Vaders

03/02/2013 - 17 reacties

Ik kijk graag naar MTV’s  16 and pregnant (vooral het stel Amber&Gary is mijn favoriet) en ook 4 handen op 1 buik kijk ik graag.
Mooie programma’s, want wat moet het zwaar zijn als je 16 en zwanger bent. Waar ik de laatste dagen loop als een eend en op LOML zit af te snauwen als hij verdorie straks en niet nu (‘ik vraag toch of je het NU wilt doen!”) wilt stofzuigen, besef ik ook wel dat Baltazar in een warm badje terecht komt.

Ik denk (nee, ik wil het graag denken) dat ik op een leeftijd ben dat een baby kan komen; ik heb tenslotte een paar levenslessen gespaard. We hebben een goede basis thuis: een dakje boven ons hoofd en beiden een baan waarmee we de balletlessen van Baltazar kunnen financieren (ik zou dat echt stoer worden; Baltazar de balletdanser).

Dit alles hebben de meiden/stelletjes van 16 and pregnant en 4 handen op 1 buik niet. Behoorlijke schulden, geen eigen huis, geen werk, nog geen enkel babyspul gekocht bij 36 weken zwanger en de 1 paft gerust verder door. Dat vind ik al schrijnend genoeg maar wat mij ook altijd weer verbaasd: de vaders van de baby. Of eigenlijk: het gebrek eraan.

Waar zijn die? Waarom bemoeien zij zich er niet mee? Waarom nemen ze geen initiatief om te helpen? Financieel, of desnoods met de babykamer op te bouwen? Waarom laten sommige jongens/mannen niets van zich horen? Of hebben sommigen zelfs het lef om te zeggen “nee, ik wil er niets mee te maken hebben”? Je was er toch zelf met je kop bij toen het kindje gemaakt werd?
En nee; ik wil geen excuses horen als “ik ben nog jong” of ‘ik ken geen verantwoordelijkheid”.  Smoesjes die ik ook weleens bij het programma Spoorloos hoor.

Of van mensen om mij heen. Mensen die niet met hun vader zijn opgegroeid. Die gaan het zich op een dag afvragen: waar was jij papa? Waarom neem je geen contact met mij op?
Die het zich elke keer afvragen: lag het misschien aan mij? En die vervolgens verwoede pogingen doen om dan maar zelf contact op te nemen en dan weer keer op keer teleurgesteld worden.

Ik heb het geluk (of is het gewoon vanzelfsprekendheid?) wel met een vader opgegroeid te zijn.  De beste van de wereld, mag wel gezegd worden. En ik heb het geluk, ook al zou ik niet willen, dat LOML zich altijd met de opvoeding mee zou bemoeien.

“A dad is a sons first hero and a daughter first love”. Jammer dat sommige vaders niet zo’n mooie rol op zich willen nemen.

 

Vorige post Volgende post

17 reacties

  • Reageer Annouska 03/02/2013

    Stiekem vind ik dat de vaders bij dit soort gevallen verplicht door de rechter moeten worden gesteld om ook de opvoeding op zich te nemen. Want lang leven de lol daar hoort dus ook bij dat je de gevolgen draagt!

    En ik erger me dus ook dood aan die vaders die gewoon weglopen en lekker door feesten.

  • Reageer Femke 03/02/2013

    Amen. Ik kijk die programma’s ook altijd en ben dan stiekem opgelucht dat ik in ieder geval geen 16 meer ben.

    Maci is trouwens mijn favoriet. Alles voor Bentley terwijl Ryan zorgde dat hij zoveel mogelijk weg was. Ik vind dat ze nu heel netjes met hem omgaat vanwege Bentley, terwijl ik zelf in zo’n situatie veel wrok zou voelen misschien.

    Ik snap dat soort mannen echt niet. Ze hebben zo’n belangrijke rol voor hun eigen kind maar checken dan “gewoon” uit… Bizar.

    • Reageer Des 05/02/2013

      ja maci, love maci!!! en Bentley, zo’n lekker schattig kind!

  • Reageer Laura 03/02/2013

    Mooi stukje. Ik snap de ‘het komt uit jouw buik dus het is jouw probleem’ mentaliteit van dat soort mannen inderdaad ook niet.

  • Reageer LNNK 03/02/2013

    I couldn’t agree more. Ik begrijp niet wat dat soort jongen/mannen denken? Ik stop het erin, daarna is het jouw probleem?

  • Reageer mille pagine 03/02/2013

    Amen. Netjes met elkaar omgaan voor het kindje, is nog wel het minste dat je als vader kunt doen.

    Behalve dat er helaas (dit gebeurt echt!) ook sick twisted moeders bestaan (iets wat we liever niet horen), die na of in een postnatale depressie hun man elk contact met het kind kunnen ontzeggen. Net zo schrijnend, maar dan andersom.

    • Reageer Des 05/02/2013

      true true! Wat dat betreft vind ik dat de rechten van de mannen wel iets meer mogen zijn

  • Reageer Laura 03/02/2013

    Soms gebeurt het me dat ik door het lezen van jouw stukjes ineens een enorme dankbaarheid voel. Ik weet dat een liefhebbend gezin normaal hoort te zijn, dat neemt niet weg dat ik het bijzonder vind dat dat bij mij en bij de meesten om mij heen gelukkig ook normaal is.

    En die onderste quote is helemaal waar: ik wilde vroeger met mijn vader trouwen. Helaas was hij al bezet door mijn moeder.

    • Reageer Des 05/02/2013

      hihi @ je laatse zin

  • Reageer Foodloveandhappiness 03/02/2013

    Dat is zeker een geluk Des, wat eigenlijk een vanzelfsprekendheid zou moeten zijn: opgroeien met beide ouders. Ik weet wat ik mis, dus geniet er lekker van zou ik zeggen! =)

  • Reageer Sylvia 03/02/2013

    Ik ben ook een echte 16 and pregnant-fan. Mooie quote trouwens, so true 🙂

  • Reageer Lenneke 03/02/2013

    Ik wou dat alle papa’s zo waren.

  • Reageer Sas 03/02/2013

    Mooi stukje en ben het helemaal met je eens!

  • Reageer Wendy 04/02/2013

    Ja, het is ongelooflijk hoe sommige jongens/mannen weglopen van hun verantwoordelijkheid. Lekker je kop in het zand steken.

  • Reageer Elise 04/02/2013

    Bij dezen laat ik je weten dat ik je genomineerd heb voor de Liebster Award! http://ikbenelise.wordpress.com/2013/02/04/ik-ben-getagd-de-liebster-award/

    • Reageer Des 05/02/2013

      dankie, komt vanmiddag online!

  • Reageer Eva 05/02/2013

    Inderdaad! Ik heb zoveel aan mijn vader te danken tijdens mijn jeugd en kan me ook echt niet voorstellen hoe het zonder zou moeten zijn geweest. Vind het absurd met hoeveel gemak sommige mannen/jongens lijken weg te lopen van hun verplichtingen. Sneu voor die nieuwe moeders ook, je zal het allemaal maar alleen moeten doen..

  • Laat een reactie achter