Des in GTST, dat wordt em niet

20/11/2013 - 15 reacties

camera

Vroeger toen ik nog een klein schattig meisje was, zat ik op ballet. Klassiek ballet welteverstaan, maar daar gaat het nu niet over.

Het gaat meer om het feit dat bij optredens mijn vader altijd heel trots vooraan in het publiek zat. Lief ja, maar hij had ook altijd een camera bij zich.
Die camera vond ik niet zo lief.

Later ging mijn vader het bakbeest van die camera aansluiten op de tv en gingen we naar het optreden kijken. Natuurlijk altijd bij familiefeestjes. Met z’n allen gingen we dan kijken hoe ik danste. Ik vond het verschrikkelijk om mezelf terug te zien. Daar stond ik dan in een roze pakje en roze ballerina’s en mijn haar in een knoetje en ik danste natuurlijk uit de maat. En ik had altijd zo’n verschrikkelijk geconcentreerd koppie. Terwijl de hele familie zat te lachen (om mij, natuurlijk) kon ik alleen maar denken: waarom heb ik zo’n verfrommeld mondje als ik dans???

Het bleef natuurlijk niet bij de balletoptredens. Nee, mijn vader en zijn camera waren altijd 1. Bij familiefeestjes. Bij vakanties. En natuurlijk later met z’n allen kijken. Horror.  Toen mijn eerste vriendje eens bij mij thuis kwam zei mijn vader plotseling “trouwens, wist jij dat Des op ballet zat? Wacht maar even, ik heb het bewijs”. Het is, logischerwijs, nooit meer iets serieus tussen ons geworden.

Maar ik leer snel.  Als mijn vader weer eens met de camera in de aanslag stond, ging ik me gewoon verstoppen. Of achter hem staan. Nee, mij zag je niet meer terug op die films. Fieuw.

Tot nu. Mijn vader heeft inmiddels geen camera meer, maar LOML en ik wel (nee viespeuken, niet daarvoor). Voor kleine A. Dat is leuk, dachten we. Alles wat kleine A. doet (zijn eerste boer/scheet/glimlach) gaan we filmen. Afgelopen zaterdag hadden we een feestje ter ere van kleine A. zijn ehh..man wording. En ik zei tegen LOML: pak de camera! Dat is leuk! Filmen!

Dat deed hij. Alles ging hij filmen, waaronder mij. Heel veel. Gisteren bekeken we het terug en oh de horror mensen. Verschrikkelijk. Je ziet mij als een bezetene rondlopen (“heeft iedereen iets te drinken? Ja? Nee?”),  en ik kon daarna maar 3 dingen constateren:

  1. Die messy vlecht aan de zijkant staat mij dus toch niet.
  2. Op tv komt er dus echt 10 kilo bij.
  3. Wat ontzettend sneu voor alle mensen die mijn stem horen.

Het meest verschrikkelijke kwam nog wel op het laatst. Ik dacht kennelijk dat ik alleen was (!!), en ik krabde aan mijn kont (ter verdediging: ik had een jurkje en panty aan. Panty+kleine ruimte+veel mensen+warmte=jeuk aan mijn billen).

Ik weet nu niet wat erger is. Dat dat op tape staat of dat ik nooit een figurantenrol in GTST zal spelen omdat ik het verschrikkelijk vind om mezelf terug te zien.

Vorige post Volgende post

15 reacties

  • Reageer Aline 20/11/2013

    IK KRIJG OOK ALTIJD JEUK AAN MIJN BILLEN VAN WARME RUIMTES IN COMBI MET PANTY’S. Ik dacht dat ik abnormaal was maar thank god.

  • Reageer Joy 20/11/2013

    Omg herkenbaar! Ik heb dat vooral als ik lang zit, dan JEUKT HET ZO.

  • Reageer Sylvia 20/11/2013

    Whaha, hier zelden jeuk aan de billen gelukkig 😉 Ach, maken zulke dingen je niet menselijk? En wat leuke tekening trouwens 🙂

  • Reageer Wen. 20/11/2013

    Nummer 3. herkenbaar 😉

  • Reageer Fatima 20/11/2013

    Ik probeer nooit te praten als er een camera in de buurt is 😮

    Mabrouk met Adam’s manwording 😀

  • Reageer Femke 20/11/2013

    Omgash, HERKENBAAR. Als ik filmpjes van mezelf terug zie denk ik altijd: [A] Zie ik er echt zó uit..?! [B] KLINKT MIJN STEM ECHT ZO?! [C] WAAAAROM GAAN ER NOG MENSEN MET MIJ OM?!?!?!

    Ik ontwijk nu altijd alle camera’s, of zeg gewoon niks.
    Kun je dat stukje niet stiekem wissen trouwens?

  • Reageer Food Love and Happiness 20/11/2013

    hahahhaa nou ik ben geen gtst fan, dus zo erg vind ik dat laatste niet. Betekent wel dat het krabben aan je kont op film overblijft als ergste dingetje…hmmmz

  • Reageer Mirthe 20/11/2013

    “Wat ontzettend sneu voor alle mensen die mijn stem horen.” Dit is zoooo herkenbaar, ik schrik me altijd kapot als ik mijn stem terughoor, bah, haha.

  • Reageer Olga 20/11/2013

    Je hebt een man die van je houdt, zelfs als je aan je achterste krabt 😉 daar gaat het toch allemaal om? 😉

  • Reageer Sophie 20/11/2013

    omg ja mijn stem is ook verschrikkelijk, medelijden voor iedereen die met mij praat.

  • Reageer the fourohseven 20/11/2013

    dat van de stem is zo herkenbaar. en de .. ahum panty, warmte ook

  • Reageer Loes 20/11/2013

    Hahaha men wat herkenbaar idd. Toen ik zeven was zat ik op buikdansen (tja) en ik zie nog de foto’s en filmpjes voor me waar ik heel semisensueel heen en weer aan zwieren ben. Geen succes. Maar pa en ma wel heel gelukkig haha. Ook wat waard!

  • Reageer Marah 21/11/2013

    Haha ik had precies zo’n vader. Hij filmde altijd, vanaf dat ik net geboren was tot mijn ouders gingen scheiden (toen was ik 18). Op den duur raak je er wel aan gewend hoe je stem klinkt. En stiekem vind ik het nu wel leuk om zoveel op film te hebben haha.

  • Reageer Dina 21/11/2013

    Des de billenkrabber.

  • Reageer Sas 22/11/2013

    Oh mijn messy vlecht staat ook nooit :’)

  • Laat een reactie achter