Ik wil van kleine A. geen North West (..) maken

16/10/2013 - 13 reacties

Er zijn 2 dingen die LOML en ik in ieder geval heel graag willen bereiken in onze taak als ouders.
Dat kleine A zijn hart volgt om zijn geluk te vinden en dat wij hem daarin zo goed mogelijk begeleiden.

En dat hij geen verwend materialistisch kutjoch wordt.

Dat eerste a la, makkie, maar die tweede. Ik vrees dat dat wat moeilijker gaat worden.

Want in de samenleving van nu zie ik alleen maar om me heen hoeveel iedereen heeft. Een ipad in groep 8. Een iphone in groep 7.  Sneakers in de eerste klas.

En waar LOML en ik beiden in onze jeugd hebben gezien hoe onze ouders het met weinig geld moesten redden; dit zal kleine A. niet zien. Want laten we eerlijk zijn; hoewel er crisis in Nederland is hebben wij, de begin dertigers het best goed in. We hebben diploma’s. We hebben werkervaring. We zijn niet te verwend opgevoed.

Kleine A. heeft echter opa’s. En oma’s. En zijn tantes. Die bij elk bezoek dat ze komen (ze komen vaak) wel weer iets meebrengen. Is het niet het zoveelste speeltje, knuffeltje, of Ralph Lauren kleding (zelf draag ik vintage, maar ok), dan is het wel dat mijn vader plechtig beloofd dat kleine A. alle gadgets van hem krijgt.

We moeten dit een halt toeroepen, fluisterde ik LOML toe.
Maar hoe dan, zei LOML terug.

Ik denk aan het boek “The Happinez Project“van Gretchen Rubin waarin ze een voorbeeld beschrijft van haar kleine dochtertje. Ze kon uren zoet zijn met haar barbiepop. Echter kreeg ze ook heel veel barbiepoppen kado.
Op een gegeven moment speelde ze helemaal niet meer met de poppen “ik vond het veel leuker om 1 te hebben, en nu heb ik teveel keus”, zo was haar antwoord.

Maar goed. Het duurt nog wel even. Hoop ik.
Al voorspeelt zijn huidige schoenencollectie (hij kan nog niet eens omdraaien, laat staan lopen) niet veel goeds.

 schoenenstadam

(En ja dat zijn inderdaad 1 paar Uggs, 1 paar Vans, 3 (!!) paar Allstars en 1 paar Puma’s) (Zelf vind ik die oranje schoentjes ook het leukste).

 

Vorige post Volgende post

13 reacties

  • Reageer Sylvia 16/10/2013

    Grotendeels heb je dat zelf in de hand, maar het ligt gedeeltelijk ook aan z’n persoonlijkheid. Mijn broertje en ik zijn hetzelfde opgevoed, mijn ouders hebben altijd hun uiterste best gedaan om ons beiden evenveel te geven en we zijn nooit iets te kort gekomen, maar waar ik weinig waarde hecht aan materiële zaken (in de zin van merkkleding en de nieuwste elektronische apparatuur), wil mijn broertje graag het nieuwste van het nieuwste. Is dus nog even afwachten voor kleine A. 😉

  • Reageer Emma 16/10/2013

    Wat is er veel veranderd he?! Mijn oppaskinderen hebben elk een eigen ipad en telefoon en ik kan er niet aan wennen. Ik denk dat het voor ouders én kinderen nu veel moeilijker is om niet materialistisch te worden. Ik was vroeger blij met een grote stapel zand in mijn nieuwbouwwijk, was het beste speelgoed!

  • Reageer Lin 16/10/2013

    BABY UGGS <3 Mijn neefje wordt nu bijna 2 en heeft heel veel speelgoed. Het liefst schept hij met een plastic bekertje water uit de wasbak. Of speelt hij met de knijpers.

  • Reageer Anne 16/10/2013

    Moeilijk ja, om dat toch binnen de perken te houden en je kindje niet te overspoelen met allerlei leuke gadgets en de laatste mode. Helemaal als je dan ook nog zo’n grote ‘achterban’ hebt die telkens uit lievigheid leuke cadeautjes meebrengen. Hm. Misschien dan gedoseerd doorgeven aan kleine A bijvoorbeeld. Ik heb bij mijn moeder en bij mijn vader (gescheiden) broertjes en zusjes. Er is zo’n duidelijk verschil te zien. Bij de ene zijn ze heel verwend en hebben alles wat hun hartje begeerd. Bij de ander hebben ze dat totaal niet. De kinderen zijn heel anders allemaal, maar degene met weinig lijken me gelukkiger en rustiger, minder gejaagd om ‘alles’ te hebben. Wat dat betreft geloof ik heilig dat matigen in spullen belangrijk is voor kinderen 🙂

  • Reageer tam 16/10/2013

    hihi oh dear, ik word ook tante en heb mij al suf geshopt. Vind jij dat in de de toekomst ik dus ook met de ouders moet overleggen?
    Ik ben bang dat ik het in mij heb om verwen-tante te worden, aangezien ik zelf geen kindjes heb.whihihihi

  • Reageer Mieke 16/10/2013

    Het is ook zo leuk om spullen voor die kinders te kopen. Wij moeten ons ook regelmatig inhouden. Want wij hebben hetzelfde doel: geen verwende kinderen van onze dochters maken.

  • Reageer Femke 16/10/2013

    Ik ben ook opgegroeid in een huishouden waarin er flink op het geld gelet moest worden, maar kreeg wel altijd kleinigheidjes toegestopt van mijn grootouders. Ik denk dat het verwennen van kleinkinderen een beetje hoort bij het opa en oma zijn (of tante of oom of of of…), hoewel dat misschien nu op een andere manier gaat dan ‘vroeger’. Het blijft wel heel lief natuurlijk, haha. Maar ook héél lastig.

    Die schoentjes zijn wel echt HEEL erg schattig trouwens. Die mini-Vansies AHWW<3

  • Reageer Laura 16/10/2013

    Het is een goed idee om hem niet al te materialistisch op te voeden. De mate waarin iemand materialistisch is is toch ook wel persoonlijk. Zo hebben mijn ouders best een riant salaris gehad en ik werd ook wel verwend door mijn opa en oma. Ik heb echter altijd geleerd om dankbaar te zijn en ik kreeg niet alles waar ik om vroeg. Nu ik wat ouder ben geef ik niet zo heel veel om smartphones of tablets of laptops. Daarentegen ken ik iemand waarvan de moeder (vader is weg) het helemaal niet breed heeft. Deze jongen werkt veel, maar spaart bijna niks. Hij heeft een iPhone, en een tablet, en merkkleding wat allemaal aardig wat kost. Je zou denken dat hij juist beter weet dan ik waar het echt om gaat: niet het geld en de spullen, maar juist liefde.

    Dus, naast dat je kleine A. kunt leren om niet materialistisch te worden, is het misschien ook een idee dat als hij wat krijgt dat hij daar dan blij mee is (hoewel hij daar nu misschien nog wat te jong voor is).

    Overigens kun je de cadeautjes die ooms en tantes en opa’s en oma’s meenemen gewoon bewaren en ze dan later aan hem geven, tijdens Sinterklaas of op een ander moment of zo. Deed mijn moeder ook (: Hoewel schoenen uitzondering op de regel zijn. Schoenen zijn oke.

  • Reageer Rosanneke 16/10/2013

    Hm, onze dochter heeft nog niets van merken, misschien toch eens iets aanschaffen 🙂 Ik hoop ook dat wij haar niet-materialistisch op kunnen voeden, ik vind nl. niets zo erg als verwende kinderen, blegh. Zelf hadden wij het thuis bepaald niet slecht, maar ik kreeg absoluut niet alles wat ik wilde en mijn ouders lieten me vanaf een bepaalde leeftijd sparen voor de dingen die ik wilde hebben, zodat ik leerde dat je niet altijd alles meteen kunt kopen. Voor onze dochter hebben we aan onze ouders gevraagd om niet elke keer met spullen aan te komen; ze is sowiezo nog te klein om al die spullen te gebruiken en vind mensen zelf het allerleukste speelgoed 😉

  • Reageer Jolien 16/10/2013

    Uggs? Geweldig!

  • Reageer Marah 17/10/2013

    Wij hadden het opzich best ruim vroeger, maar ik weet nog wel dat we vanaf een bepaalde leeftijd zelf moesten sparen voor speelgoed. Ik kan me ook nog wel momenten herinneren dat we speelgoed waar we niet meer meespeelden gingen uitzoeken en naar kringloopwinkel brachten of opstuurden naar Roemenie. Vooral dat laatste is mij heel erg blij gebleven; de les dat je niet meer nodig hebt dan je gebruikt.

    Zodra de speelkist/boekenkast vol was en er iets niet meer bij past, dan ging er wat anders weg om ruimte te maken. Iets dat ik zelf ook bij kinderen zou doen. Ik geef bij vrienden met kinderen of neefjes/nichtjes ook geen speelgoed, tenzij de ouders daar expliciet om vragen.

  • Reageer Marieke 18/10/2013

    Ik hou van die schoentjes! Hahah… Zooo schattig. Ik vrees dat als ik ooit een kleintje heb, mijn familie ook helemaal loslaat. Mijn moeder trekt nu al vanalles aan kinderkleding uit de rekken als ik met haar shop.

  • Reageer Marcella 18/10/2013

    Haha, gave schoenen heeft hij! Het wordt tijd om te gaan lopen 😉

  • Laat een reactie achter