Mijn zoon is een player(tje)

18/12/2013 - 6 reacties

image

Had ik overigens al verteld hoe LOML mij versierd heeft? Nee zeker.

Nou is versieren ook een erg groot woord hoor. Als het even tussen ons kan blijven: LOML kan ook niet echt versieren. Helemaal niet eigenlijk. Het was zo: we waren nog studentjes, we hadden elkaar ontmoet bij een bijbaantje en ik vond LOML erg leuk. En ik deed daardoor alles om bij hem op te vallen. Zo ging ik heel vaak naast hem zitten. Ik schreef ook een, in mijn ogen, grappig stukje over hem op 1 van mijn oude weblogs (thank God zijn die verwijderd), en de link ervan stuurde ik via Hyves (ja opa en oma gaan way back!) naar hem toe.

Nooit antwoord op gekregen. En elke keer als ik naast hem zat probeerde ik een gesprek met hem aan te knopen. Over waar hij studeerde? Waar woonde hij dan? Oh vond hij het leuk om daar te wonen? En woonde hij met een huisgenoot ofzo… ? (aka heb je een vriendin?). LOML kon niet meer kortaf antwoorden dan dat hij deed. IBM. Groningen. Ja. Nee. Ok.
Dit wordt niets, dacht ik. Zet jezelf niet langer voor lul, Des, sprak ik mezelf toe.

Toen ik dan ook maaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaanden later werd gebeld met de vraag “ehh..heb je…ehh…misschien…ehh…nouja…zin om met mij naar de bioscoop te gaan?” wist ik dan ook niet wat ik hoorde.

Dat was het dus. Of ik mee ging naar de bioscoop. Ik had graag gewild dat het anders was. Ik zag hem, hij zag mij, de spetters vlogen eraf, zoiets. Of ik kwam hem heel lang geleden tegen, 10 jaar later zagen we elkaar weer en BOEM we werden verliefd. Maar helaas.
Hoi wil je naar de bioscoop. Wat saaitjes.

Maar goed, ik mag niet klagen natuurlijk. Ik bedoel; ik  ben tenslotte inmiddels getrouwd enz enz enz.

Nee, neem dan die zoon van LOML. Die heeft de wereld aan zijn voeten. Of in ieder geval de creche. Bij de creche heeft hij namelijk niet 1, maar liefst 3 vriendinnetjes. Dan ligt hij op het kleed en de meisjes komen hem allemaal speelgoed brengen. Dat heeft hij dus nu al goed voor elkaar: dat vrouwen iets voor hem doen. En dan gaan ze naast hem liggen en zijn wangetje aaien.
Een keertje kwam ik hem ophalen en toen kwam er een klein meisje naar hem toe lopen. Ze stond voor hem en deed haar oogjes dicht. En toen ging Klenie A. heel lief haar wangetje aaien. Ze begon te lachen en kleine A. lachte terug.
En afgelopen weekend kwamen vrienden langs die ook een kleine hebben. We legden ze beiden in de box en kleine A. begon haar neus te bijten.

Neusjes bijten. Dat is pas het echte versieren.

ps. en nog maar een stukje over dragen

Vorige post Volgende post

6 reacties

  • Reageer Sylvia 18/12/2013

    Haha, awh, waarschijnlijk heeft LOML dagen in de stress gezeten en uren rond de telefoon gedrenteld voordat ‘ie je mee uit durfde te vragen. Bios is misschien saaitjes, maar het verdient toch respect 😉

  • Reageer Eva 18/12/2013

    Maar hij heeft je wel gebeld! Mag toch wel een bijzonder stoere (en belangrijke) actie genoemd worden hoor!

  • Reageer ais 19/12/2013

    oooh ik word helemaal weeïg van binnen als ik lees over kleine A. want ik zie nu nog beter zn snoet weer voor me sinds zondag poppiepoppie :-* Z’n lachje ook, tandvlees all over its so cuuuuute!!

  • Reageer Sas 20/12/2013

    Stoer dat hij je heeft gebeld 🙂

  • Reageer Nooms 20/12/2013

    Aw wat een lief stukje. 🙂

  • Reageer Marcella 22/12/2013

    Goed voor elkaar met alle ‘vrouwen’ die voor hem zorgen. En dat verhaal over jou en LOLM, lol! 😉

  • Laat een reactie achter