Een oproep aan alle Indonesische chickies

09/01/2013 - 6 reacties

Altijd als ik op vakantie ben in Indonesië word ik aangekeken. Eerst dacht ik van: wat heb ik nu weer rond mijn mond zitten, maar later hoorde ik van familie waarom mensen keken. Ze vinden mij kennelijk interessant. Een meisje dat wel op een Indonesiër lijkt, maar ergens ook weer niet.

Als ik vervolgens wel Indonesisch spreek zijn ze helemaal een beetje harry in de warry. Want “huh, ze spreekt wel de taal, maar wel met een accent”. Je ziet ze bijna denken: WAT IS DIT VOOR ALIEN???

Zo ook de laatste keer dat ik in Indonesië was. Bij elk restaurantje werd er wel gevraagd; waar kom je vandaan? Uit Nederland zeg ik dan. Maar mijn ouders zijn Indonesisch. Oh, maar huh, je ziet er wel Indonesisch uit, zeggen ze dan (niet het meest snuggere volk, zal ik u zeggen).
“Ja, dat komt dus omdat mijn ouders Indonesisch zijn, zeg ik dan. Maar ze wonen in Nederland? vragen ze vervolgens. Ik zie ze nog verder met hun hersens kraken: als haar ouders uit Indonesisch komen, hoe komt het dan dat zij in Nederlands is geboren, en hoe spreekt ze dan de taal en heeehhh, nah?

Ze snappen het dus vaak niet. En dat vind ik dan zo jammer. Want in Nederland snappen mensen het ook vaak niet. Nee, ik ben geen indo, en ook niet Javaans Surinaams, en ook niet Moluks, en nee ook geen Chinees, ik heb gewoon kleine ogen.

Het kleine aantal mensen die ik ken die ook uit Indonesië komen en dan nog van het eiland Kalimantan zijn op 2 handen te tellen, en ook nog allemaal familie van mij. Terwijl LOML met zijn Marokkaanse achtergrond altijd heerlijk kan kletsen met andere Marokkanen die uit dezelfde streek komt. En ok; in Marokko wordt hij weliswaar een beetje raar aangekeken omdat het een wel erge bleekscheet voor een Marokkaan is, zodra hij zegt dat hij uit Nederland kijkt, hoeft hij nooit uit te leggen waarom hij dan Arabisch spreekt of hoe zijn ouders dan in Nederland terecht zijn gekomen.

Oftewel: ik ben zo nieuwsgierig naar andere chickies met Indonesische volbloed roots. Meisjes, waar zijn jullie? Waar wonen jullie? Wat doen jullie in het dagelijkse leven? Gaan jullie nog vaak naar Indonesië?  En van welk eiland komen jullie? Wat is jullie lievelingseten? En zullen we een keer bij elkaar thuis met barbies spelen?

Kortom: een wanhopige oproep hier.
Wanita Indonesie, laat wat van jullie horen.

 

 

Vorige post Volgende post

6 reacties

  • Reageer Mirte 09/01/2013

    Haha des! Ik herken dit echt een beetje van toen ik stage liep op lombok! Een meisje wat bij mij in huis woonde is half Indonesisch, Nederlandse vader en een moeder met Indonesische roots ( maar ook al in NL geboren). In restaurantjes sprak ze bijna vloeiend Indonesisch en ze oogt ook behoorlijk indo, al heeft ze westerse ogen. De mensen daar snapten er niks van en het werd nog enger als ik dan vervolgens ook een potje Bahasa Indonesia mee ging zitten kletsen. Na 3 maanden begonnen ze het te begrijpen. Al vonden ze het duidelijk raar, al zouden ze dat uiteraard nooit zeggen;)!

  • Reageer Janet 09/01/2013

    Het is bijna grappig (en ergens helemaal ook niet) dat de kolonie nog zoveel invloed heeft op Nederland en wij indo’s en indonsiers zo’n groot en normaal deel zijn van onze cultuur. Terwijl de belanda’s in Indonesie eigenlijk voor de huidige generatie helemaal niets meer betekend. Ik denk dat dat ook is waarom ze het in Indo toch wel heel spannend en bijzonder vinden dat er Nederlandse de taal spreekt! Loving the blog, like always.

  • Reageer Madelon 10/01/2013

    Heel herkenbaar. Al ben ik een halve indo 😉 ik spreek de taal niet, m’n vader en opa ook niet meer. Dat vind ik wel jammer en zou ik ooit nog eens willen leren hehe.

  • Reageer Indira 11/01/2013

    Ik ben een halve Filipina. Zit in de buurt, maar ik ben niet wie je zoekt haha.

  • Reageer Anke 11/01/2013

    Ik ben half (Chinees) Indonesisch, mijn moeder was een jaar of 10 toen ze Jakarta/Bogor verlieten. Ze spreekt de taal niet echt meer, maar kan de grote lijnen vaak wel begrijpen. Ik vind het jammer dat ik het niet spreek, maar veel van de familie zit tegenwoordig ook in Nederland en Australië, waardoor het niet nodig is zeg maar. Ik ben zelf maar 1x in Indonesië geweest, maar toen werden we overal ook nagestaard. Later hoorde we dat één van m’n zusjes op een Indonesische actrice leek, haha! Maar je merkt wel dat mensen het interessant vinden, bij ons konden ze blijkbaar aan de neus zien dat we niet helemaal Indo waren. Wel weer apart was dat mensen juist aan m’n moeder vroegen of ze Japans was…

  • Reageer Anouschka 06/02/2014

    Een woord: herkenning!

    Mijn moeder is Moluks, mijn vader half Moluks en half Indisch. Ik ben geboren en getogen in Nederland en ben tweetalig (Moluks-NL) opgevoed. In 2011 heb ik één jaar in Indonesië gewoond (Karawaci en Jakarta) voor mijn studie Trade Management gericht op Azië. Tijdens deze opleiding heb ik Bahasa Indonesia geleerd en dit heb ik vervolgens tijdens dat jaar in praktijk gebracht.

    Ze begrepen het ook nooit als ik vertelde dat ik in Nederland ben geboren en waar mijn roots liggen. ‘Kok bisa bicara Bahasa Indonesia tapi logatnya aneh ya mbak..’ en dan de reactie erna als ik het nog een keer uitlegde: ‘ohhhhh pantesan’.

    Daarbij lijk ik blijkbaar niet op een standaard Molukse want ik werd vaak aangezien voor een Indiase. Als ik iets niet begreep maakte ik hier wel gebruik van door mijn accent nog te verergeren.

    Btw je schrijft superleuk!! Lucu bgt:D.

  • Laat een reactie achter