Als je denkt: wat wil ik nou met mijn leven..

27/06/2013 - 30 reacties

 Een paar jaar geleden voelde ik me dus zo. Ik was net afgestudeerd, de economische crisis kwam om de hoek kijken, ik zat thuis op de bank en dacht opeens “he. Wat nu? Is dit wel leuk? Wil ik wel verder in rechten? Wil ik niet iets anders? Heb ik nu zin in een tosti?”.

Ik was niet de enige. Het leek wel alsof iedereen om me heen zich zo voelde. Afgestudeerd met een diploma op zak maar iedereen zat een beetje in de fase “wat wil ik met mijn leven”. Wat past bij mij, wat vind ik leuk, wie ben ben ik? Ook online  lees ik het. Het twintigers-dilemma word het genoemd.

Ik kan nu, met de wijsheid van toen, oprecht zeggen dat ik het heb losgelaten. En omdat ik ook de kwaadste niet ben: een stukje voor de twijfelaars.
Stel dat je nu denkt wat wil ik met mijn leven, stel je denkt “ow jee, wat moet ik nu”, stel je dat denkt: heb ik nu zin in een lekkere tosti? hier mijn persoonlijke tips:

  • continue aan het sollicteren maar elke keer afgewezen? Het ligt niet aan jou. Het ligt aan de crisis. En meer dan je best kan je niet doen;
  •  werk is maar werk. Je leeft niet om te werken.Het leven gaat niet alleen om een baan vinden;
  • ja ik hoor je denken; makkelijk gezegd dan gedaan. Maar zie vooral de voordelen van je misschien niet zo leuke baan. Ik heb absoluut geen droombaan, maar ga wel met plezier naar werk. Omdat er een leuke sfeer is. Omdat ik gezellige collega’s heb. Omdat ik het goed kan combineren met iets wat ik echt leuk vind: schrijven. Omdat ik een flexibel rooster heb. Omdat het lekker dicht in de stad is (en vlakbij een Subway, ook niet onbelangrijk);
  • zoek een hobby. Of heb je al een leuke hobby? Ga daar dan in verder. Clubcake Jazzy bijvoorbeeld is begonnen als fotografe. Natalia begon haar kindje FollowyourBliss. Mijn beste vriendin R. is gek op bakken en heeft Rashni’s Sugarpop Bakery opgestart. Ze heeft nu wel elke week wel een bestelling cupcakes, cakepops of taarten. Fleur begon met Nadelunch. En Wen maakt kaartjes. Ik vind het serieus zo leuk om te zien hoe mensen, mede door de crisis, er nu achter komen wat zij echt willen doen.
    (leuk voorbeeldje: onze afdeling wordt volgend jaar opgedoekt. Dat was eerst natuurlijk erg schrikken maar nu hoor ik steeds meer collega’s zeggen “ik kan nu eindelijk wel beginnen met de cursus schoonheidsspecialiste/sieraden maken of een baan zoeken in de zorg “want ik vind het eigenlijk veel leuker om met mensen te werken”.
  • het hoeft niet altijd leuk te zijn;
  • maar tegelijkertijd: kom erachter wat jij leuk vindt. Volg workshops. Doe een cursus. Is dat piano spelen? Japans leren? Schilderen? Of verschilt dat met de dag? NOU EN. WHO CARES?
  • uit het boek van Danialle La Porte: hoe stel jij jezelf voor aan anderen? Ik merk bijvoorbeeld dat mensen zich altijd voorstellen met wat zij doen. “Ik studeer…ik werk bij…”. En dat is natuurlijk helemaal niet erg, mits je dat ook leuk vindt. Mits je ook echt wil dat mensen je zo herinneren. “Oja, dat was Des die bij een debiteurenafdeling werkt”. GADVER WAT SAAI.
    Wat ik het liefst zeg? Dat ik stukjes schrijf op mijn eigen blog, van plan ben om mijn eigen boek uit te geven, ik energie krijg van hardlopen, ik net een zoontje heb, kijk maar, dit is zijn foto, wat een schatje he, en oja; ik eet het liefst een tosti met oude kaas.
  • Je bent niet de enige. Echt niet;
  • maar het allerbelangrijkste? Zo focking cliche weer, maar echt: volg je hart. Doe wat jij wilt. Nee, het is niet zonde om een MBO opleiding te volgen terwijl je een universiteitsdiploma op zak hebt. Nee, het is niet zonde om niet die wereldreis te maken en gewoon lekker te gaan samenwonen. Er is niets “wat zo hoort”. Of “want zo gaat dat nou eenmaal in de maatschappij”.

Dat waren de tips,bedankthoopdatjeerwataanhebtdoei

Ow wacht: hier nog een eentje:
Koop een Dopper waterfles en personalize em. Deed ik ook kijk maar:

20130627_092256

Vorige post Volgende post

30 reacties

  • Reageer anke 27/06/2013

    Oah Des. Dit stukje komt als geroepen:). X

  • Reageer Sterrie 27/06/2013

    Ik zit geloof ik ook nog steeds (of alweer; ben werkzoekende) in zo’n fase.. Niks aan. Hoe moeilijk is het om te bedenken wat je echt wilt!

  • Reageer Sandra 27/06/2013

    Thanks Des! Vooral het laatste “volg je hart”-puntje is er echt eentje die ik soms beter na moet leven. Al die drukmakerij over wat de rest van de wereld er wel niet van zou vinden is eigenlijk zinloos.

  • Reageer Vera 27/06/2013

    Héél herkenbaar. Zit er nu midden in en word er niet vrolijk van :-(.

  • Reageer Lisa 27/06/2013

    Dank je Des 🙂 Dit is heel fijn om te lezen. En je dopper is echt heel schattig.

  • Reageer Sylvia 27/06/2013

    Kijk, dit stukje had ik gewoon echt even nodig. Laatste-bachelor-loodjes-hel momenteel hier, bang om het weer niet te halen. Maar weet je, als dat het geval is en ik volgend jaar zeeën van tijd heb omdat ik nog maar twee vakken hoef te volgen, dan ga ik gewoon lekker dat boek schrijven. Al houd ik het dan wel gewoon bij een plastic waterflesje 😉

  • Reageer Anke 27/06/2013

    Ja, hier kan ook ik wat mee! Soms is het zo frustrerend en ook niet iedereen begrijpt het als je andere idealen/dromen hebt. En die crisis komt me m’n neus uit, maar ja, ik wil ooit toch wel een fulltime baan vinden dus ja… Het is de kunst om tussen de honderden brieven op te vallen, wat af en toe gelukkig tot een gesprek leidt. Helaas voor mij nog niet verder dan dat, maar ben al trots als ik bij de 1-10% van de kandidaten zit die langs mag komen.
    En dan is het nu tijd voor een tosti 🙂

  • Reageer Mai 27/06/2013

    Mooi stukje weer, Des! 🙂 Allemaal heel erg herkenbaar en zooo true! Mijn HBO diploma ligt ergens stof te vangen en ik werk nu op MBO 2 niveau. 😉 Gewoon vanuit huis, ideaal te combineren met de zorg voor mijn peuter.

    Hiervoor werkte ik ook ergens onder mijn niveau (op papier), maar het was er zo gezellig. Leuke collega’s, geen stress en zodra ik het pand verliet, was ik vrij. Het werk nam ik nooit mee naar huis. Heerlijk!

  • Reageer Marah 27/06/2013

    Heel goed! Ik ben daar een paar jaar terug door gegaan toen ik gestopt was met mijn opleiding van mijn bijbaan een fulltime baan maakte. Ik twijfelde toen heel erg of ik niet beter leuker fulltime werk kon gaan zoeken. Ik ben blij dat ik het voor toen los heb gelaten, want inmiddels heb binnen datzelfde bedrijf een heel andere functie met veel groeimogelijkheden, veel vrijheid en hele leuke collega’s. Daarbij vergoeden zij nu ook nog eens de hbo-opleiding waar ik nu mee bezig ben.

  • Reageer Joy 27/06/2013

    Dankjedankjedankje lieve Des. Dit had ik even nodig.

    Ik ben zo goed als afgestudeerd en was me al druk aan het maken over “oh mijn god ik moet mijn huis uit, dus ik moet een baan vinden, maar wat wil ik nou eigenlijk en wat nou als ik uberhaupt geen baan vind dan moet ik op straat wonen dat kan helemaal niet”. Maar nu weet ik dat het allemaal niet hoeft zoals ‘iedereen het doet’ en dat het allemaal wel goed komt. Dankjedankje.

  • Reageer Nadine 27/06/2013

    Herkenbaar stukje. Ik heb een hbo opleiding gedaan maar kan er geen werk in vinden. Ik werk nu op een mbo functie maar het is een uitdagende baan en 9 van de 10 dagen vind ik het wel leuk. Ik heb mezelf een periode helemaal gek gemaakt. Elke dag die ik hier werkte voelde als stil staan en zo kwam ik nooit dichter bij mijn droombaan. Maar dat heb ik nu losgelaten.

    Ik ben allang blij dat ik een baan heb en met het geld dat ik verdien doe ik zoveel leuke dingen. Dat alleen maakt het het al waard :).

  • Reageer Maris 27/06/2013

    Heel herkenbaar. Ik had het ook na mijn studie. I derdaad lekker loslaten. Het loopt vanzelf wel de weg op die je op wilt gaan.

  • Reageer Marjolein 27/06/2013

    dankje

  • Reageer Anouk 27/06/2013

    ‘Zoek een hobby’ moet ik nog echt eens als tip aan mijn schoonmoeder doorgeven 😉

  • Reageer Elise 27/06/2013

    Ik vind het dus wel écht heel zonde om met mijn Havo-diploma en mijn drie jaar HBO ineens naar het MBO te gaan (iets wat een mogelijkheid zou kunnen zijn gezien ik waarschijnlijk met mijn studie stop – omdat ik het een vreselijke studie vind, dus ik volg mijn hart gelukkig wel. Beetje laat, maar vooruit). Alsof ik een stapje terugga en lang niet alles uit mezelf haal 🙁

    • Reageer Des 27/06/2013

      Maar waarom vind je dan dat je een “stapje teruggaat”, lieve Elise? Omdat iedereen dat zegt? Omdat mensen dat vinden? Omdat het een “niveau-verschil” is?
      Ik vind het al heel knap dat je je hart toch volgt, en daar is het nooit te laat voor.

  • Reageer Marieke 27/06/2013

    Zo herkenbaar en zo waar.

    Ik voel me ook vaak zo.
    Wat moet ik met mijn leven en waar gaat dit heen?

    Ik heb een universitair diploma maar doe een MBO functie. Ik heb het naar mijn zin op mijn werk maar tegelijkertijd denk ik: Is dit het nou?
    Ik weet ook niet wat ik dan wel wil.

    En soms voelt mijn werk als falen. Van: ik heb MAAR deze baan.

    Fijn stukje. En dat ik niet de enige ben die me zo voelt. Ook al lijkt het soms zo.

  • Reageer manja 27/06/2013

    Leuk stukje, ik weet nog je post over je zorgen, volgens mij was het een van de eerste berichten die ik van je las, ik kwam toen net uit zo’n dilemma of was er net uit aan het komen. En je hebt helemaal gelijk met deze post.
    Ik ben weer gaan studeren, naast werk, een studie waar ik eerder mee was gestopt, heb ik na heel lang twijfelen toch weer opgepakt en ik ben zo blij!

    Volg je hart!

  • Reageer Ilse 27/06/2013

    Waarom krijg ik toch altijd zo’n zin in tosti’s als ik jouw blog lees? 😉

  • Reageer Nhung 27/06/2013

    Dit had ik even nodig. Dank je!

  • Reageer Sanne 27/06/2013

    Amen! Prachtig Des!!!

  • Reageer Fatima 28/06/2013

    Jouw stukjes komen altijd op het goeie moment.

    Hier wo afgestuurd, tijdelijke klus op mboniveau aangenomen en na de vakantie één grote zwarte gat.
    wat kan ik doen? Ja ik kan koken en wat meer met en uit mijn blog halen (geld mee gaan verdienen?). Iets in de foodindustrie of toch iets met mensen en de samenleving of wacht wellicht toch iets met justitie?
    Ik kan ook dit en dat en misschien zus of zo.
    Ooh naar de randstad? Een rijke vent zoeken, kindjes baren en moestuinieren (klinkt wel zo ideaal)? Emigeren? Of gewoon voor de klas gaan staan, of toch maar iets anders?

    waaaaaaaaaaaaaaargh, waarom heb ik niet gewoon een praktische studie gedaan dat je gewoon weet wat je kan ‘worden’.

    Je hebt wel een punt met dat voorstellen, ik kan mijzelf niet goed voorstellen en begin en eindig vaak met ‘hoi ik ben fatima’. Even in de vakantie over nadenken 😀

    • Reageer Des 28/06/2013

      Ik vind ECHT dat jij meer uit je blog “moet” halen (en KUNT halen)! Je hebt hele lekkere recepten en daarnaast ook nog eens met een marokkaanse twist eraan (volgens mij zijn er weinig van zulke foodblogs)!

  • Reageer Didi 28/06/2013

    Wat een leuk en inspirerend stukje! zit nu ook middenin dat ‘loslaten’ en is erg fijn zoiets te lezen

  • Reageer Annebelle 28/06/2013

    Goed stuk, ik moet zo langzamerhand ook keuzes gaan maken.

  • Reageer Diana 28/06/2013

    Oh zo herkenbaar! Net een paar jaar terug afgestudeerd en het was drama met het zoeken naar een baan… dus ben ik maar gaan fotograferen en bloggen en nog steeds verander ik regelmatig van koers en weet het vaak ook nog steeds niet 😉 Manlief is per vandaag zijn baan kwijt (faillissement) en gaat nu ook proberen zijn droom na te jaren. Iets wat hij anders misschien nooit had gedaan.

  • Reageer Marcella 29/06/2013

    Mooi geschreven! En zo was ik dus weer een stukje wereld aan het ontdekken. Want daar hou ik van!

  • Reageer Soukaïna 30/06/2013

    Dank je wel, Des.

    x

  • Reageer Sas 30/06/2013

    Erg goed stukje!

  • Reageer Marieke 02/07/2013

    Hier een dertiger (auch…) en herken ook veel hoor! Mooi stuk Des!

  • Laat een reactie achter