gepresteerd hebt, stelt zo’n status in mijn ogen bijzonder weinig voor. Een beetje lachwekkend in sommige gevallen, zelfs.

    Overigens heb ik wel een hekel aan mensen die zichzelf zomaar journalist noemen. Misschien zeg ik dat omdat ik zelf journaliste ben, voor een krant. Waarschijnlijk daarom. Maar als beautyblogger o.i.d. ben je in mijn ogen géén journaliste. Je bent een blogger. Een hele hele grote blogger misschien, met heel heel veel lezers. Maar geen journaliste. Maar dat is vast beroepsmisvorming ;-).

  • Reageer Annemerel 09/03/2012

    Op Annemerel.com ben ik ben helemaal niets anders dan Annemerel. Voor Girlscene en Metro Mode ben ik Redactrice. Ach ja zo word ik genoemd, daar kan (en wil ik ook) weinig aan veranderen. Natuurlijk maak ik wel eens een spellings- of grammaticafoutje in mijn online teksten. Maar dat heeft meer te maken met het feit dat een website/weblog geen échte EINDredactie heeft dan met het feit dat ik niet mijn best zou doen en mijn ‘titel’ niet waardig zou zijn.

    Ik vind overigens dat je jezelf best schrijver mag noemen zonder opleiding. Ook vind ik dat iemand als Monique zich journalist mag noemen. Het is misschien niet de orthodoxe journalistiek uit het NRC.. maar de term journalist wordt in onze grote scrabblevriend de Dikke van Dale ook vrij ruim aangeduid.

    “jour·na·list [zjoernaalist] de; m,v -en redacteur die werkt voor pers of omroep; verslaggever”

    Kun je natuurlijk gaan discussieren of je een website als “pers” mag beschouwen, MAAR WAT MAAKT HET EIGENLIJK UIT.

    • Reageer Ann 09/03/2012

      Monique hééft imho haar strepen ook al verdiend. Als je kijkt waar ze destijds begonnen is, en waar ze nu staat: knap. Dus dat iemand als zij zich journaliste noemt, niet meer dan fair. Ze werkt nota bene voor Nu.nl.

      Jij bent ook journaliste, nu je voor Metro Mode schrijft, en je hebt als ik het goed heb nog andere freelance opdrachten gedaan ook, toch? Maar stel nu dat het enkel en alleen bij bloggen was gebleven, zonder dat Girlscene of de Metro erbij was komen kijken? Dan was je (again, in mý humble opinion) gewoon een blogger. Een hele leuke, grote blogger. Maar wel een blogger.

      En ik vind dat dat wel een beetje uitmaakt. Omdat sommige mensen er keihard voor moeten werken vooraleer ze zich journalist mogen noemen in de ‘echte’ pers (en dan heb ik het over de klassieke media zoals kranten, tv, radio en magazines). En dan is het fout dat iemand die in de verste verte niet met journalistiek bezig is, zichzelf zomaar zo noemt.

      Maar again: ik zit een beetje te veel in het vak, vrees ik.

      • Reageer Des 10/03/2012

        Dank voor je reactie! Mooi om te lezen wat een journaliste ervan vindt.

    • Reageer Des 10/03/2012

      HET MAAKT EIGENLIJK NIETS UIT.

      Maar het is wel fijn om erover te discussiëren, toch? Waar het mij omgaat: de grens is sinds de komst van internet heel dun geworden. Ik zeg niet dat iemand een opleiding moet hebben genoten, voordat je schrijver ben. Maar ik noem mezelf geen schrijver, omdat ik toevallig stukjes schrijf. Een schrijver is iemand die in ieder geval een boek heeft uitgegeven, vind ik tenminste.

      Ik weet dat Monique ook voor nu.nl schrijft. Nu.nl zie ik als een best wel goede nieuwssite, en als zij daar stukjes voor schrijft maar zij zichzelf best journalist noemen. Ik vraag me alleen af waarom zij zich schrijver noemt. Dat is alles.

      Ik “volg” Monique al vanaf girlscene en laat ik voorop stellen dat ik respect heb hoe zij op zo’n jonge leeftijd zoveel bereikt heeft. Dit stukje is echt niet om Monique in het kwaad daglicht te stellen. Het is echt jammer dat zij dat wellicht wel vindt. Misschien heeft zij redenen waarom ze zichzelf schrijver noemt. Daar ben ik juist benieuwd naar. Ik vind het juist fijn dat er ruimte is voor discussie.

  • Reageer Pieter J. Krommenhoek 09/03/2012

    Ja, ik geloof dat ik werkelijk niet in staat ben om
    deze situatie, zoals ze zich in Nederland of eigenlijk heel West Europa afspeelt, kan beoordelen. Onlangs heb ik een bericht op de televisie gezien waar landen werden vergeleken met hoe hun “educational system” wordt beoordeeld. Daarbij werden twee landen uiteindelijk opgebracht en dat waren Finland en Zuid Korea. In Finland werden de studenten veel aan zichzelf overgelaten en in Zuid Korea heerste een zeer strenge toepassing van regels. Ik moet er echter aan toevoegen dat de discipline in Zuid Korea al van thuis uit bijgebracht en nageleeft wordt. In beide landen werd er nadruk opgelegt dat de leraren als echt professionele personen beschauwd worden en hun beroepen als zodanig met respect aangezien worden. In Finland is dat ook het geval want alleen de beste leraren worden aangesteld en zij spelen ook een belangrijke rol in het trainen van “newcomers”. De studenten zijn echter niet aan hun lot overgelaten want hun taken, zij het als groepen of individuelen, worden hun duidelijk bijgebracht. “The salaries are commensurate” met het aanzien dat deze beroeps onderwijzers genieten. In de Verenigde Staten van Amerika heersen vaak chaotische toestanden en de studenten floppen zich in hun stoelen neer zodra zij de klas binnen komen en kunnen vaak nauwelijks vragen beantwoorden. In dat gedrag speelt “peer pressure” vaak een grote rol. Ik krijg vaak de indruk dat kinderen daardoor haast niet zichzelf kunnen zijn. Beide ouders werken meestal en
    het gedrag van de kinderen laat meestal iets te wensen over. Ik been in de vijftiger jaren uit Nederland weg gegaan nadat ik een MULO opleiding in Rotterdam had genoten. Jaren later heb ik twee baccalaureaten gehaald met het voordeel dat ik intussen ook meer levenservaring had opgedaan. Ik heb de Nederlandse taal niet veel kunnen bijhouden want mijn echtgenote komt uit Duitsland. Ik hoop dat mijn observaties een beetje kunnen bijdragen tot het begrijpen van de toestanden die ontstaan kunnen als bepaalde
    regels niet vervuld kunnen worden.

  • Reageer sigrid 09/03/2012

    ik vind ook dat als je iets kunt, dat je jezelf dan best zo kunt noemen, mits je daar niemand mee schaadt. dus een iemand die denkt dat hij jezus is kan wel zeggen ‘ik kan mensen beter maken’, maar dat maakt diegene zonder diploma nog geen dokter.

    mensen die kunnen schrijven mogen zichzelf alles noemen wat ze willen, vind ik. daar doen ze toch niemand kwaad mee?

    ik word ook redacteur genoemd op websites, ik vind het allemaal prima ;p. en als ik mezelf iets zou noemen, zou ik mezelf ook ‘webschrijver’ oid noemen, omdat ik stukjes op het internet typ en teksten over saaie onderwerpen zoals makelaarskantoors schrijf ;p. anders kan ik mezelf niks noemen, en dat is ook zo saai ;).

    ik vind het dan weer niet oke als mensen zeggen ‘ik ben expert’. ik vind: je bent pas expert als je of jarenlange ervaring met iest hebt (diepgaande ervaring, erover nagedacht, erover geschreven, erover geleerd) of een diploma in dat onderwerp hebt. anders ben je gewoon geen expert, want dat impliceert dat je heel goed bent. je zegt ook niet ‘ik ben opperredacteur’ ;p

  • Reageer sigrid 09/03/2012

    (PS: ik snap niet waarom je twijfelde dit online te zetten. het is toch gewoon een mening? niet iedereen deelt ‘m, anderen wel 😉

    • Reageer Des 10/03/2012

      Ik vind het niet fijn om “negatieve” reacties te krijgen. Of nog erger: als mensen het stuk niet snappen.

      • Reageer 77235 10/03/2012

        sowieso moet je een sarcasme voor beginners curcus hebben gevolgd als je dit stuk wil snappen

  • Reageer kelly 09/03/2012

    hier heb je echt een punt. Snap ook niet waar je twijfelde om dit online te zetten, ik vind het heel goed geschreven, het is scherp, maar dat maakt het net zo leuk. Dit is tenslotte je eigen blog 🙂 als je hier je mening al niet zou mogen formuleren.

  • Reageer Lyanne 09/03/2012

    Wat een heerlijk artikel weer, erg herkenbaar. Ik zie het ook vaak op Twitter.

  • Reageer Joyce 09/03/2012

    Helaas Des,

    Journalistiek wordt gezien als een vrij beroep. Dus iemand die zegt: “Ik ben journalist.” Die is dat dan ook. Dit geldt ook voor accountants, advocaten, architecten, dierenartsen, tandartsen en een handjevol andere beroepen (http://nl.wikipedia.org/wiki/Vrij_beroep). Als je wilt zien of je met iemand van doen hebt die ook echt goed is in zijn of haar werk, moet je je in dat werk verdiepen. Bij een journalist of tekstschrijver is dit gelukkig dan nog makkelijk te doen (check zijn of haar blog of website en je leest het meteen). Misschien is het – als je het zo bekijkt – wel verstandiger je druk te maken over de ‘kwaliteit’ die je tandarts levert. Als die maar een beetje aan loopt te klooien zonder opleiding of wat dan ook, kan dat meer schade aanrichten dan een verkeerd gespeld woord. Toch?

    P.S. Ik ben in het bezit van een getuigschrift (want voor een vrij beroep kun je nu eenmaal geen diploma halen) van de School voor Journalistiek en Voorlichting. Ik ben dus wat je noemt een geschoolde journalist. Ook ik word tekstschrijver, (web)redacteur, editor, copywriter, columnist en weet ik niet wat genoemd. Ik heb besloten me daar niet druk om te maken. Ik laat mijn werk voor me spreken. En… sinds kort vind je dat werk ook op culy.nl. Mijn Twitterbio luidt: weet raad met woorden. En daar is geen woord aan gelogen 🙂

    • Reageer Ilse 09/03/2012

      Klein detail , een advocaat is geen vrij beroep. Je moet Nederlands recht (met civiel effect), ervaring hebben en beëdigt zijn door de rechtbank. Erg vreemd dat hij op die wikipedia-pagina staat. Notaris is ook geen vrij beroep, gelden vergelijkbare eisen voor..

    • Reageer Des 10/03/2012

      Dank voor je reactie, Joyce! Ik weet dat journalist een vrij beroep is. En ik denk ook dat iemand die niet de opleiding heeft gevolgd, best zichzelf “journalist” mag noemen. De grens is alleen zo dun geworden, met de komst van internet. Als je een weblog hebt, waar dan ook over, dan ben je in mijn ogen geen journalist. Dan ben je een blogger. En er zijn zat goede bloggers, waaronder Monique, want culy.nl vind ik, los van dit alles, een topsite waar ik (te) vaak op te vinden ben!

  • Reageer Linda 09/03/2012

    Ik ben het helemaal met je eens. Dit is ook een van de dingen die vaak terugkomen in mijn leerboeken, aangezien ik journalistiek studeer. Het probleem is dat journalist een open beroep is, dus er zijn geen dingen waar je aan moet voldoen om jezelf een journalist te kunnen noemen. Ik ben van mening dat je, je pas journalist kunt noemen als het ook echt je beroep is en je er dus ook geld mee verdient en dan bedoel ik geld voor je teksten en niet geld voor je website omdat je advertorials plaats etc. wat je bijvoorbeeld vaak ziet op beautyblogs.

    • Reageer Des 10/03/2012

      jij zegt het, ik denk het!

  • Reageer Marlous 09/03/2012

    haha ik moest grinniken om je ‘beautyredacteur’ en ‘media expert’.
    Ik vind het lastig, ik snap wel dat bij bepaalde blogs waar meerdere mensen aan werken iedereen een bepaalde titel krijgt aangewezen. Ik zou het alleen niet allemaal zo fancy doen, en gewoon normaal houden. Die en die schrijven de stukjes, en die zorgt dat de boel draait, klaar.
    Ik vind het wel debiel als je jezelf ‘redactrice’ van je eigen blog gaat noemen, vooral omdat je die titel dan aan jezelf hebt gegeven.
    Misschien ben ik dan te bescheiden ofzo, maar ik vind dat een beetje te hoog van de toren geblazen (of hoe gaat dat spreekwoord ook alweer…).
    Ik vind het wel leuk dat je hier over begonnen bent en zal nog even terug kijken naar de reacties die nog komen, erg interessant.

    • Reageer Des 10/03/2012

      Juist! Ik ben het helemaal met je eens. Ik noem mezelf dus geen columniste omdat ik dan in mijn ogen gewoon lang niet ben. Pas als ik een stukje voor de Linda of de NRC schrijven (een droom voor mij!) dan zou ik mezelf zo kunnen noemen. Ik denk dus ook ergens dat mensen het ook wel heel fancy en stoer vinden. Kijk mij eens journalist zijn. Zoiets. Niet iedereen, echt niet. Maar die grens is erg vaag geworden.

  • Reageer nathalie 09/03/2012

    Leuk geschreven Des!

    • Reageer nathalie 09/03/2012

      Zie trouwens dat sommige mensen zich kritisch uitlaten over deze kwestie. Vind dat zelf een beetje overdreven. Snap aan de ene kant heel goed dat je jezelf journalist noemt als je jarenlang je geld verdient met schrijven (ongeacht het medium en je opleiding), en aan de andere kant vind ik wel dat mensen zichzelf de laatste paar jaren snel expert noemen op een gebied. Maar vooral vind ik dit stuk gewoon leuk geschreven en dat is wat er voor mij toe doet. Fijn weekend Des!

      • Reageer Des 10/03/2012

        Dank voor je reactie lieve Nathalie. Beetje kritisch zijn op mijn stukjes kan ik best wel hebben. Maar dan wel opbouwend (en dat gebeurd gelukkig wel, zie ik ;))

  • Reageer Naomi 09/03/2012

    Ik snap je punt. Toch is iets wat vaak gezien wordt, makkelijk over te nemen en makkelijker om jezelf zo te ontwikkelen. Zie je mensen veel schrijven, dan probeer je het ook eens en kijk je wat er van komt. Het huidge medialandschap stimuleert mensen om bijvoorbeeld te gaan schrijven of te gaan zingen (zie: zangprogramma’s). Toch denk ik dat de ware experts de toppertjes er wel uit kunnen halen hoor. ; )

  • Reageer Eline 09/03/2012

    Ik kan me hier helemaal in vinden!

  • Reageer Saskia 09/03/2012

    Je kan inderdaad na 1 keer iets te hebben geschreven zeggen dat je journalist bent…

  • Reageer mille pagine 09/03/2012

    Ik kan me hier ook helemaal in vinden. En trouwens, ik ben ook een klein beetje jaloers dat ik niet zomaar naar de prachtigste plekjes op de wereld mag vliegen, maar tegelijkertijd maakt het me erg verdrietig dat er überhaupt om die reden gevlogen wordt. Een ‘weekendje’ Marokko?! Echt… het is de CO2 niet waard. (Een maand wel natuurlijk. Zo doe je dat. Dan leer je het ook echt kennen, in een weekend niet natuurlijk) Maar dat is dan weer mijn bewuste mindset. Ook los daarvan: goed stuk!

    (ik snap wel dat je twijfelde dit online te zetten zoals ik hierboven lees. Ik was ook bang of ik mijn twijfel/aversie over/voor shoplogs online moest zetten. Toch maar gedaan, het houdt me toch bezig)

    • Reageer Des 10/03/2012

      Ik wil soms ook wat schrijven over beautyblogs. Of fashionblogs. Of inderdaad; shoplogs, die is ook welles in mijn hoofd gekomen. Ik bedoel: 13 minuten lang naar een filmpje kijken wat iemand heeft gekocht????!!

      Maar enfin. Dat het de CO2 niet eens waard is, is een punt waar ik niet eens zo over heb nagedacht.
      Misschien is het niet eens de “schuld” van die weblogs, maar van de ehh..persbureau’s (of hoe het ook heet) die aan iedereen maar een persreisje kado doen?

      • Reageer Marlous 10/03/2012

        Je zou vaker over dingen moeten schrijven waarover je dat in eerste instantie misschien niet durft. Ik vind het interessant! Daarbij vind ik dat je het respectvol doet en oprecht over komt, en het is toch leuk om een keer een andere kant te zien? Ik zou het niet erg vinden als je met een betoog kwam waarom DIY’s stom zijn (ik noem eventjes iets wat vaak op mijn blog staat), zolang het maar respectvol gebeurt. Wie weet gaat er wel een wereld voor me open, en zo niet dan is het ook niet erg toch? Juist verfrissend om eens iets anders te horen.

        • Reageer Des 12/03/2012

          hihi, dankje! misschien doe ik het inderdaad wel.

  • Reageer Miss Moneypenny 09/03/2012

    Leuk stukkie weer, Des!
    Hier had ik ook al eens over willen schrijven (Kreng! Je bent me voor!) Want ja, ik ben natuurlijk ook een auteur slash columniste. En een manager (van mijn manager), een tv-kok (Mijn man heeft me ooit gefilmd terwijl ik een pannenkoek de lucht in flipte), een Nanny Jo (van mijn twee eigen totaal uit de bocht gevlogen bloedjes), een slaapdeskundige (heel veel ervaring mee) en een Professor in de Weetnikskunde. Dat je het even weet hè.

    • Reageer Des 10/03/2012

      ik ben doctorandus in de weetnikskunde. Dus kijk maar uit.

  • Reageer Rianne 10/03/2012

    Terwijl ik je blog las heb ik even gekeken wat er bij mij staat onder ‘over mij’. Gelukkig: geen schrijver. En ook het ironisch bedoelde ‘strijk-kunstenares’ heb ik weggehaald. Hoewel ik er ‘illustratrice’ bij zou mogen zetten. Tenslotte is een van mij tekeningen opgenomen in een boek.

    Ik snap je boodschap. Aan de ene kant irriteer ik mij regelmatig over mensen die zich een titel aanmeten die in mijn ogen niet correct is, aan de andere kant zou ik willen dat ik niet zoveel last had van valse bescheidenheid en mijzelf wat beter zou promoten.

    PS. Ik zou ‘wedding-planner’ aan je functie omschrijving toevoegen.

    • Reageer Des 10/03/2012

      wedding-planner! Check!

  • Reageer Caro 10/03/2012

    Leuk onderwerp en goed dat hier eens over geschreven wordt. Ik studeer Journalistiek en ik vind het best frustrerend hoe snel mensen zich journalist en redacteur noemen, vooral in de gevallen die jij nu noemt. Ook best lachwekkend. Bij ‘echte’ journalistiek komt namelijk zoveel meer kijken. En een linkje droppen van een vliegmaatschappij, dát hoort daar niet bij.

    • Reageer Des 11/03/2012

      Dat is ook mijn punt. Het gaat mij niet zozeer om echte journalisten en niet-echte. Of dat je perse een diploma nodig hebt om journalist te zijn, dat ook niet. Maar wel het gemak dat iemand zichzelf tegenwoordig journalist noemt. En ik kan me dus dan wel voorstellen dat iemand die daar 4 jr keihard voor studeert (jij dus) daar aan kan storen.

  • Reageer Lisa 10/03/2012

    Ben blij dat je het toch online hebt gezet 🙂 Het is mij ook opgevallen. Ik vind het aan de ene kant vrij hinderlijk, maar aan de andere kant ook niet echt schadelijk of zo. Er zijn vast mensen die heel serieus bezig zijn om iets te bereiken en zichzelf op deze manier in de kijker willen spelen, wellicht helpt het hen. Als iemand net een beautyblog heeft gestart het doet, is er niemand die het serieus neemt.

    • Reageer Des 11/03/2012

      Ik kan juist iemand die een beautyblog heeft en zichzelf dan journalist noemt totaal niet serieus nemen. Iemand die een beautyblog heeft en zichzelf blogger noemt danweer wel. Of nog beter: iemand die een beetje zelfspot heeft. Want ook dat mis ik. Bij al die “journalisten” en “schrijvers”. Een beetje zelfspot. Ze nemen die titels veel te serieus, en dat vind ik hinderlijk. Niet zozeer schadelijk 😉

  • Reageer Blauwe sokken 10/03/2012

    Interessant stukje Des, net als de reacties en ‘discussies’! Leuk om te lezen. Tja tegenwoordig ‘kan en mag alles’ mede dankzij het grote wereldwijde web.
    Eerlijk gezegd boeit het mij allemaal niet zoveel wat voor ‘naam en functie’ iemand heeft, als stukjes leuk zijn lees ik ze. Maar ik kan me voorstellen dat het voor de ‘echte echte’ journalisten/redacteurs/schrijvers (met opleiding en diploma) frustrerend is en voor de -uhh welke term zal ik hieraan geven- ‘gewone’ mensen die veel op internet schrijven etc. wel cool om zichzelf journalist/redactrice etc. te noemen.

    wat gebruik ik weer veel ‘aanhalingstekens’!

  • Reageer Caithlin 10/03/2012

    Ja tegenwoordig met die blogs is iedereen self-made-journalist. Goed stuk, en ik ben het helemaal met je eens!

  • Reageer 77235 10/03/2012

    ge-wel-dig stuk Des! ik zie mezelf als fotograaf (want ik heb een DSLR dus ja)

  • Reageer Elske 10/03/2012

    Haha, wat een leuk stukje 🙂
    Helemaal met je eens.. Valt me ook wel ’s op bij mensen die zichzelf coach/voedingsdeskundige noemen. Of schrijver inderdaad.

    • Reageer Des 11/03/2012

      COACH!! Ik ben ook coach, vanaf nu!

  • Reageer Dina 10/03/2012

    Super leuk!

  • Reageer Fleur 11/03/2012

    Des, hoe zou je op Nadelunch.com dan graag genoemd worden? 🙂 Dan maken we dat er van! 😉
    (Maar echt.)

    Ik snap je wel, trouwens. Naast ‘social media-expert’ kom ik trouwens ook vaak ‘spreker’ tegen. Tja, ik geef ook weleens een presentatie. Laatst nog college gegeven. Ben ik dan ook spreker?

    Ik vind het ook moeilijk grenzen aan te duiden. Ik vind niet dat je een redacteur bent als je een blog hebt. Maar ik vind ook dat je geen Aaf hoeft te heten om columnist te worden genoemd.

    Daarnaast denk ik dat het moeilijk is om binnen de categorie ‘redacteur’ of ‘columnist’ vast te leggen vanaf wannéér je dan redacteur of columnist bent. Hier wordt ‘kennis’ en ‘ervaring’ al een paar keer genoemd. Maakt net afgestudeerd zijn in de journalistiek je ook direct een journalist? En wat zijn mensen die geen journalistiek hebben gestudeerd, maar toch in de media schrijven (bijvoorbeeld voor een tijdschrift)?

    En hoe zit dit met de term ‘schrijver’ of ‘auteur’? Wanneer ben je dat? Als je een boek of een andere publicatie op je naam hebt staan? Maar wanneer publiceer je? Als je al stukken openbaar maakt op een website? Kun je jezelf in het laatste geval niet beter ‘blogger’ noemen? Maar wat nou als je jezelf geen Des/Annemerel voelt?

    Wat ik denk dat in ieder geval belangrijk is, is dat hoe je jezelf ook noemt, het ’t belangrijkste is het met overtuiging te doen en er achter te staan en je niet te laten storen door mensen die er een andere kijk op hebben. Ik vind je geen social media-expert als je twittert, maar als jij denkt mensen ermee vooruit te kunnen helpen: ga je gang. Ik volg je.

    • Reageer Des 11/03/2012

      Al vind ik columnist teveel eer voor mezelf, ik vind het goed dat dat bij NDL staat. Al zou ik mezelf nooit zo noemen. Ik heb ook mijn blog/ndl en ILG op mijn cv staan, maar daar zie ik mezelf als “blogger”. En een blogger is, in mijn ogen, iemand die online schrijft. Waar je ook over schrijft: make up, fashion of over trouwen, wat ik de laatste tijd wel vaak doe.

      Daar gaat het mij ook inderdaad om; de grens is zo vaag geworden op het internet. En waar ik me stoor: het gemak hoe iemand zichzelf zo snel journalist noemt. Of schrijver. En natuurlijk; daar zijn geen regels voor. Helaas niet, zou je bijna zeggen. Dan zou het tenminste duidelijk zijn. In mijn ogen is iemand die net journalistiek heeft gestudeerd, nog geen journalist. Maar iemand die dat niet heeft gestudeerd en wel vele onderzoeken heeft gelopen en dit in een krant oid publiceert weer wel.

      Dat van die social media-expert, als je jezelf zo wilt noemen omdat je vaak twittert; prima. Maar ik ben in dat geval dan wel benieuwd waarom je jezelf dan expert noemt.

  • Reageer dharson 12/03/2012

    Ik kan niet anders dan je gelijk geven. Jezelf een naam of een iets dergelijks geven kan natuurlijk wel, de mensen komen er zelf wel achter of het zo is.

    Leuk stukje.

  • Reageer lotty 14/03/2012

    De Twitterbio is te kort voor jou! Maar ik ben er blij mee, dat je jezelf mag noemen hoe je wil. Als je het dan ook maar kunt waarmaken.

  • Reageer lotty 14/03/2012

    oeps: #realeren dus

  • Reageer André Driessen 14/03/2012

    Ik durf mezelf wel tekstschrijver te noemen. Met dit prachtige vak verdien ik al 15 jaar mijn brood. Ik ben ook schrijftrainer, omdat ik HBO-studenten en ondernemers leer om overtuigend te schrijven. Ik ga jouw stukje niet beoordelen op spelling en grammatica, Des. Ik kijk alleen naar stijl en inhoud. Ik heb jouw blog met veel plezier gelezen. Van begin tot einde heb je mijn aandacht vastgehouden. Dat is de basis van overtuigend schrijven: blik vangen van de lezer en de aandacht vasthouden zoals een roofdier zijn prooi vasthoudt. En kijk eens naar die stroom van reacties: je maakt wat los met je verhaal. Van mij mag je je schrijver noemen, of de schrijvende fietsenmaker. #realeren

  • Reageer Peter 14/03/2012

    Zijn de titels die mensen zichzelf “toebedelen” niet gewoon het resultaat van het feit dat we (ontken het maar niet) graag in hokjes denken? De classificering “ik weet raad met woorden” is overigens wel een leuk hokje om in te zitten…

  • Reageer Alberto 15/03/2012

    Geweldig stukje, vooral door het grote aantal (en de waarde van de!) reacties.

    Zoals velen voor me al gezegd hebben, je kan jezelf noemen wat je wil, maar uiteindelijk word je toch afgerekend op je eindproduct. Als je het daar niet mee waar weet te maken, is het naampje wat je jezelf geeft in feite niets waard.

    #realeren

  • Reageer Rick 16/03/2012

    Wauw Des, wat een reacties. Dat is toch de droom van een blogger, om veel leuke en nuttige reacties te krijgen. Jij hebt #realeren helemaal niet nodig. Je krijgt reacties genoeg. En bovendien ga ik je ook geen tips geven, want je schrijft prima. Al ben ik wel schrijvert, en auteur, en bloggert en columnist. En ouwehoer.

  • Reageer Madelon 17/03/2012

    Ach die titels…jij schrijft gewoon ffing goed! Ik lach me altijd dood om bepaalde mensen in het beautyblogwereldje die zich die leuke titels aanmeten. Afgunst, jaloezie, bitchfights want de een moet nog groter zijn dan de andere.
    Jij bent gewoon lekker Des en daarom is je blog geweldig!

  • Reageer Marike 18/03/2012

    Mijn essay voor het vak ‘De toekomst van de journalistiek’ ging hierover. Mijn conclusie komt op hetzelfde neer, als hier in jouw blog! 😉

    Overigens vind ik het ook zeer grappig dat een beautyblogger op reis mag voor een fashionshow, maar er op haar weblog geen fatsoenlijke foto’s verschijnen van een nagellak swatch. Iets met schoenmaker blijf bij je leet, of hoe gaat dat spreekwoord/uitdrukking/whatever? (En ja, deze gaat over één van drie grootste beautybloggers, die dus fulltime met nagellakswatches bezig zou moeten zijn).

    • Reageer Des 18/03/2012

      och ik weet het, ik weet het, ik weet het. ik stoor me dus ook aan de beautybloggers. en ook aan nsmbl en culy, en nogmaals; ik vind het beiden hele leuke sites, maar om jezelf nou meteen schrijver te noemen? journalist??????

      ps. ik ben wel nieuwsgierig naar je essay. waar ging het nog meer over, als ik vragen mag?

  • Reageer Peter 21/03/2012

    Nou, wat een reacties zeg! ‘k Heb ze niet allemaal gelezen, want niet iedereen schrijft zoals jij. Maar lekker relativerend stuk – waar de meesten van ons van alles voor zoete koek aanneemen zet je met een flinke knipoog een paar terechte vraagtekens. Volgens mij ben je in ieder geval schrijver.
    #realeren

  • Reageer Eef 24/03/2012

    Misschien is mijn reactie ook enigszins provocatief, maar ik vind het wel heel grappig om te lezen dat sommigen het toch ook belangrijk vinden om in hun reactie te verwerken dat ze wel echt voor journalist hebben gestudeerd, een essay hebben geschreven of zichzelf om een andere reden een ‘echte’ schrijver mogen noemen. Zo werkt het blijkbaar in onze samenleving: zodra het gaat over wat je hebt bereikt – vooral als je dat met een papiertje kunt bewijzen – willen mensen dat vermelden. En toen kwam het wereldwijde web, waarop je jezelf ineens zomaar titels kunt toedichten zonder dat daar een ‘bewijs’ voor nodig is. En dan vinden diegenen die wél jarenlang hebben gestudeerd om de titel ‘journalist’ te mogen dragen dan weer niet eerlijk.
    Mijn moeder zei vroeger al “brutalen hebben de halve wereld”. En ze heeft gelijk; de brutalen hebben in ieder het geval het halve wereldwijde web. Het is aan ons, als publiek, om zelf te beslissen wat voor ons waarde heeft. Voor de één is dat een beautyblog, voor de ander een column in het NRC. Ieder z’n ding, dat is ook de kracht van het internet. Het is net als met kunst. Iets is kunst als een groepje mensen in een bepaalde scene zégt dat het kunst is. Dus Des, jij bent een schrijver als jouw publiek zegt dat je een schrijver bent. Het heeft met je eigen bescheidenheid te maken of je dat wel of niet in je online-bio vermeldt. Jij bent blijkbaar niet zo heel ‘brutaal’, maar dat je jezelf een schrijver mag noemen, dat heb je met dit stukje wel bewezen. Vind ik dan. Als lezer ;-).

  • Laat een reactie achter