Een koffer vol met kaas

17/11/2012 - 20 reacties

Voordat mijn ouders naar Indonesië vertrokken, durfde ik niet op mijn telefoon te kijken. Bang voor een berichtje van mijn moeder. Mijn moeder heeft er namelijk een sport van gemaakt om elke keer als ik ook naar Indonesië ga (ik vertrek over een maandje) mijn koffer vol te stoppen met spullen voor de familie.

Zo ging dat altijd, al vanaf dat we klein waren. Als we op vakantie naar Indonesie gingen waren alle koffers overvol. Niet zozeer door kleren of wat dan ook, nee. Mijn moeder moest altijd nog veel meer meenemen. Kaas bijvoorbeeld, altijd maar kaas. En chocola. En nootjes. Douchegel. Zakjes jus. Pindakaas. Zakjes aardappelpuree. Haar koffer zat al maanden voor vertrek vol, maar er was nog genoeg plek bij mijn vader. Of anders bij die van mijn zusje en mij.

Nu, zoveel jaren later, doet ze dat nog steeds. En hoewel ik het als kind heel lief en nobel van mijn moeder vond (ze gaf alles altijd weg aan familie), vind ik het nu gewoon erg vervelend. Ja. Want de koffer is altijd veel te zwaar, met al die blokken kaas. Daarnaast ben ik van mening dat je kaas ook heust wel in Indonesie kan kopen. En chocola ook. En nootjes ook. Maar nee; mijn moeders mening is “dat is gewoon leuk voor de familie, iets uit Nederland”.

Ik dacht dat mijn moeder de enige was tot ik mijn soulmate vriendin R. tegenkwam. Zij is Surinaams, en vertelde mij dat elke keer als haar moeder naar Suriname vertrekt haar koffer vol zit met kaas, heel veel repen chocola en nootjes. En ik ken er nu nog een: mijn schoonmoeder.  Haar koffers zitten vol met potjes kruiden, pindakaas en chocopasta als ze naar Marokko gaat. Toen ik op vakantie in Marokko was kon ik gewoon verder gaan met mijn broodje pindakaas eten.

En jawel hoor; een week voordat ze vertrekt, komt mijn moeder bij me. Met een zware tas. Dit is voor oma, zegt ze. “Wil je het straks meenemen voor haar?”. Ik legde de tas in de kamer, en heb er verder niet naar gekeken.
Tot zonet. Ik zie klompen (!!), parfum, zakjes vleesjus, chocola, chocopasta en natuurlijk kaas.

Heeft ze goed aangepakt, die moeder van mij. Want zij is daar al. En nu kan ik niet meer weigeren. Nu moet ik die tas wel meenemen.

Dus daar ga ik dan straks. Met een overvolle koffer vol zomerse zwangerschapskleding en heel veel kaas.

Vorige post Volgende post

20 reacties

  • Reageer Danielle 17/11/2012

    Van je familie moet je ’t hebben! 😉

  • Reageer Dewi 17/11/2012

    Mijn moeder neemt zelfs verse haring mee. Ik weet niet hoe ze het voor elkaar krijgt, maar het lukt haar.

  • Reageer Anke 17/11/2012

    Ja nee, dit doet mijn familie op zich ook wel. Gelukkig iets minder mate (geen blokken kaas) en heel af en toe sturen ze wat op. Maar dat is ook omdat er bij ons niemand regelmatig gaat. De terugweg vrees ik over het algemeen erger, als er allerlei exotisch voedsel en kruidige middeltjes hier door de douane moeten.

  • Reageer Ikram 17/11/2012

    Haha! Hier net van hetzelfde! 🙂 Er moet ook altijd vanalles mee, waarvan je denkt ‘huh, maar dat hebben ze daar toch ook?!’. Doet mij denken aan “Wat nemen Marokkanen mee op vakantie?” van Salaheddine! Werkelijk hilarisch omdat het gewoonweg écht waar is!

  • Reageer nine|tree 17/11/2012

    Mijn familie aan vaders kant is Grieks, en ik kan je vertellen, je verhaal is heel herkenbaar! Vooral de klompen kaas! Mijn oma heeft zelfs een apart kamertje die ze koud houdt om daar werkelijk van alles te bewaren: eten, drinken, kleding, snoep, verzorgingsproducten, citruspersen, etc. Want je weet maar nooit, toch?! Als ik op bezoek ga, vertrek ik standaard met twee shoppers vol.

  • Reageer manja 17/11/2012

    Doet me denken aan het boek; mama tandoori
    Moet je zeker lezen 🙂

  • Reageer Tam 17/11/2012

    hihihihi, ja zo gaat dat. 😀

  • Reageer Niya 17/11/2012

    Yup, hier ook hetzelfde. Mijn moeder koopt het hele jaar door alles wat haar leuk/handig lijkt voor in Suriname en in de aanbieding is, en we hebben dan ook standaard overgewicht tijdens het vliegen…

  • Reageer Shanti 17/11/2012

    Haha, wat grappig! Op zich snap ik het wel maar wel want het is ook heel leuk voor de familie.

  • Reageer Lin 18/11/2012

    Haha nice! Wij hebben familie in Canada en mijn moeder moest een keer een koffer vol gourmetstellen meenemen, hebben ze daar niet.

  • Reageer Sas 18/11/2012

    Haha geweldig!

  • Reageer Lnnk 18/11/2012

    Geweldig! En moet jij dan dingen uit je koffer halen, omdat hij te zwaar is? 😉

  • Reageer Elise 19/11/2012

    Klompen. Arme oma.

  • Reageer Marahschrijft 19/11/2012

    Oh, die klompen! Geweldig!

  • Reageer Maris 19/11/2012

    Hahahahhaha zo herkenbaar. Mijn schoonpapa woont in Jakarta. Toen wij drie jaar geleden daar naartoe gingen moesten we allemaal cremetjes halen, heel veel chocolade en KAAS! Haha, al die indo’s zijn ook hetzelfde 😛

  • Reageer Ann 19/11/2012

    Gelukkig niet herkenbaar, maar ik heb dan ook geen familie om in het buitenland te bezoeken.

    Geniet van je vakantie!

  • Reageer Indira 20/11/2012

    Nou, ik ben half Filippijns, en toen ik naar mijn oom en tante ging in Canada moest ik een gewone kaas, maar ook zo’n grote, enorm zware, RONDE kaas meenemen. Maar dat was inderdaad ook niet alles, nee, ook 13 repen chocola en zeven verschillende parfums. En ik was boos, want ik moest na aankomst in Canada eerst nog kilometers door het drukke Toronto lopen, waar veel aan de wegen werd gewerkt en waar ik dus overal moest omlopen en stoep op en af.

    En mijn moeder denkt alleen maar: “See if I care.”

  • Reageer Janet 22/11/2012

    Hahaha, mijn vader doet dat ook altijd! A la als die dat zelf doet, maar de laatste keer dat ik alleen naar Singapore reiste, reiste er voor ongeveer 15 kilo kaas en wordt met me mee!

  • Reageer Anouschka 06/02/2014

    Alweer zoooooo herkenbaar ! (Mijn moeder is geboren en opgegroeid in Indonesië).:D

  • Laat een reactie achter