Hoe ik 2 weken lang mijn aandacht moest verdelen onder 3 kinderen (ja hallo, Torbad zijn er ook nog!!)

02/03/2013 - 42 reacties

A. is geboren met 34 weken. Dat is dus 6 weken te vroeg. Niet erg; in die zin dat het lichaampje helemaal compleet is. In week 33 had ik nog mijn laatste controle bij de vk. Alsof ik het aanvoelde want ik vroeg haar nog “wat nou als ik, stel je eens voor, volgende week ga bevallen? Is dat dan erg?”.
“Nee hoor”, zei de vk toen. “Al kan je het kindje waarschijnlijk niet meteen mee naar huis en moet hij waarschijnlijk even aan de sondevoeding”.

Dat werd mij tijdens de 3 dagen weeen ook de hele tijd maar verteld. Het is niet erg, we gaan de bevalling niet remmen, maar we gaan het kindje ook niet halen. We wachten het gerust even af. Maar, weet wel; je kan het kindje niet meteen mee naar huis.

Elke vk die ik die 3 dagen sprak zei dat. “Je mag het kindje nog niet meteen mee naar huis”. Toen ik uiteindelijk maandag 11 februari de zoveelste wee wegpufte en er weer een vk zei “Je mag het kindje..”, maakte ik de zin al af. “Ja ja, ik mag het kindje nog niet mee naar huis, dat weet ik nu wel”.

Waarom herhalen ze dat nou de hele tijd, dacht ik nog. Pas na de bevalling, nadat kleine A. tegen mij aan lag, nadat ik zijn heerlijke hoofdje had geroken (kan daar parfum van worden gemaakt trouwens?) en ik met eigen ogen had gezien wat voor knapperd het was (nee serieus; A. is echt de mooiste baby van de wereld), pas toen besefte ik:
oja. Hij mag nog niet naar huis.

Zelf verbleef ik nog 1 week in het ziekenhuis. Heerlijk was dat. Mijn kamer was maar 1 gang doorlopen naar het zaaltje waar kleine A. lag. En ik was er elke dag te vinden. Elke dag, en elke nacht; als ik wakker werd om te kolven en het gouden goedje naar kleine A. bracht. Ik nam hem in mijn armen, ik zat naast zijn bedje, ik keek uren naar hem, vol met geluk en kraamtranen.

En na die week moest ik naar huis. En kleine A. nog niet. Ik had niet door hoe moeilijk dat was, tot ik naar de auto liep. Mijn kleine A. mijn kuikentje met piekhaar, was niet meer een gang lopen van mij vandaan. Ik ging alleen naar huis, en ik had nog geen baby thuis. Het bedje was leeg. De babygeluidjes waren nog niet thuis te horen.  Ik fietste die week erna elke ochtend naar het ziekenhuis: heel snel (dat kan weer; die buik is immer weg) met een grote glimlach en alleen maar denken: ADAM! MAMA KOMT ERAAN!!
En aan het eind van de dag dag fietste ik weer naar huis, met mijn gezicht nat van de tranen. Dit is het, dacht ik. Nu ben ik moeder, en ik moet mijn kindje achterlaten in het ziekenhuis, en ik vind het verschrikkelijk.

Puur om mezelf te beschermen durfde ik niet te hopen dat kleine A. al snel naar huis kon. Maar hij mocht al snel van de monitor. En zijn lever werkt goed. Hij moest alleen nog laten zien dat hij om de 3 uur 55 ml melk kan drinken. En ook dat ging goed. Dus toen hij 2 weken oud was en ik weer naast hem zat en de verpleegkundige naar mij toe kwam met de verlossende woorden “hij doet het hartstikke goed. Zullen we maar de ontslagpapieren invullen?” kon ik alleen maar denken: eindelijk. Hij mag naar huis.

 ps. dank voor jullie lieve reacties/felicitaties en lieve groeten op onderstaande stukjes. Ook aan alle lurkers: superlief!

Vorige post Volgende post

42 reacties

  • Reageer Eva 02/03/2013

    Jeetje, brok in mijn keel. Wat heb je het prachtig opgeschreven en wat moet het bijzonder zijn om dat gevoel ineens zo heftig te ervaren omdat het je eigen kindje is. Prachtig.

  • Reageer Saar 02/03/2013

    Kippenvel….

  • Reageer Vroni 02/03/2013

    Oh man war erg doch ….maar gelukig is ie nu bij jullie…kusjes

  • Reageer Sas 02/03/2013

    Oh wat lijkt me dat erg… Blij dat hij nu lekker thuis is. Geniet ervan Des!

  • Reageer Madelon 02/03/2013

    Topper ben je! 3 dagen weeën lijkt me erg zwaar. Geniet maar lekker van je mannetje(s). <3

  • Reageer Ikram 02/03/2013

    Ah wat leuk! Gelukkig dat i’e het goed maakt en dat ‘m mee naar huis mag 😀 Dat is nog minder lang dan een gang lopen zo net naast je 😉

  • Reageer Nicole 02/03/2013

    “ADAM, MAMA KOMT ERAAN!” – dat deed het ‘m. *snik snik*

  • Reageer Anni 02/03/2013

    Ahhhh mama! Dat zo’n klein kindje je zoveel kan doen he. Prachtig.

  • Reageer Michelle 02/03/2013

    Wauw…. prachtig geschreven! Ik kreeg een beetje kippenvel. Kan niet wachten om van alles te lezen over je moederschap 🙂

  • Reageer Kinga 02/03/2013

    Ooh, ik lees het nu pas: GEFELICITEERD! Fijn dat hij eindelijk mee naar huis mag, geniet ervan!

  • Reageer Lisa 02/03/2013

    Wow Des ik heb je vorige stukje helemaal gemist, gefeliciteerd!!!! Ik ben blij dat je kindje gezond en wel thuis is (wel een maf idee, anders had je nu nog vier weken moeten wachten). Mooie naam heeft hij! En wat een mooi stukje, ik zit hier met tranen in mijn ogen. Heeel veel geluk gewenst met jullie drietjes (oké, vijven) xxx

  • Reageer Wendy 02/03/2013

    Aaaah, lijkt me ook zo vreselijk. Ik heb het ook altijd te doen met die papa’s en mama’s die hun kleintje voor het eerst bij ons (kinderopvang) achterlaten. “Je mag gerust bellen hoor! Echt waar! Dat vinden we echt niet erg!”, roep je ze nog na als ze de groep af lopen in de hoop dat ze zich iets beter voelen. Maar het blijft volgens mij heel zwaar.

  • Reageer Femke 02/03/2013

    Gelukkig mag je hem nu lekker thuis in je armen sluiten, lekker genieten van je kleine man!

  • Reageer Ann 02/03/2013

    Aawhh Des, wat lief geschreven! Zo blij voor je dat A. thuis is!

  • Reageer Pippi 02/03/2013

    Fijn dat hij thuis is. En ik hoef niet toe te voegen dat je van hem moet genieten, want dat doe je al. Heel veel liefs!

  • Reageer Jolien 02/03/2013

    Wat goed dat hij nu thuis is! Geniet van jullie zoontje.

  • Reageer Mirthe 02/03/2013

    Des, dat jij mensen zo ontroeren kan met je welgemeende teksten: dat is geweldig. Dat boek moet er komen! Jij hebt geen blog, je schrijft echte columns! Liefde!

  • Reageer Tam 02/03/2013

    wauw, heftig meis. Geniet lekker van je hummeltje
    lfs Tam

  • Reageer Iris 02/03/2013

    Ik ben normaal ook zo’n lurker, sorry. Maar gelukkig is hij weer thuis, heftig verhaal zeg!! Geniet van je extra lange verlof na de bevalling nu 😉 liefs!

  • Reageer blauwesokken 02/03/2013

    Prachtig stukje Des, heel mooi geschreven! Fijn dat jullie lekker samen met zn vijven zijn!

    Hoe vinden Badu en Totorro Adam?

  • Reageer Femke 02/03/2013

    Oh men, zit ik bijna mee te grienen. (Erg he?)

  • Reageer Daan 02/03/2013

    Adam. Mooie naam!

  • Reageer linda 03/03/2013

    Des, jullie zijn geweldig.

  • Reageer Marah 03/03/2013

    Liehief! Tranen in de ogen. Blij dat hij nu thuis is 🙂

  • Reageer Fatima 03/03/2013

    Ik had al zo’n gevoel dat je bevallen was en heb nu eindelijk tijd om alles te lezen.
    Ach lieve schat, wordt gewoon emotioneel van je stukje *moederliefde*.

    Gefeliciteerd/mabrouk/Allah sle7,
    Prachtige naam en ik geloof meteen dat hij een prachtventje is.

    Geniet vooral van je wolkje en vooral nu die eindelijk naar huis mag, verwen hem maar

  • Reageer Latina92 03/03/2013

    Wat mooi geschreven Des! Al zit ik zelf nog niet in die “levensfase”, en kan ik me nog weinig voorstellen van het hebben van een kind, ik vond het toch erg mooi zoals je het beschreef….
    Gelukkig is alles goed gekomen! Mijn vriend is ook te vroeg en te klein geboren, maar hij heeft het geluk altijd slank te zijn, wat hij ook eet, hij komt niet aan…. vet hecht zich gewoon niet aan zijn lichaam… wie weet heeft Adam ook dat geluk later 😉
    Geniet van alle liefde in je huis!

  • Reageer Kauthar 03/03/2013

    Mooi, lief stukje. Meer heb ik er even niet over te zeggen ;). Geniet!

  • Reageer JS 03/03/2013

    Prachtig en ontroerend!

  • Reageer Elise 03/03/2013

    Des, ik vind het zo mooi om over te lezen. Geniet ervan 🙂

  • Reageer annouska 03/03/2013

    Ik was even stil van je blogje. Nu snap ik wel waarom ze het zo vaak herhalen!! Wat fijn dat je kleine mannetje nu lekker thuis is of naar huis mag, dan kan je lekker van hem gaan genieten!!

  • Reageer Soukaïna 03/03/2013

    Wat erg voor je! Echt jammer dat je dit mee hebt moeten maken, maar Al Hamduli’llaah ik ben echt blij dat jullie nu herenigd zijn onder één dak! Geniet er van.

    Groetjes aan kleine A.

  • Reageer Miss Moneypenny 04/03/2013

    Ooooh, tranen in mijn ogen. Zo mooi dit. Moederliefde! Het is er vanaf het eerste begin. Kan me goed voorstellen hoe het moet zijn als jij al naar huis mag en je kleine humptiedumptie ligt daar nog! Zielug!

    Maar jeetje, dat jij zelf ook nog een week in het ziekenhuis moest blijven?! Dat is wel lang. Of is dat gebruikelijk bij zo’n vroegbevalling?
    Anyway, een week later fietste je alweer heel snel, zo lees ik, dus het zal allemaal wel goed afgelopen zijn.

  • Reageer Maris 04/03/2013

    Heb je stukje echt ademloos gelezen. Dat lijkt me zo lastig, je kindje zo ver achter laten en dan alleen thuis zitten. Ik zou ook janken op mijn fiets. Gelukkig is hij nu elke ochtend, elke avond, elke nacht lekker dicht bij je. Geniet van je wondertje meid 🙂

  • Reageer Marieke 04/03/2013

    Ahh Des wat heb je dat mooi opgeschreven. Dit kun je waarschijnlijk alleen begrijpen als je zelf ook moeder bent, maar het komt wel goed binnen. Heel veel geluk gewenst met kleine Adam!

  • Reageer Maaike 04/03/2013

    Heftig hoor! Lijkt me het moeilijkste ooit om je kindje achter te laten. Maar super fijn dat hij nu lekker thuis is en jullie ervan kunnen genieten.

  • Reageer Jennn 04/03/2013

    Mooi geschreven, en gefeliciteerd!

  • Reageer Marcella 05/03/2013

    Ik zie je al fietsen, keihard om bij je kleintje te zijn. Gelukkig is hij nu bij jullie!

  • Reageer emily 06/03/2013

    Normaal heb ik het niet zo met die mama – baby verhalen, maar van die van jou geniet ik 🙂

  • Reageer Foodloveandhappiness 06/03/2013

    Jeeej kleine Adam mee naar huis! En zo snel alweer op de fiets (op het zadel beter gezegd?) dat klinkt hoopvol!;)

  • Reageer N. 06/03/2013

    Als ik dit lees kan ik niet wachten tot ik het moedergevoel mag meemaken.

  • Reageer Roxanne 21/03/2013

    He shit Des, heb dit helemaal gemist. Ben nu zelf erg ziek dus genoeg tijd om alles in te halen. Vervelend dat je mannetje niet gelijk mee mocht. Waarom moest jij nog een week blijven? Ik lag vorige week in het ziekenhuis en vond het VER-SCHRIKKELIJK. Maar goed, ik had geen kindje dat me vrolijk maakte haha. Ik vind kindjes ook zo lekker ruiken! Ik snuffel altijd lekker als ik op de kindjes van mijn zus pas hihi. Fijn dat het nu goed gaat in ieder geval! Xxx

  • Laat een reactie achter