Team borstvoeding (een beetje)

11/12/2013 - 13 reacties

mirandakerrdoutzenkroes

Hoi, Des hier even, mag ik nog iets zeggen over borstvoeding? Gewoon omdat ik dat wil, het is mijn blog enz, maar ook omdat ik het dus gewoon heel erg mis.
(Het borstvoeding geven dan).

Ja, ik had dat dus ook niet verwacht. Dat ik meer “team-borstvoeding” zou zijn dan ik van te voren had gedacht. Kleine A. kwam immers 6 weken te vroeg. Hij moest 2 weken in het ziekenhuis blijven om aan te sterken. En in die 2 weken was er maar 1 doel: kleine A. moest zoveel mogelijk drinken om zo goed mogelijk te groeien. Om de 3 uur kolfde ik en gaf ik borstvoeding in een flesje. In die 2 weken in het ziekenhuis was maar 1 verpleegkundige, een man ook nog, die eens zei: waarom probeer je hem niet aan te leggen?

Ik had daar dus helemaal niet zo aan gedacht. Sterker nog; ik had geen idee hoe ik kleine A. dan in hemelsnaam moest aanleggen. Een zuster wou nog wel even helpen. En met helpen bedoel ik vooral: het hoofdje van kleine A. vastpakken en hup tegen mijn tiet aandrukken. Vond kleine A. dus helemaal niets; een tepel in zijn gezicht.

Hij moest er dan ook niets van hebben. Van mijn boob niet, maar ook omdat hij er niets van snapte. De “zuig-behoefte” (sorry) schijnen babies pas in week 37 te leren. Kleine A. was er immers al met 34 weken.

Eenmaal thuis probeerde ik met veel moeite kleine A. aan te leggen. Soms hapte hij, soms keek hij mij aan alsof ik gek was. Ik heb er een…ja sorry…tepelhoedje bij gehaald, ik heb hem geprobeerd te foppen met een speen (trapte hij niet in), en er kwam een lactatiedeskundige langs. En eindelijk, na 2 weken proberen, wou kleine A. dan aan de borst. Eerst een paar voedingen en uiteindelijk helemaal.

Ik vond het geweldig. Waar het “team fles” zou zeggen dat het makkelijk is om gewoon een flesje mee te nemen, vond ik het juist handig dat ik niets hoefde mee te nemen. Ik had tenslotte de fabriek altijd bij me. En toen ik eenmaal ging werken kolfde ik gewoon vrolijk verder.

De borstvoeding liep helaas regelmatig terug. Kleine A. sliep door, hij ging vast voedsel eten en ook het feit dat ik dus weer aan het werk ging hielp helaas niet om de borstvoeding op gang te laten komen. Ik heb nog van alles geprobeerd: nog een keer een lactatiedeskundige, om de 2 uur aanleggen of klolven (met als gevolg een kolf mee naar een bruiloft), de hele dag naakt op bed liggen met kleine A. erbij, maar kleine A. liet duidelijk merken: hij kreeg lang niet genoeg.

Op Mallorca (overigens heel veel in het openbaar voedende moeders gezien) merkte ik dat ik steeds minder kon geven en daarom besloot ik na de vakantie de fabriek te sluiten. Klaar. Afgelopen. Als doel had ik minimaal 6 maanden borstvoeding te geven, uiteindelijk heeft kleine A. het 7.5 gekregen.

Er zijn genoeg pluspunten natuurlijk. Ik kan weer sexy bh’s dragen ipv die slappe hap dingen met overal haakjes. Ik kan gewoon kleren aandoen ipv me af te vragen of ik het jurkje niet helemaal uit moet trekken voordat ik de tiet eruit kon halen. Ik kon weer gewoon 1 tas mee ipv de super degelijke kolftas.

En toch mis ik het soms. Het troost bieden. Het voeden van je kleintje. Het stoere multi-tasken: voeden in de ene hand, en in de andere hand een boekje. Ik mis het momentje tussen mij en kleine A.
Het gaat me te ver om een bumpersticker met “lactivist on board” op mijn auto te plakken maar het bv-team is een nieuw lid rijker.

 Ps! Weten jullie het verschil tussen maximizers en minimizers? Ik schreef er een stukje over voor de Groningerkrant. Kunt u hier over lezen.

Vorige post Volgende post

13 reacties

  • Reageer Anne 11/12/2013

    Haha de fabriek :). Het lijkt me ook gewoon een bijzonder, soort oer-gevoel of zo dat je het wel even voor elkaar bokst om dus ook de voeding voor je kind na de geboorte nog te blijven produceren. Al moet je kindje er dus ook wel zin in hebben haha ;). De aanhouder ‘wint’… Benieuwd in welk team ik eindig!

  • Reageer Rosanneke 11/12/2013

    Tja, ik ben er niet van Des, maarja, dat heb ik al eens eerder belicht 😉 Moet me wel even van het hart dat ik het af en toe wel apart vind hoe bv wordt ‘verheerlijkt’ ten op zichte van flesvoeding (verwijt ik jou niet hoor, meer in het algemeen). Ik ken nl. iets teveel verhalen van meiden waar bv totaal niet liep, met borstontstekingen, krijsende kinderen en uitgeputte mama’s tot gevolg. Daar hoor ik niet veel mensen over. Ik ben een overtuigde flessen-mama en ik zie geen enkel nadeel eigenlijk. Ook ik kan overal de fles geven en zo een momentje met baby N hebben.

    Maargoed, dat was even mijn frustratie, haha!

    • Reageer des 11/12/2013

      oja, daar ben ik het dus ook echt mee eens! ik denk dat de echte die-hard bv-ers zouden zeggen: ja je had best nog kunnen doorgaan. maar ik trok het gewoon echt niet meer: al dat gekolf (om de 2 uur!!) voor maar 50 ml per dag wat ik kon geven (dus echt weinig).

  • Reageer Maai 11/12/2013

    Knap gedaan dame. Je mag trots op jezelf zijn! Mooi geschreven 🙂 Liefs

  • Reageer Sas 11/12/2013

    Ik heb geen kindje dus geen ervaring mee. Hoewel ik wel zou kiezen voor de fles 🙂

  • Reageer Maaika 11/12/2013

    ik ben ook team borstvoeding en snap moeders die het niet eens proberen gewoon niet maar dat zeg ik niet… Ik vind dat die ook recht op hun eigen mening hebben… maar goed… bij mijn dochter heb ik het 8 weken geprobeerd… ik had genoeg melk maar het aanleggen ging gewoon niet… bij mijn zoon heb ik het 12 weken geprobeerd… ik dacht dat ik gewoon te jong was bij m’n dochter (er zit 16 jaar verschil tussen dochter en zoon) maar ook bij mijn zoon ging het aanleggen niet… alleen als ik lag ging het voeden redelijk… heb me een ongeluk gekolfd de eerste weken en toen moest ik weer aan het werk… bij ons op het werk is het hollen of stilstaan dus ik zag al gebeuren dat ik tijdens een drukke dag geen tijd zou hebben en de voeding dus toch terug zou lopen dat ik het maar meteen helemaal heb opgegeven… maar ik heb het in ieder geval wel geprobeerd… =D

    enneuh wat die minimizer en maximizers betreft… ik ben een midimizer =D

  • Reageer Madelon 11/12/2013

    Team bv! Kan t nu eindelijk zeggen haha. Herkenbaar trouwens over het kolven enzo. 50 is wel weinig ja…trots op jou dat t toch 7,5 maand gelukt is! Elke druppel die hij heeft gehad is er toch een geweest. Dat hield ik mezelf ook voor ogen in t begin.
    Belachelijk overigens dat ze je zo slecht hielpen met aanleggen enzo tsss. Ik ben na m’n ks gelijk gaan kolven. Ramp echt. Ik wist van de eerste twee weken waarin de fabriek gevormd wordt dus wilde niet opgeven. Z was te zwak om zelf te drinken zelfs met 38 wk. Maar ik was kapoet met grote k. Met de fles is niks mis. Z krijgt nog steeds aanvullend fv met mijn gekolfde melk.

    • Reageer Des 12/12/2013

      ja volgens mij hebben we precies in dezelfde situatie gezeten Madelon! Adam werd wakker, ik gaf hem fles, en ging daarna kolven. Ik was dubbel bezig. Vooral ’s nachts was dat vermoeiend. Maar ik wou perse mijn borstvoeding op gang helpen en dat hij het kreeg.

  • Reageer Dina 11/12/2013

    “de fabriek”. 🙂

  • Reageer ori 12/12/2013

    Ha Des! Ik ben ook team bv. Het is zo makkelijk en snel. Geen geknoei met melk en geklooi met juiste temperatuur van het water. Maar ik weet ook wel dat bv niet voor alle vrouwen is weggelegd. Maar goeie voorlichting tijdens de zwangerschap zou heel goed zijn en gelijk na de bevalling zou er een lactatie deskundige aanwezig moeten zijn om de mama en baby te helpen.
    En nog een bijkomstigheidje.. het scheelt in de kosten. :-).

    • Reageer Des 12/12/2013

      ja ik weet nu ook dat bv niet voor alle vrouwen is weggelegd. En dat geduld echt het toverwoord is!

  • Reageer Aïsha 12/12/2013

    Ik heb precies hetzelfde gevoel. Mis het ook!

  • Reageer Indira 16/12/2013

    Ik volg nu een psychologievak en dit stukje doet me denken aan “psychoseksuele ontwikkeling volgens Freud”
    Wikipedia: De orale fase is de eerste fase in de psychoseksuele ontwikkeling en heeft betrekking op de eerste 21 maanden van het leven. In Freuds theorie vormt deze fase de eerste relatie tussen een kind en zijn of haar moeder. De duur van de fase kan verschillen per cultuur. De focus van bevrediging ligt bij deze fase bij de mond. Genoegen wordt gehaald uit borstvoeding en het verkennen van de omgeving (nieuwe voorwerpen in de mond doen).

    Het eerste ‘verlies’ in het leven van een mens is volgens die theorie het stoppen van borstvoeding, omdat het kind dan dat intieme moment met de moeder verliest. Best wel interessant om te bedenken hoe dat dan zit als een kindje te vroeg geboren is en die “zuig-behoefte” niet in de moeder ontwikkeld is. En dat hij dus zoals je schrijft in het begin ook helemaal niet aan de borst wilde! Dat kun je misschien ook wel als een pluspunt zien: je hebt je lieve kindje een groot verdriet bespaard 😉

    Hihi sorry dat kwam dus even in me op!

  • Laat een reactie achter