Papa en zijn leesbril

23/07/2012 - 16 reacties

Mijn vader is al best een oude bok, laten we eerlijk zijn. Hij doet natuurlijk wel alsof nog hip&jong is (zo kwam hij laatst aanzetten met een gouden ketting om z’n nek. Ik heb hem vriendelijk gevraagd docht dwingend verzocht dat die ketting per direct af moest, anders kon hij 1 dochter uit z’n testament schrappen), maar hij heeft zo z’n gebreken.

Zo moet je tegenwoodig 10x roepen voordat hij je ook echt hoort. Helemaal als hij achter de computer zit. Het mooie is dat hij vervolgens doet alsof hij je wel hoort en dan altijd antwoordt met “ja, prima hoor”. Β Β Als ik vervolgens zeg “oh, ik mag met je pinpas nieuwe kleren kopen?”, hoort hij het vervolgens wel. Nee, nee, Des, papa is een arme man en heeft geen geld.

Ook herkent hij niet meer zo snel gezichten. Dan komt hij iemand tegen, de andere persoon maakt een vriendelijk praatje met hem, hoe gaat het thuis, op werk, met uw 2 dochters, en met hardlopen? En mijn vader,Β  beschaamd dat hij de andere persoon niet herkent, zegt niets. Ja, met sneaky vragen probeert hij er dan toch achter te komen met wie hij praat. Vaak komt hij er veel later pas achter. Zit ik met hem thuis te eten, zegt hij opeens: ohhhhh!! Nu weet ik wie ik laatst tegenkwam!! Het was die vader van oude collega van mij, oja!

En hij heeft een leesbril nodig. Die heeft hij wel. Een heleboel. Overal in huis. Op de eettafel. Bij de computer. Bij de telefoon. Bij zijn stoel. In de keuken. In de tuin. In zijn jaszakken. Bij zijn nachtkastje. In z’n sporttas. En nog presteert hij het om in een restaurant te zeggen: oh, papa is zijn leesbril vergeten, wil jij het menu even voorlezen? Doe maar iets met rijst als het kan.

En dan heb ik het nog niet eens over de momenten als zijn telefoon gaat. Dan gaat zijn telefoon. Dan kijkt hij eerst ons aan (wij: pa, dat is jouw telefoon!), dan beseft hij dat het zijn telefoon is, dan kijkt er hij er heel lang na (ik kan niet zien wie het is), dan zet hij zijn telefoon wat ver van zich af, hij kan het nog steeds niet lezen, vervolgens weer heel dichtbij, hij kan het nog steeds niet lezen, en wij ondertussen maar roepen: neem nou gewoon op pa! Neem nou op!
Hij beseft vervolgens dat hij ook gewoon kan opnemen, zoekt nog even het knopje wat hij in moet drukken, zet de telefoon bij zijn oor en zegt: hallo?
En dan: oh, is al opgehangen, Des wil jij kijken wie er belde, ik kan niet het niet lezen.

We hebben nu daarom zo’n touwtje gekocht. Dat hij voor eens en voor altijd z’n leesbril op kan doen.
Al bewijzen onderstaande foto’s dat het al een verloren zaak is.

 

Vorige post Volgende post

16 reacties

  • Reageer Eline 23/07/2012

    Je vader lijkt op mijn moeder. ALTIJD leesbrillen kwijt. We worden ook regelmatig door winkels gebeld dat ze nog een bril van mijn moeder hebben. Het ergste is wanneer ze hem zoekt en ze hem gewoon op haar hoofd heeft.

  • Reageer Sylvia 23/07/2012

    Haha, herkenbaar! Al is pap wel goed met gezichten, maar niet met namen πŸ˜› En wat een leuke layout! πŸ˜€

  • Reageer Maris 23/07/2012

    Haha prachtige foto’s. En het klinkt alsof het over mijn vader gaat!

  • Reageer Rosanneke 23/07/2012

    Hou je maar vast Des, het wordt nog erger…Mijn vader is 70 en die doet al niet eens meer zijn best het display van de telefoon te lezen; die zegt gewoon meteen: ach, neem jij em even op? πŸ™‚

  • Reageer tam 23/07/2012

    Haha hij kijkt precies hetzelfde als mijn vader naar zijn telefoon kijkt. Ik heb mijn vader laatst gebeld via vidrogesprek. Hij neemt op mompelt papa en ik zie dat hij druk bezig is op zijn laptop. Ik pap ik kan je zien, hij antwoord ja ja. Totdat hij eindelijk kijkt en hij keek naar zijn telefoon zoals jouw papa deed. Hihi zucht

  • Reageer Saskia 23/07/2012

    Oh mijn ouders kijken ook altijd zo naar hun mobiele telefoon hahahaha. Dichtbij, ver af… dichtbij.. Opgehangen. Laatst kwam ik bij mijn ouders stond er bij m’n pa z’n telefoon zo’n knipperd envelopje. Had hij niet gezien. Stond al vanaf Maart te knipperen. Niet gezien. Haha.

  • Reageer Madelon 23/07/2012

    Dat met die telefoon! Doet mijn pa ook haha. Al begint hij wel steeds sneller te worden met opnemen πŸ˜€

  • Reageer manja 23/07/2012

    Weet je dat er een ziekte/aandoening bestaat waarbij mensen geen gezichten herkennen. Ze moeten het hebben van de stem, of de manier van lopen, of de situatie.

  • Reageer Mirte 23/07/2012

    Mijn vader ziet het tegenwoordig als hobby om bij elk rek met leesbrillen te blijven hangen en de mooiste uit te zoeken en te kopen… Tja πŸ˜‰

  • Reageer Shanti 23/07/2012

    Hahahah πŸ˜€ Mijn vader is ook altijd zn leesbril kwijt.

  • Reageer Ais 24/07/2012

    Hahahahahahahahahaha die fotoos doen het ‘em des ahahahahaha lovvvvvve je papi!

  • Reageer Anouk 24/07/2012

    Tja, blijkbaar wil hij niets lezen haha.

  • Reageer Marieke 24/07/2012

    Hahaha, wat een tof stuk. En zo herkenbaar. Mijn pa heeft ook een bril met een touwtje, dat staat zo schattig knullig…

  • Reageer T 25/07/2012

    vandaag was ik in de telefoonzaak en er was een Indonesisch stel voor mij en die man vertelde vol trots dat zijn vrouw eindelijk een smartphone wou en dat hij er al eentje had uitgekozen en het was zo lief en deed me denken aan jouw Papa en ooh

  • Reageer Annemijn 27/07/2012

    Hahaha die laatste foto, precies mijn vader.

  • Reageer Vivian 31/07/2012

    Dit heb ik met mijn moeder, haha! Grappig en herkenbaar, maar ook wel een beetje zielig soms hihi.

  • Laat een reactie achter