Babies, ik ga ze steeds beter snappen

03/09/2013 - 5 reacties

image

Ok, dus stel, je gaat vanavond slapen.
En stel; je wordt morgen wakker. En de hele wereld is anders.
Ons hele planeet, niets herken je meer. Je merkt dat je andere dingen kunt, maar je merkt ook dat je bepaalde dingen niet meer kunt en die ochtend..als je wakker wordt..in die hele andere wereld, herken je daar opeens je moeder.
Of je vader. Of je geliefde. Je zusje. Wat mij betreft je kat. Tussen al dat onbekende in die wereld, zie jij in ieder geval een bekend iemand.
Wat zou jij doen?

Ik weet wel wat ik zou doen. Ik zou als een gek naar dat bekende gezicht rennen. Mijn vader, mijn moeder, LOML, of Totoro en Badu; ik zou me aan hen vastklampen en zeggen “fieuw. Gelukkig. Jij bent er nog”.

Dit voorbeeldje las ik in lands bekendste opvoedboek allertijden “Oei, ik groei“. Het gaat over de verschillende groeisprongetjes van een baby.
Zo een keer in de zoveel tijd, krijgen ze dat namelijk. En met elk groeisprongetje kunnen ze weer wat meer. Of wat minder. Ze herkennen bijvoorbeeld hun handjes. Hun stem. Of ze horen meer, of zien meer.  Ze weten opeens relaties te herkennen (mama hoort bij papa).

Ik had, natuurlijk, hier helemaal Geen Flauw Idee van. Ik weet nog wel de eerste paar weken dat kleine A. bij ons thuis was. Opeens, van de een op de andere dag was hij huilerig. Heel erg. Of hij wou opeens niet meer drinken. Of in 1 keer werd hij gerust 2 of 3 keer in de nacht wakker. WTF is er nou weer aan de hand, dacht ik. Doe ik iets verkeerds? Heeft hij pijn? Moet ik hem op pakken? Moet ik de dokter bellen misschien? Wat is er??? Ik wist het maar niet.

“Een sprongetje waarschijnlijk” zei medemelfieclubcakemember Aish. Ik ging wat google-en en inderdaad. Pas toen kleine A. 12 weken oud was kwam ik er dus achter dat er zoiets is als een groeisprongetje. Om de vier a vijf weken, van de een op andere dag verandert er van alles voor zo’n baby. Opeens zit hij in die hele onbekende wereld.

Wat je er aan doet? Niet veel. Maar wel meedenken met je baby. En dat is in ieder geval: je baby veel bij je houden. Lekker dicht tegen je aan. Heerlijk kroelen. En je vooral niets aantrekken van al die mensen die zeggen “pas op, je verwend hem zo!”.
(Een baby, lieve mensen, kun je niet verwennen. Want baby communiceert alleen met huilen. En met dat huilen zegt hij waarschijnlijk alleen maar “pak mij op, please, de wereld is opeens veranderd! Wat zijn dit voor ledematen opeens aan mijn lichaam!!”)

Dus mocht je een baby hebben/willen, op een kind moeten passen en huilt ie onafgebroken? Waarschijnlijk gewoon een groeisprongetje.
Dat, of een poepluier (en dan weet je hopelijk wel wat je moet doen).

Vorige post Volgende post

5 reacties

  • Reageer Anne 03/09/2013

    🙂 aahw. Ik wist dit ook niet (nu heb ik ook geen baby, dus dan is het vast geoorloofd dat je dit niet weet). Maar handig! En best eng voor zo’n kindje, al die veranderingen. Goed ook om te weten dat je zo’n klein kindje niet kunt verwennen. Daarnaast moet het ook best leuk zijn als ouder om op zo’n moment je kindje de hele dag te kunnen knuffelen? 😉

  • Reageer Maris 03/09/2013

    Hihi voordat ik een kind kreeg had ik hier ook nog nooit van gehoord. Die sprongetjes komen nog heel vaak terug en ze worden steeds erger. Je gaat ze wel steeds beter herkennen, al zit je alsnog vaak met je handen in het haar. Die van 11 maanden vond ik het verschrikkelijkste bij beiden. Dan worden ze een hele week ’s nachts wakker en willen ze alleen maar Mama. Pff

  • Reageer Dina 03/09/2013

    Aaawh lekker kroelen. Lijkt me heerlijk!

  • Reageer Sterrie 03/09/2013

    Ohhhh, herkenbaar stukje! Onze lytse dushi deed een paar weken terug ook ineens heel raar; hangerig, huilerig en schreeuwen (de hele dag!!). Ik snapte er niks van… en toen kwam er inderdaad een vriendin ook met dit boek aanzetten. Erg handig (en zo weet je ook een beetje waar je aan toe bent, hihi!). Moet het boek ook nog maar even voor mezelf bestellen.

    Enne, extra ‘krupen’ (knuffelen) is natuurlijk helemaaaaaal niet erg! 🙂 Geniet ervan!

  • Reageer Marieke 06/09/2013

    So true 🙂

    Goed geschreven

  • Laat een reactie achter