Kleine A. is al een heel persoon

24/01/2014 - 14 reacties

image

Hij is heel sociaal. Maakt met iedereen een praatje. Hij lacht naar iedereen. Vindt het prima om door iedereen opgetild te worden. “Wacht maar, die eenkennigheid komt nog wel”, zegt iedereen en ik vraag me heel stiekem af: maar wanneer dan?  Want soms lijkt het echt net dat het hem niets uitmaakt of ik zijn moeder ben of cruella de vil. Laatst ging ik hem ophalen bij de crèche. Elk kindje stond hoopvol naar de deur te kijken “is het misschien mijn mama?”. Behalve hij natuurlijk, hij zat nog heerlijk op de grond te spelen.  Hij is voor niets of niemand bang. Bij onbekende mensen kijkt hij wel even net wat langer “jou ken ik nog niet”, maar ach. Doe even leuk “kiekeboe!” en hij is alweer om. Hij gaat mensen herkennen. De 2 oma’s natuurlijk, en zijn tantes.

Hij kan soms helemaal in zijn eigen wereldje zitten. Dan heeft hij zijn handjes omhoog en zie ik hem ergens in de verte te kijken. “Kijk”, fluister ik dan naar LOML, “hij is weer even weg”. Ook als je aan zijn oortjes kriebelt, dan lijkt hij helemaal ver weg.  Hij kan heel geconcentreerd met iets spelen en ontzettend boos worden als je hem daarin stoort. Als je dan het speelgoed terug geeft, gooit hij het woedend weg. Ook als hem iets niet lukt wordt hij erg boos. De leidster van de crèche zei al bij 5 maanden dat het een heel fel jongetje is “maar ergens is dat ook heel goed want daardoor doet hij nog harder zijn best om iets te pakken of te doen”. De laatste tijd weet hij ook hoe hij moet huilen om aandacht te krijgen.  Soms moet hij echt huilen. Dan is hij moe of heeft hij last van een sprongetje. Dan doe ik hem in de draagdoek op mijn rug en wordt hij meteen rustig. Zijn handjes wurmt hij meteen naar boven zodat hij aan mijn haren kan trekken. Met water spelen vindt hij echt heel leuk. In het zwembad of onder de douche. Dan houdt hij zijn handjes onder de waterstralen en kijkt hij mij helemaal zen aan.
Hij lust alles. Eten kan hem niet snel genoeg gegaan. Sesamstraat vindt hij helemaal leuk. Elke avond voor het eten kijken we er samen naar. Als ik even met mijn telefoon bezig ben doet hij meteen zijn handje bij mijn wang en duwt hij mijn gezicht naar de tv; ik moet kennelijk ook echt meekijken.

Vriendin R. vroeg mij laatst of hij al een eigen karaktertje heeft, en ik had er nooit zo bij stil gestaan dat baby’s dat inderdaad nu al kunnen hebben. Ik merk het verschil met andere baby’s, terwijl ik echt dacht dat dat veel later zou komen.
Kleine A. is nu al zo’n uniek persoontje met z’n eigen karaktertje en het is zo mooi om te zien hoe dat steeds meer ontwikkelt.

Vorige post Volgende post

14 reacties

  • Reageer Sylvia 24/01/2014

    Awh, wat een lief stukje! En mooi ook dat ‘ie je verplicht om mee te kijken naar Sesamstraat, prachtig 😛

  • Reageer Ais 24/01/2014

    Omg dat hij jouw wang terugduwt richting de tv, dat zegt in 1 zin eigenlijk waar het hele stukje over gaat. Kleine A. is een echt mensje! <3

  • Reageer Fatima 24/01/2014

    Wat een lief stukje over kleine A.

    Als een baby helemaal weg is zeggen wij altijd ‘de baby speelt/lacht met zijn engelen’.

    • Reageer Des 24/01/2014

      dit zegt mijn schoonmoeder ook altijd!!

  • Reageer Maris 24/01/2014

    Jaa lief. Leuk he? Ze hebben al heel snel echt een karakter en een eigen willetje. En dat blijft ook zo. Dat is A!

  • Reageer Maai 24/01/2014

    Wat een mooi stukje Des! Hier ook een meisje wat heel open en sociaal naar iedereen is. Altijd geweest. Super makkelijk, nooit eenkenning geweest. Beetje eng. Ik denk altijd dat ze met elke wildvreemde die naar haar lacht mee zal gaan. Ik denk juist dat je aan babys heel goed kan zien wat het karakter is. Zoals ze als baby zijn blijven ze. Hier ging het in ieder geval op. Eentje als baby heel sociaal, open en leergierig, nergens bang voor en nu nog. De andere meer op ons gericht, kijkt kat uit de boom maar oh wee als hij zijn zin niet krijgt. Ook dat is nu nog 🙂

  • Reageer Sas 24/01/2014

    Wat een lief (en waar) stukje!

  • Reageer Lenneke 25/01/2014

    Ik ben stiekem een beetje verliefd op je zoon.

  • Reageer blauwesokken 25/01/2014

    Wat een lieve woorden over je kleine A.! 🙂 Mooi geschreven! Wat bijzonder dat ook kleine baby’s al een heel eigen karakter hebben ontwikkeld.

  • Reageer Madelon 25/01/2014

    Toetie <3 Ik las ergens dat je al met drie maanden het karakter van het kindje duidelijk kan beginnen te zien. Ik ben erg benieuwd hihi.

  • Reageer Marieke 26/01/2014

    Het lijkt me heel erg mooi omdat de zien bij je eigen kindje. Herken je er ook dingen van jezelf in terug? 🙂

    • Reageer Des 28/01/2014

      hahaha ja, dat ongeduldige heeft hij absoluut van mij!

  • Reageer Nanda 29/01/2014

    Haha! Herkenbaar, alle kindjes staan te wachten, behalve…. Juist. Soms niet leuk, maar wel heel handig in gebruik! Deze kindjes kletsen met iedereen, hangen zelden aan je rokken en inderdaad, ondanks wat iedereen zei, ik zit nog steeds op eenkennigheid te wachten.

  • Reageer Indira 03/02/2014

    Zo mooi dat je op een gegeven moment ziet dat er niet meer alleen de behoefte aan eten en een schone luier is, maar het echt een mensje wordt!

  • Laat een reactie achter