Een cliche-stukje, want ook die moeten zo af en toe geschreven worden

08/10/2013 - 29 reacties

kleineaenmama

Er zijn ochtenden, of ik kan beter zeggen: nachten, dat ik wakker word door de babyfoon.
De babyfoon ligt op mijn nachtkastje, natuurlijk, want LOML hoort het toch niet. Ik kijk ernaar en zie hem verdwaasd wat om zich heen kijken.
Hij beweegt druk met zjin hoofdje, rekt zich uit, pakt zijn knuffel,  en houdt hem hoog boven zich.
Op de babyfoon zie ik zijn zwarte kraaloogjes steeds groter worden. Hij zit ondertussen druk tegen zijn beer te kletsen. 

Ik loop slaapdronken over de gang, naar zijn kamer en doe de deur open.
Hij schrikt even omdat hij zo met zijn beer zit te kletsen, maar hij gooit de beer meteen weg als hij mij ziet. Hij begint te lachen, keihard, hij gilt wat, beweegt druk heen en weer en doet zijn handjes in de lucht.
Mijn slaap is niet helemaal weg, ik zou nog zo verder kunnen slapen, maar dit alles: het wakker worden door zijn gemompel en zijn lach in de ochtend is alles wat ik voor de dag nodig heb.
Er kan geen overnight oats met chiazaad en kaneel tegenop.  

Hij groeit heel snel, te snel. Sommige kleertjes nieuw met het prijskaartje er nog aan kan ik weer opbergen, ze zijn al weer te klein. Het is een stevig mannetje. Met lekkere dikke beentjes waar regelmatig mijn tandafdrukken in te vinden zijn, sorry. Ik kan het gewoon niet helpen.
Hij heeft michelin armpjes en een lekker bol kikkerrugje. Hij heeft bolle wangetjes en zijn bovenlip is iets groter dan zijn onderlip. Alleen als hij heel moe is, zie je het onderste lipje naar beneden hangen.
Bij de geboorte had hij een volle bos zwart haar. Inmiddels is het lichtbruin geworden, bijna blond. De hele familie zit met spanning af te wachten; worden het de krullen van LOML of het sluike Aziatische haar van mij?

Hoe ouder hij wordt, hoe leuker. Sorry, ik kan het niet anders beschrijven. Babies zijn leuk hoor, heel schattig en oh zo klein, maar laten we eerlijk zijn; meer dan slapen, huilen en poepen doen ze niet. Die drie dingen doet kleine A. nog steeds maar nu met veel meer interactie. Hij herkent je, hij lacht naar je (of niet), hij maakt geluidjes en soms zit hij helemaal in zijn eigen wereldje. Hij vindt Totoro en Badu geweldig en kijkt het liefst naar Sesamstraat.

Als ik hem op mijn rg draag, kijkt hij altijd over mijn schouder mee.. Hij houdt mijn haar vast, soms voel ik een vinger in mijn oor, hij kletst wat en heel soms valt hij in slaap op mijn rug.

Soms kan hij niet slapen, en dan pakt LOML hem op. Hij wiegt hem heen en weer en zing altijd een liedje voor hem, altijd een stom liedje, maar wat ik dagen daarna nog in mijn hoofd heb. Ik zie hoe moe hij is, hoe hij druk in zijn oogjes zit te wrijven maar toch heel graag wakker wil blijven want oh wat is het leuk bij papa op de arm.

Na werk wil ik alleen maar naar huis. Ik wil hem zo snel mogelijk vasthouden, knuffelen, hem overal kusjes geven, zijn nekje ruiken, de achterkant van zijn nog steeds platte hoofd.
Hij houdt nu ook mijn hoofd vast en drukt zijn hoofd er hard tegenaan. We kijken elkaar aan, ik zie zijn pretoogjes en hij houdt mij stevig vast.

Soms liggen we met z’n drieeen op bed, met de katten bij het voeteneind. Het is dan zo cozy, vriendelijk, warm en schattig en ook heel typisch, ugh dat ik hier ooit een stukje over ging schrijven.

Er zijn zoveel mooie dingen. Ik ben nu dus zo’n moeder die zulke stukjes schrijft. Ik ben nu zo’n moeder die helemaak gek is op haar kind, haar zoontje, het is een zonnestraaltje, zo onschuldig, ik wil hem al mijn liefde geven en oh wee als zijn toekomstige vriendin, of zijn vriend, het maakt mij geen reet uit, als hij maar goed behandeld wordt en iedereen die hem pijn doet zal met mij te maken krijgen.
Moederliefde, het is zo anders dan de liefde voor je man en voor je ouders of voor je vrienden.

 Het kan zo zwaar zijn; als ze zomaar huilen, als ze pijn hebben of als je de zoveelste zogenaamde goed bedoelde advies aanhoort *zucht*, maar toch.
Ondanks dat is het, och gadver die cliche’s, het allemaal zo mooi.

Vorige post Volgende post

29 reacties

  • Reageer Marloes 08/10/2013

    Wat een lieve blog!

  • Reageer Sophie 08/10/2013

    Wel een super lievig cliché-stukje dan, ik word er zelf helemaal vrolijk van 🙂

  • Reageer Aisha 08/10/2013

    Precies zoals jij t zegt. Amen, mama Des!

  • Reageer Chezzelia 08/10/2013

    Door dit zou ik bijna denken dat ik een kind wil haha! Zo lief! ( Maar ik wacht nog even haha )

  • Reageer Marah 08/10/2013

    Ah, wat superlief!

  • Reageer Maris 08/10/2013

    Hihi heerlijk he?

  • Reageer Madelon 08/10/2013

    Heerlijk <3

  • Reageer Aline 08/10/2013

    Ik zou hier bijna zelf een kind van nemen maar ik wacht toch nog maar even een jaartje of 5. Minstens. Maar blijf maar lekker cliche stukjes schrijven hoor Des, het mag!

  • Reageer Laila 08/10/2013

    Superlief sis! <3

  • Reageer Anne 08/10/2013

    Moet. Baby. Nu. Zoals jij het omschrijft, wat een liefde spreekt er uit! Heerlijk om te lezen, en wat moet het heerlijk zijn om je zo te voelen 🙂

  • Reageer Rosanneke 08/10/2013

    Zoooo herkenbaar…Sinds een week of 3,4 geniet ik ook echt van Noor. Daarvoor was het tobben met de voeding, veel huilen, weinig slapen en veel gestress van mij. Maar sinds ze op een andere voeding zit is het zoveel gezelliger. Ze pakt nu dingen met twee handjes, heeft haar voeten ontdekt en stopt alles in haar mond. Ik had nooit gedacht dat het zo leuk zou zijn om iemand te zien leren 🙂

  • Reageer manja 08/10/2013

    hmm wat fijn om te lezen 🙂

  • Reageer Wendy 08/10/2013

    Misschien cliché, maar heerlijk om te lezen.

  • Reageer Kauthar 08/10/2013

    <3. Enough said.

  • Reageer Eva 08/10/2013

    OK nu wil ik kinderen. Lijkt me zo bijzonder om zoveel liefde te voelen voor iets wat er is omdat jíj er bent. Heel mooi!

  • Reageer Food Love and Happiness 08/10/2013

    Chliché’s…who cares. Dit is prachtig!

  • Reageer Laura 08/10/2013

    Ontroerend

  • Reageer Mirthe 08/10/2013

    Ik word echt heel erg blij van dit blogje 🙂 Superfijn en lief en aaah!

  • Reageer Renee 08/10/2013

    Wat lief!

  • Reageer Daan 08/10/2013

    Dat deed ik vroeger ook altijd. Met mijn beer praten.

  • Reageer tineke 09/10/2013

    <3

  • Reageer Femke 09/10/2013

    Jeetjemineetje Des, ik kreeg er een brok van in mijn keel.
    Ben gek op cliche’s, dit is namelijk prachtig. <3

  • Reageer Marieke 09/10/2013

    Stop! Mijn eierstokken zijn niet meer tot stilte te manen na het lezen van dit stukje!
    Te cute echt… <3

  • Reageer Sas 10/10/2013

    Awww super <3

  • Reageer Linda 10/10/2013

    Normaal gesproken walg ik van dit soort stukjes, maar jij schrijft het allemaal zo mooi op Des. Heel fijn om te lezen 🙂

  • Reageer Lin 11/10/2013

    <333333333333333333

  • Reageer Marcella 12/10/2013

    Wauw, mooi beschreven! Geniet van je kleintje! X

  • Reageer Ikram 13/10/2013

    Wat een prachtig stuk <3 Zo lief *smelt,smelt*

  • Reageer Nadine 15/10/2013

    Wat een mooi stukje, de liefde druipt er echt vanaf <3.

  • Laat een reactie achter