Talfauten en ook sphelfauten

16/03/2012 - 22 reacties

Ik wou het dit keer even hebben over mijn taal, spel en tikfouten.

Jaja. Ik weet heust wel dat ik ze maak. U denkt waarschijnlijk: nou Des, leuk stukje, maar serieus die taalfouten van je are freaking killing me.  Ik word er soms ook op aangesproken. Door jullie.  Maar ook omdat ik me vaak aanmeld op realeren.  Dan krijg ik feedback van andere bloggers “leuk stukje, maar wel wat slordig die taal en spelfouten”.

Nogmaals, ik weet het. Het werkt zo bij mij: soms heb ik zo’n leuk stukje in mijn hoofd (ik heb cacao laten vallen, leuk! Snel opschrijven!) dat ik het meteen online wil gooien. Dus schrijf ik snel een concept, zoek ik even een plaatje erbij, herschrijf het stukje en zet het online.

En vervolgens lees ik het na en denk ik “oei, shit, een tikfoutje”, “moest het nou met een d of t?”, ik verbeter het even snel maar al snel denk ik: ze lezen het maar, ik ga er weer vandoor.

Wel een beetje slecht van mij. U zou kunnen denken dat ik geen moeite doe. Wat niet zo is, echt niet, u wilt niet weten hoe vaak ik mijn hersentjes zit te kraken op leuke stukjes.

Het  is alleen zo, en dit bedoel ik echt niet raar tegenover de vele taalpuristen die mijn stukjes lezen (jaja, jullie weten wie jullie zijn) maar….

Ik heb wel iets belangrijkers te doen.

Ja.

Zo.

Ik heb het gezegd.

Ik kan niet wakker liggen om een D of T minder en of je iets wel of niet aan elkaar schrijft. Ik lees soms in mijn TL tweets als “omg, Telegraaf heeft weer een GIGANTISCHE SPELFOUT, EN DAT NOEMT ZICHZELF KRANT!”, en denk ik: whatever.

Ik kan me er ook niet druk om maken bij anderen. Dus ook niet bij mezelf. En ik weet waardoor mijn taalfoutjes komen: ik ben ongeduldig, en laks. En soms weet ik ook gewoon niet hoe ik het moet schrijven. Waarmee ik nu misschien overkom als een dom gansje, maar op het HBO waren er tijdens de projecten genoeg klasgenoten die het heeeeerlijk vonden om de hele avond te discussiëren welk lidwoord je moest gebruiken.

Maar goed. Het staat natuurlijk wel slordig. Mocht ik ooit een schrijfcarrière ambiëren (zeg ik het zo goed? Ja?) dan kan ik natuurlijk niet aankomen met stukjes vol met fouten. Hoe leuk ze soms misschien ook geschreven zijn.

Dus dan weten jullie dat. Ik weet dat er foutjes in mijn stukjes zijn, en ja, als u het leuk vindt mag u mij verbeteren (leer ik tenminste wat).  Jullie taalpuristjes blij, ik blei.

Sorry. Blij.

Vorige post Volgende post

22 reacties

  • Reageer Roxanne 16/03/2012

    Ik ben een enorme taalpurist, maar bij jou heb ik er nooit zo’n last van. Of in ieder geval, ik zie de foutjes wel, maar ik ga je niet verbeteren. Ik geniet teveel van je stukjes!
    Bij kranten vind ik het wel erg ja. Van een journalist mag verwacht worden dat hij/zij kennis heeft van de Nederlandse taal. Dat hoort bij het beroep! Ik wil ook dat mijn buschauffeur zijn rijbewijs heeft.

  • Reageer Fleur 16/03/2012

    Ja. Nou. Ja. Ik maak me dus druk om die dingen en jij schrijft leuke stukjes. Lijkt mij dat we dus een prima team zijn.

    Dikke zoen voor jou, Des.

  • Reageer Myrthe 16/03/2012

    Ik hou van je stukjes dus dan maken taalfouten niet uit, maar als mensen zoveel taalfouten maken dat het allemaal onbegrijpelijk word – dan kots ik erop.

  • Reageer sterrie 16/03/2012

    Ik maak me er -eerlijk gezegd/t- ook nooit zo druk om. Ik bedoel: ze kunnen het lezen toch? 😉

  • Reageer Fleur 16/03/2012

    Ik vind trouwens wel dat als je een talig beroep hebt (je bent bijvoorbeeld journalist, redacteur, tekstschrijver, taaldocent), werkzaam bent in een representatief vak (secretaresse, voorlichter) of een voorbeeldfunctie hebt(je geeft bijvoorbeeld les)je gewoon hoort te kunnen spellen en (extra) aandacht hoort te besteden aan taalverzorging. Niemand schrijft foutloos Nederlands, maar als je niet weet hoe je iets schrijft, kan je het heus wel even opzoeken.

    Ook denk ik dat het in bepaalde gevallen raadzaam is om het idee dat ze ‘het toch wel begrijpen’ te laten varen. Zo denkt iemand die je sollicitatiebrief leest namelijk niet (altijd).

  • Reageer Rianne 16/03/2012

    Zo lang je schrijft zoals je schrijft heb ik geen hinder van je type en spelfoutjes. Dat ga ik op letten wanneer ik een niet door te komen tekst probeer door te komen. Heb ik tenminste een excuus om af te haken. :-p

  • Reageer Pippi 16/03/2012

    Als je in een flow je stukje schrijft kan er -zeker door snelle veranderingen in een zin- altijd iets misgaan. Jammer. Zolang ik het stuk leuk vind trek ik me niks aan van een foutje.

  • Reageer Tam 16/03/2012

    whihihi ik trek mij niks aan van foutjes, je wilt niet zien wat mijn leerlingen produceren.
    bij mijzelf spot ik ze minder snel dan bij een ander, but i dont care..

  • Reageer Danielle 16/03/2012

    Des, lees de boeken van Paulien Cornelisse, dat is echt hemels en je gaat zo keihard lachen om die ‘taalpuristen’

  • Reageer Flaviena 16/03/2012

    Haha waar mensen zich druk om kunnen maken.

  • Reageer Saskia 16/03/2012

    Je schrijft leuke stukjes dus die fouten vind ik dan niet erg. Wel als je een voorbeeldfunctie hebt in je werk, is het wel belangrijk. Maar ach, beter leuke stukjes van jou met taalfouten en stukjes die helemaal kloppen en oeeeeeeeeersaai zijn 😉

  • Reageer Anke 16/03/2012

    Ach, zolang de boodschap maar overkomt, toch? Ik lig er ook niet echt wakker van. Tenzij het om een eigenhandig geschreven literair meesterwerk zou gaan, dan zou ik er misschien wel slapeloze nachten van krijgen. En anders de (eind)redacteur wel 😉

  • Reageer 77235 16/03/2012

    amen Des! Amen! ik snap het ook allemaal niet en al die uitzonderingen en oooooooooooh

  • Reageer nathalie 17/03/2012

    In jouw stukjes storen spelfouten me eigenlijk nooit (komt ook omdat ik vaak dubbel lig van het lachen), maar in kranten denk ik wel eens van “Hè, moet dat nou?”.

  • Reageer sigrid 17/03/2012

    haha, zelfde als fleur.

    ik stoor me eraan in kranten en tijdschriften (en schaam me daar niet voor overigens 😉 maar ben ook blij dat mensen wel spelfouten maken: heb ik lekker redigeerwerk. ha!

    (overigens stoor ik me er op internet en met name op blogs of stukjessites zoals die van jou niet echt aan; dan let ik er gewoon niet zo op 🙂

  • Reageer yourlifestyleguide.nl 18/03/2012

    Lekker boeiend die spelfoutjes. Je stukjes zijn juist zo leuk omdat ze zo puur zijn opgeschreven. Je merkt dat je gaat zitten en zo hoppa een eind wegtikt. Daar ligt juist je humor en kracht! Keep on going girl! Ik word ern BLEI van 😉

  • Reageer Anke 18/03/2012

    Ach, als de boodschap maar over komt toch? Al snap ik wel dat er een aantal situaties zijn waarbij het gewoon heel erg jammer is, bijvoorbeeld in een literair meesterwerk ofzo. Of als je claimt foutloos te kunnen schrijven. Maar gelukkig zijn er dan ook nog (eind)redacteuren 😉

  • Reageer Stephanie 19/03/2012

    Hoi Des,

    Je kent me niet. Denk ik. Ik volg je blog al heel lang, niet in een stalkerige manier hoor. Wesley, je neef, die mij wel kent, plaatste wel eens een link op zijn Facebook. Dan keek ik en vond ik het erg grappig. Ik heb eigenlijk nooit gereageerd, maar waarom weet ik eigenlijk niet. Je hebt me in ieder geval geïnspireerd om zelf een blog te beginnen. Niet om me schrijver te noemen hoor ;-), maar het leek me zo heerlijk, om gewoon op te schrijven wat je denkt. En uiteindelijk dat iedereen het leuk gaat vinden natuurlijk. Echt IEDEREEN. Want dat is wat we stiekem willen, eigenlijk. Na mijn eerste bericht dacht ik, goh wat zou het leuk zijn als iemand reageert. En toen dacht ik, dat heb ik nou nooit bij Des gedaan! In ieder geval vind ik het erg leuk om je berichten te lezen. Dus bij deze, terima kasih voor alle lachmomentjes!

    Ps. ik heb net mijn eerste bericht geschreven op nuchterefries.blogspot.com. Eén bericht is natuurlijk niet voldoende om mijn blog door Badu te laten beoordelen en met een linkje op jouw site te komen, maar wie weet.. misschien ooit 😉

    • Reageer Des 19/03/2012

      Hoi stephanie!
      wat leuk dat je een reactie achterlaat. En wat leuk dat je nu zelf ook een blog bent begonnen. Ik heb je blog net gelezen, maar helaas kan ik geen reactie achterlaten (ik ben op werk nl). Dus dan maar zo: een goed begin is het halve werk. Ik ben benieuwd naar meer stukjes van je!
      Ga vooral door met lekker bloggen, want dat is gewoon hartstikke leuk.

      Ik weet niet of ik je ken, maar je achternaam komt me wel bekend voor. Indo?

  • Reageer Stephanie 19/03/2012

    Indo!

    Een halve dan… of eigenlijk een kwart, als je het officieel wilt doen 🙂 Mijn vader (+familie) komt uit Bandung. In 1956 met de Johan van Oldebarneveldt naar Nederland gekomen en gesetteld in Leeuwarden.

  • Reageer Lnnk 19/03/2012

    Amen! Je neemt me de woorden uit de mond!

    Als er al taalfouten in jouw schrijfsels staan lees ik daar gewoon overheen, daar zorgt je amusante schrijfstijl wel voor. Daarnaast heb ik ook wel wat beters te doen dan me te ergeren aan spelfouten op blogs 😉
    In een boek of de krant vindt ik het eigenlijk niet kunnen, maar ik snap ook dat daar wel eens een fout in kan sluipen.

  • Reageer Xaviera 20/03/2012

    ghaha…ze moeten niet zo zeuren. kan me niet voorstellen dat mensen ondanks je ‘foutjes’ niet begrijpen wat je bedoeld….of bedoelt :/ … als ze zien dat het fout geschreven is dan weten ze heel goed wat er dus wel staat ;).
    kom op mensen, als jullie om dit soort dingen zeuren, dan heb je het wel verdomd goed! [ er zijn ergere dingen ]

    kom vandaag voor het eerst terecht op je blog en ben best nieuwsgierig geworden. heb zin om al die stukjes te lezen!

    x xaviera

  • Laat een reactie achter