Nog een wijze les van tante Des (haha)

14/01/2013 - 12 reacties

Er is iets wat ik geleerd heb in de afgelopen maanden. Dat is namelijk dit:

stel, je kan een persoon niet uitstaan. Of nouja: niet uitstaan is een groot woord. Je hebt iets tegen die persoon, en toch heb je vaak met deze persoon te maken. Het is een bepaald toontje hoe deze persoon tegen je praat. Of een “leuke opmerking” tussen neus en lippen door “oh, je bent toch best aangekomen, niet?”. Zogenaamd heel vriendelijk, maar oei wat een mes in je rug. Je kan een aantal dingen doen. Het loslaten, natuurlijk. Niet meer met diegene omgaan (maar das moeilijk als je om 1 of andere reden toch vaak met deze persoon te maken heeft), of je kunt er wat van zeggen. Een gesprek aangaan en heel vriendelijk aangeven: “he, ik vind het niet fijn als er zoiets tegen mij gezegd word”. Of “ik vind de toon hoe het nu gezegd word niet zo leuk”.

Wat ik dus geleerd heb is dat je in ieder geval, WAT JE OOK DOET, het nooit tegen die ander moet zeggen. Nooit. Never. Niet een gesprek aangaan. Want je denkt dat je later opgelucht bent. Je hoopt iets met het gesprek te bereiken. Maar de afgelopen maanden heb ik verschillende keren gedacht “ik ga er iets van zeggen, en dan ben ik het in ieder geval kwijt, en hopelijk is er dan iets opgelost”. Helaas. Bij alle gesprekken die ik heb gehad, heb ik 0,0% van dit gevoel gehad. Sterker nog: ik kon praten wat ik wou maar er komt niets van terecht. Geen begrip. Geen “goh, wat vervelend dat je dit voelt”. Geen “ik zal er op letten”. Geen “ik bedoel het niet zo”.
Nee het was een vooral “dat jij dat voelt is iets wat jouw probleem is”. Waar ik op lijn A zat, zat de ander op lijn Z, en hoewel ik mijn best deed om richting lijn N te komen, bleef de ander stug op lijn Z.

Nee dus, lieve kijkbuiskienders. Niets van zeggen. Gewoon loslaten en verdergaan. Dat is iets wat ik heb geleerd de afgelopen maanden.

Oh, en dat er een verschil is tussen tepelhof en tepelkloof. Lang verhaal, laten we het daar maar ophouden.

Vorige post Volgende post

12 reacties

  • Reageer Mirte 14/01/2013

    Zijn er echt mensen die dat zeggen des? Goh ik verbaas me er toch vaak over dat mensen zo honds brutaal kunnen zijn, vooral als je niet veel met ze hebt (logisch natuurlijk haha)… Belachelijk!

  • Reageer Wen. 14/01/2013

    Whahaha lijkt me wel ja dat er een verschil is.. Ik zou die tweede niet graag hebben, ieeeeh.

    Ik pas me aan als ik dingen post op iemands FB. Moet ik me echt inhouden met mijn lompheid, omdat ik weet dat zij t niet trekt.. maar k probeeeeer t wel.. and sometimes I slip up (A)

    Maar ik verwachtte eigenlijk iets van “Liefde uitstralen”!

  • Reageer Madelon 14/01/2013

    Ik zeg je een woord. Ontploeteren. Got to love it πŸ˜€

  • Reageer Renate 14/01/2013

    Hahaha, dat is herkenbaar. Ik heb wel geleerd dat je het altijd vanuit je eigen perspectief moet vertellen, dus niet “Wil je niet zo bot doen?” maar: “Ik voel me er niet prettig bij als je zo’n toon tegen me aanslaat.” Toen ik dat hoorde dacht ik nog, dat hoor ik mezelf nooooit zeggen πŸ˜›

  • Reageer Sas 15/01/2013

    Oh heel herkenbaar op werk… Ik heb het ook maar opgegeven, heel vervelend ^^

  • Reageer Fatima 15/01/2013

    Maar niks zeggen vreet zo aan je -_-, aan mij dan. Dat je savonds in bed ligt en denkt ‘waarom heb ik niks gezegd’?????

    maar ik ga je leerzame les opslaan.
    Mondje dicht en negeren.

  • Reageer Ineke 15/01/2013

    Zo herkenbaar maar helaas spijtig genoeg zit ik nu momenteel tussen twee vuren en beide vuren denken dus wel nog steeds dat je iets mee bereikt door er meteen tegen in te gaan en er urenlang gesprek over te vullen :s.

  • Reageer Marcella 15/01/2013

    Irritant! En dat loslaten is soms makkelijker gezegd dan gedaan. Gelukkig zitten er heel wat treinrails tussen werk en huis waardoor ik de tijd heb om weer zen te worden.

  • Reageer Wendy 15/01/2013

    Ik wou dat ik het kon loslaten, maar dat is nog erg moeilijk als dat niet in je systeem zit.

  • Reageer Indira 16/01/2013

    Loslaten is voor mij heeeeeeeeeeel moeilijk, vooral als het zo vaak gebeurt πŸ˜›

  • Reageer Marieke 18/01/2013

    Heel wijze les. Zeer herkenbaar ook. Vooral i.c.m. collega’s.

  • Reageer Ikram 29/01/2013

    Bedankt voor deze wijze les! Eentje om te onthouden, omdat het Γ©cht echt waar is πŸ™‚

  • Laat een reactie achter